γράφει ο
Βύρων Δημητριάδης
Ενδεικτικά και μόνο, στοιχεία της σύγχυσης (ονειροπαγίδα) που επικρατεί, ιδιαίτερα στον λεγόμενο “προοδευτικό” χώρο, των γεωπολιτικών αναλύσεων:
“ΕφΣυν” 8/9: Κύρκος Δοξιάδης, Καθηγητής Κοινωνικής Θεωρίας στο ΕΚΠΑ: “...Μια συστημική ναζιστική πολιτική δύναμη, λοιπόν, χτυπάει την πόρτα της εξουσίας στη Γερμανία...”.
“ΕφΣυν” 11/9: Θανάσης Βασιλείου, αναλυτής: “...Η άνοδος του ακροδεξιού εθνικιστικού κόμματος AFD προκαλεί τριγμούς στη Γερμανία, στην Ε.Ε και στο παγκόσμιο επίπεδο... αλλάζει ριζικά τις πολιτικές ισορροπίες μετά τον Β'Π.Π...”.
“ΕφΣυν” 12/9: Μαρία Ψαρρά, δημοσιογράφος-ερευνήτρια: “...Πληγωμένο και στριμωγμένο μετά και το “χαστούκι”... το Ευρωπαϊκό “δημοκρατικό τόξο” κάνει αγώνα δρόμου για να συνταχθεί...”.
“Documento” 13/9: Τζέλα Αλιπράντη, δημοσιογράφος-ερευνήτρια: “...Ακρίβεια και παρακμή των άλλων κομμάτων ρίχνουν νερό στον μύλο της AFD...”.
“Η ΕΠΟΧΗ” 12/9: Κωστής Παπαϊωάννου, Διευθυντής του Σημείου για τη μελέτη και αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς: “...Βολικές βεβαιότητες για την ακροδεξιά καταρρέουν...”.
Όλα αυτά, και ακόμα περισσότερα, στο μόνο που στοχεύουν είναι να μας αποπροσανατολίσουν ώστε η πραγματικότητα να βρίσκεται μόνιμα πέραν του ορίζοντα προβλεψιμότητας.
Και... ω... του θαύματος: στην “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ” 18/9 -πέραν των 7-8 τέτοιου χαρακτήρα άρθρων-, ο Αλέξης Παπαχελάς αποφάσισε(!;!) να μας προσγειώσει στην πιο κακοτράχαλη πλαγιά της πραγματικότητας:
“...Ένα καίριο δίλημμα για τους Ευρωπαίους: Είμαστε έτοιμοι να δεχθούμε να διαδραματίσει το Βερολίνο τον κεντρικό ρόλο στη δημιουργία μιας ισχυρής Ευρώπης, με ισχυρό γερμανικό στρατό και σοβαρή πολεμική βιομηχανία;...”!!!
Λες και γνώριζε, και συμφωνούσε με την εμπεριστατωμένη ανάλυση του Αρεντικού Γιώργου Χαρβαλιά ( “δημοκρατία” 8/9). Ας τον απολαύσουμε και ας προσπαθήσουμε να μην αρνηθούμε τα όσα υποστηρίζει:
“... “Ακροδεξιά”... λύτρωση στην Ευρώπη.
Στην ευρωπαϊκή χώρα που γέννησε τον ναζισμό, αποθέωσε τον σοβινισμό και θεμελίωσε τον ρατσισμό σε επιστημονικό επίπεδο το να μιλάς για... ακροδεξιούς είναι λίγο σχετικό, για να μην πω γελοίο. Γνωστό στους παροικούντες είναι ότι η μεταπολεμική Γερμανία ουδέποτε αποναζιστικοποιήθηκε, γιατί οι Αμερικανοί προτίμησαν να κάνουν τα στραβά μάτια στρέφοντας εξ ολοκλήρου την προσοχή τους στη σοβιετική απειλή.
Καραμπινάτοι πρώην ναζί κατέκτησαν ξανά δημόσιες θέσεις και αξιώματα στη “Δυτική Γερμανία” του Αντενάουερ, αποκτώντας πρόσβαση σε ολόκληρο το κοινοβουλευτικό φάσμα εκείνης της εποχής.
Τα τρία κόμματα που αποτελούν και σήμερα μαζί με τους Πράσινους τον βασικό κορμό του λεγόμενου συστημικού τόξου, δηλαδή οι Χριστιανοδημοκράτες της Βαυαρίας, οι Σοσιαλδημοκράτες και, φυσικά, οι Ελεύθεροι Δημοκράτες φιλοξένησαν στις τάξεις τους περίοπτα μέλη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και των Ες-Ες.
