

γράφει ο
Βύρων Δημητριάδης
Ο Κούλης, ο επαγγελματίας πολιτικός- “οικονομικός δολοφόνος”, ως άλλος Κάτων (Ρωμαίος πολιτικός) αντικαθιστώντας την “Carthado” με την Π.Ε.Π.Ε διατάζει “delenda est”. Γιατί;
Διότι “Σημεία και τέρατα για την κακή κατάσταση του σιδηροδρομικού δικτύου καταγγέλλουν πλέον και μέσω εξώδικης διαμαρτυρίας οι μηχανοδηγοί, θέτοντας προ των ευθυνών τους τον ΟΣΕ και το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και ζητούν απαντήσεις, προειδοποιώντας με κινητοποιήσεις -έγραφε στις 2/11/22 στην “ΕφΣυν” ο Άρης Χατζηγεωργίου-.
Το εξώδικο -συνέχιζε- κατατέθηκε στους αρμόδιους από την Πανελλήνια Ένωση Προσωπικού Έλξης (ΠΕΠΕ), ενώ κοινοποιήθηκε ταυτόχρονα στη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ) και την Hellenic Train, την πρώην ΤΡΑΙΝΟΣΕ που εκτελεί τα δρομολόγια.
Οι εργαζόμενοι επισημαίνουν αρχικά ότι, “παρά τις διαρκείς διαμαρτυρίες μας και πρωτίστως τις συνεχείς εκκλήσεις μας προς αποκατάσταση των εντεινόμενων προβλημάτων του σιδηροδρομικού δικτύου”, επιβεβαιώθηκαν οι φόβοι που είχαν εκφράσει για πρόκληση τραυματισμών.
Αναφέρονται δηλαδή, στο ατύχημα που συνέβη στις 25/10, όταν αμαξοστοιχία του προαστικού στο δρομολόγιο Αθήνα-Χαλκίδα προσέκρουσε σε ηλεκτροφόρο υψηλής τάσης καλώδιο που κρεμόταν με συνέπεια ο μηχανοδηγός να τραυματιστεί και να νοσηλευτεί.
Το εξώδικο στη συνέχεια απαριθμεί το πλήθος των προβλημάτων που προκαλούν “η κακή κατάσταση της σιδηροδρομικής υποδομής και η έλλειψη συντήρησης”...
...Ως απόδειξη της κάκιστης κατάστασης της υποδομής οι μηχανοδηγοί υπενθυμίζουν τους τρεις πρόσφατους εκτροχιασμούς...
Διαμαρτύρονται για την απαξίωση του σιδηρόδρομου, δηλώνουν ότι έχουν εξαντληθεί τα όρια ανοχής και καλούν ΟΣΕ και υπ. Υποδομών και Μεταφορών να εξηγήσουν εγγράφως τα μέτρα που θα λάβουν.
Ενημερώνουν, τέλος, ότι για όλους τους παραπάνω λόγους προτίθενται να προβούν σε κινητοποιήσεις...”.
Παρ' όλες τις πιέσεις που ασκούσαν ΠΕΠΕ και “ΕφΣυν” προς κάθε κατεύθυνση, τόσο η κυβέρνηση των νεοφιλελέδων-νεοναζιστών όσο και τα πετσομένα-μπουκωμένα ΜΜΕ έκλειναν τα μάτια για να “ανακαλύψουν” στις 28/2/23 τις εγκληματικές ελλείψεις σε θέματα ασφάλειας επιβατών-εργαζομένων στους σιδηροδρόμους.
Πριν εστιάσουμε στη σχέση που έχουν αναπτύξει με τους εργαζόμενους, είναι, νομίζω, καταλυτικό να ρίξουμε, έστω, μια φευγαλέα ματιά στη σχέση της Δικαιοσύνης -δηλαδή της δικαστικής εξουσίας με την ΠΕΠΕ που αναδεικνύει η “ερώτηση” του εκπαιδευτικού Χρήστου Λάσκου (βλ: “ΕφΣυν” 29/3).
“...Ρωτάω τους νομομαθείς: Γιατί δεν έχουν και ποινική ευθύνη οι δικαστές που απαγόρευσαν την απεργία των σιδηροδρομικών, η οποία αφορούσε την πλήρη έλλειψη ασφάλειας των σιδηροδρόμων;...”!!!
Μα δεν τους “απαγόρευσαν” απλά. Τους κυνήγησαν ως εκτελεστές της εντολής “delenda est”, τοποθετώντας, έτσι, εαυτούς και αλλήλους στα περί της “Greek Mafia”.
Ναι, αλλά τώρα πρέπει να δούμε τις σχέσεις των δημοσιογράφων οι οποίες, εν μέρει, δικρίνονται μέσα στην αυτοκριτική τους ανακοίνωση.
Η Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) τοποθετείται για τον τρόπο με τον οποίο τα ελληνικά ΜΜΕ καλύπτουν το έγκλημα που εκτυλίσσεται ενώπιον της κοινωνίας σκορπώντας θλίψη και θυμό.
Συγκεκριμένα: “...Οι δημοσιογράφοι της Αθήνας συμμετέχουν, όπως και ολόκληρη η χώρα στο βαρύτατο πένθος... Η τραγωδία στα Τέμπη αναδεικνύει, με οδυνηρότατο τρόπο αυτή τη φορά, τα δομικά προβλήματα που μαστίζουν τα ελληνικά ΜΜΕ. Οι προειδοποιήσεις των εργαζομένων στους σιδηροδρόμους δεν είχαν την κάλυψη που αναλογούσε στη σοβαρότητα του ζητήματος και τα λίγα, αλλά υπαρκτά ρεπορτάζ δημοσιογράφων, ΜΜΕ και ερευνητικών δημοσιογραφικών ομάδων δεν αναπαράχθηκαν...
Η στείρα αναπαραγωγή non paper, ακόμη και αυτές τις τραγικές ώρες, από μερίδα ενημερωτικών σελίδων είναι άλλο ένα δείγμα δημοσιογραφικής στρέβλωσης.
Ο δημοσιογραφικός κλάδος αναλαμβάνει το μέρος της ευθύνης που του αναλογεί...”.
Ας πάρουμε μια ιδέα από τα “non paper” που κυκλοφόρησε το Μαξίμου αμέσως μετά τη μαζική δολοφονία των Τεμπών στα φιλοκυβερνητικά μέσα: το κείμενο την 1 και 2/3 έχει ως εξής: “...Παρά τις καταγγελίες συνδικαλιστικών εκπροσώπων των σιδηροδρομικών περί παντελούς απουσίας αυτόματων δικλίδων ασφαλείας στο δίκτυο, κυβερνητικές πηγές και στελέχη του ΟΣΕ έλεγαν ότι και σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου έχουν αποδοθεί σε ολόκληρο το κομμάτι από το Πλατύ Ημαθίας έως τον Προμαχώνα, όπως και σε μεγάλο μέρος της διαδρομής από την Αθήνα έως τη Λάρισα.
Ως αποτέλεσμα, το όλο έργο έχει υλοποιηθεί σε ποσοστό 70%. Τα δύο κομμάτια που δεν καλύπτονται ακόμα είναι το τέλος ανάμεσα στη Λάρισα και το Πλατύ, όπου σημειώθηκε το δυστύχημα, και νοτιότερα η έκταση μεταξύ Οινόης και Τιθορέας...”!!!
Την παραπάνω γραμμή του Μαξίμου για τη μείωση του κύρους της ΠΕΠΕ την έχει υλοποιήσει με έναν ιδιαίτερα γκεμπελιστικό τρόπο ο αρχιπροπαγανδιστής των “Νέων” Γιώργος Παπαχρήστος (θυμάστε, ασφαλώς, τη σύζυγό του Όλγα Μπαλαούρα τη νηπιαγωγό που ως διοικητής Νοσοκομείου τραβούσε τους γιατρούς και τους νοσηλευτές στα δικαστήρια γιατί αποκάλυπταν την αδιαφορία της κυβέρνησης ακόμη και για τους θανάτους από covid-19), ο οποίος, μία μόλις ημέρα μετά τη νέα εγκληματική αδιαφορία της κυβέρνησης, έγραψε για το έγγραφο που είχαν στείλει στις 7/2 συνδικαλιστές εργαζόμενοι:
“...Γιατί, ρε κύριε, δεν κατέβασες τους διακόπτες να μην λειτουργήσει ποτέ ξανά ο σιδηρόδρομος αφού το έβλεπες το ατύχημα να έρχεται; Για να μας λες μετά ότι δικαιώθηκες, διότι εσύ, εσείς, το είχατε προαναγγείλει...”.