Απλώς φρόντιζαν επιμελώς να αποκρύπτουν το παρελθόν τους, αν και σε κάποιες λίγες περιπτώσεις (Χανς Γκλόμπκε, Καρλ Σίλερ, Ερνστ Άκενμπαχ), το μητρώο ήταν τόσο... βεβαρημένο, που δεν μπορούσε να καθαρογραφεί.
Πρακτικά η ναζιστική αντίληψη επιβολής της κυριαρχίας στην Ευρωπαϊκή ήπειρο ποτέ δεν πέθανε στη Γερμανία.
Απλώς προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα και μετουσιώθηκε στην οικονομική ηγεμονία των ημερών μας μέσω του γραφειοκρατικού τέρατος των Βρυξελλών το οποίο με τη σειρά του αρχίζει να παρεμβαίνει στην καθημερινή ζωή των ευρωπαίων πολιτών με μια μορφή ολοκληρωτικής εξουσίας που παραπέμπει σε soft εκδοχή του ναζισμού.
Άρα, λοιπόν, και με αφορμή τον συντριπτικό εκλογικό θρίαμβο της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AFD) στην Σαξονία-Άνχαλτ, καλό είναι να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους:
Νεοναζί, κρυφοναζί και πάσης φύσεως “νοσταλγοί” ολοκληρωτικών μοντέλων υπάρχουν σε όλα τα γερμανικά κόμματα, όπως και στην ίδια τη διοικητική δομή του γερμανικού κράτους.
Το... αβγό του φιδιού δεν μονοπωλείται στις τάξεις του “ακροδεξιού” AFD, όπως αρέσκονται να το αποκαλούν στο σύνολό τους τα “φιλοευρωπαϊκά” μέσα ενημέρωσης...
Το διακύβευμα είναι τεράστιο, γι' αυτό στην αρχή έπεσαν ακόμη και σκέψεις για ολική απαγόρευση της πολιτικής δραστηριότητας του AFD με την επίκληση (εδώ γελάμε) του ναζιστικού κινδύνου. Αλλά ήταν πλέον αργά...
Στην πορεία, και πάντα με στόχο την ανάσχεση του ρεύματος του AFD που φαινόταν να έρχεται σαν σίφουνας, έπεσαν και άλλες ωραίες ιδέες. Να το εμφανίσουν ως... συνεργαζόμενο με τον εχθρό!
Φιλορώσους Γερμανούς ναζί έχετε ξανακούσει;
Τους εφηύρε το πολιτικό σύστημα του Βερολίνου, φυτεύοντας και ένα drone από το temu που “εξουδετέρωσε”... ήρωας φορτηγατζής στη Λειψία.
Ρωσική απειλή προ των πυλών κραύγασαν εν χορώ τα σκύβαλα των Βρυξελλών, μεταξύ των οποίων και ο δικός μας Μωυσής-Μητσοτάκης, αλλά ούτε και αυτό το κόλπο έπιασε.
Οι ψοφοφόροι της Ανατολικής Γερμανίας, παρότι στο παρελθόν έζησαν σοβιετική κατοχή δεν μάσησαν το παραμύθι.
Οι φιλορώσοι... ακροδεξιοί απέσπασαν μια πρωτοφανή νίκη στο κρατίδιο και έπεται συνέχεια...”.
Χωρίς ανάσα... σε γραμμή Παπαχελά-Χαρβαλιά και η προσέγγιση του Γιώργου Τσιάρα στην “ΕφΣυν” 12/9:
“...Η Γερμανία, ή σωστότερα η ελίτ της Γερμανίας, δεν “ξανάγινε” ξαφνικά φασιστική, ρατσιστική, επεκτατική και μισαλλόδοξη -ήταν από πριν, και απλά το έκρυβε επιμελώς μετά τη συντριπτική της ήττα στον Β'Π.Π.
Γι' αυτό άλλωστε, με το που βρήκε την ευκαιρία με την κρίση του χρέους που η ίδια προκάλεσε, μέσα από την εγκληματική συμπεριφορά των τραπεζών της, έσπευσε να επιβάλει ξανά την οικονομική και πολιτική κυριαρχία της στους λοιπούς ευρωπαίους “εταίρους” της.
Κοινώς, επιχείρησε να πετύχει με το χρήμα ό, τι δεν πέτυχε με τα πάντσερ...
Άλλωστε και οι πρωταγωνιστές ήταν οι ίδιοι με πρώτο όλων τον απάνθρωπο Σόιμπλε -πιστός μαθητής και συνεχιστής του οποίου είναι ο σημερινός “ορντολιμπεραλιστής” ολετήρας, ο Μερτς...”!!!
Υ.Γ. Η σπουδή που επιδεικνύει στη νεοναζιστική θηριώδη εκδικητική μανία ενάντια στον λαό μας ο Μητσοτάκης, καταντά τον παλιοναζισμό του Κασιδιάρη, “παιδική χαρά”.