Η απάντηση της Νόρας Ράλλη (“ΕφΣυν” 3/3) τα λέει όλα: “...Κατ' αρχάς κανείς δεν είπε ποτέ ότι “αισθάνεται δικαιωμένος”. Δεύτερον, δεν χάθηκαν “καμιά 40αριά”. Δεν μετράμε φακές, ούτε παραγγέλνουμε σουβλάκια. Τρίτον, κάθε απεργία και κινητοποίηση, κ. Παπαχρήστο μας, κρινόταν παράνομη και καταχρηστική -ποιους “διακόπτες να κατέβαζαν”; Στο έτσι; Μήπως μετά αυτός που θα το έκανε θα χαρακτηριζόταν το λιγότερο συριζαίος, το περισσότερο αναρχικός και τρομοκράτης; Όχι από εσάς φυσικά. Αλίμονο...”.
Το νεοφιλελέδικο-νεοναζιστικό μίσος κατά των συλλογικών συνδικαλιστικών ενώσεων των εργαζομένων που εκδηλώνει ο Κούλης, το περιγράφει η πένα ενός Δημήτρη Ψαρρά -σ' ένα από τα επεισόδια “Τα καινούργια ρούχα του πρωθυπουργού” (“ΕφΣυν” 20/3)- με τίτλο: “Ο κ. Μητσοτάκης και τα “Συνδικάτα του εγκλήματος”: “...Η μοναδική εξήγηση που βρήκε να προβάλει ο κ. Πρωθυπουργός κατά την εισήγηση στο υπουργικό Συμβούλιο στις 3 Μαρτίου είναι ότι φταίει “το σύστημα”.
Πρόκειται κατά τη γνώμη του κ. Μητσοτάκη για κάποιες “νησίδες καθυστέρησης” που του αντιστέκονται.
Και επειδή κανείς δεν καταλάβαινε τι εννοούσε αισθάνθηκε την ανάγκη να προσθέσει την προσωπική του εμπειρία από τη μάχη με το “σύστημα” αυτό: “Πιστέψτε με, προσωπικά γνωρίζω από πρώτο χέρι πόσο δύσκολη είναι αυτή η μάχη. Το έμαθα καλά όταν ως απλός βουλευτής είχα έρθει σε σύγκρουση με εργατοπατέρες της δικής μας παράταξης ή όταν ως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης πάλευα για την αξιόλογηση των δημοσίων υπαλλήλων εν μέσω πάρα πολλών αντιδράσεων. Δεν έκανα πίσω τότε, δεν θα κάνω πίσω τώρα.”.
Επειδή και πάλι δεν καταλάβαιναν τίποτα οι υπουργοί του, επανέλαβε ο κ. Μητσοτάκης: “Είναι ένας πόλεμος με το σκοτεινό κράτος του αναχρονισμού”.
Τελικά φταίει “το προβληματικό κράτος το οποίο σας ζητώ να ανατρέψουμε και θα το ανατρέψουμε”.
Ώστε και “ανατροπέας” του κράτους ο κ. Μητσοτάκης! Μη φοβάστε. Δεν κινδυνεύουν τα “χειμερινά ανάκτορα” της Ηρώδου του Αττικού.
Όπως ομολογεί με κυνισμό ο πρωθυπουργός, αυτός που κατά τη γνώμη του ευθύνεται για τη τραγωδία είναι οι “εργατοπατέρες” και οι “μη αξιολογημένοι δημόσιοι υπάλληλοι”...”, γράφει ο Δ.Ψ θυμίζοντάς μας στη συνέχεια τους “αγώνες” του Κούλη με τους οποίους θα ασχοληθούμε στο επόμενο.