

Τη δική του, βιωματική ματιά για τη σημερινή κατάσταση του ελληνικού σιδηροδρόμου κατέθεσε μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Καβαλιώτης συγγραφέας, Θεόδωρος Γρηγοριάδης.
Με αφορμή τρία πρόσφατα ταξίδια του στη διαδρομή Αθήνα - Θεσσαλονίκη, περιγράφει μια εικόνα εγκατάλειψης, αφήνοντας παράλληλα αιχμές για τα πραγματικά αίτια της στασιμότητας των έργων.
Ο γνωστός συγγραφέας εξηγεί πως επέλεξε το τρένο αποφεύγοντας το αεροπλάνο, λόγω της πολύωρης ταλαιπωρίας, των ακριβών εισιτηρίων και της συμφόρησης στα αεροδρόμια. Ωστόσο, η εμπειρία του με τον ΟΣΕ, όπως αναφέρει, ήταν θλιβερή. Περιγράφει τους τερματικούς σταθμούς ως «άσχημους» και τα βαγόνια ως φθαρμένα, θυμίζοντας εποχές πριν από 20 χρόνια, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του προσωπικού. Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο έντονο συναισθηματικό φορτίο που ένιωσε κατά τη διέλευση της αμαξοστοιχίας από τα μοιραία Τέμπη.
Ο κ. Γρηγοριάδης προχωρά και σε μια αιχμηρή διαπίστωση σχετικά με τη μη ολοκλήρωση των σιδηροδρομικών έργων. Όπως υποστηρίζει, η καθυστέρηση στην αναβάθμιση του δικτύου λειτουργεί υπέρ άλλων οικονομικών παραγόντων. Εκτιμά πως ένα σύγχρονο, γρήγορο τρένο που θα κάλυπτε τη διαδρομή σε 3,5 ώρες με προσιτό εισιτήριο, θα αποτελούσε τεράστιο πλήγμα για τα ανταγωνιστικά μέσα μεταφοράς, όπως τα αεροπλάνα, τα ΚΤΕΛ και τα ΙΧ που κινούνται μέσω διοδίων.
Συγκρίνοντας την ελληνική πραγματικότητα με την υπόλοιπη Ευρώπη, ο Καβαλιώτης συγγραφέας τονίζει το τεράστιο χάσμα που χωρίζει τη χώρα μας από τα σύγχρονα ευρωπαϊκά σιδηροδρομικά δίκτυα, καταλήγοντας με το συμπέρασμα πως η ακινησία και τα ψέματα καθηλώνουν συνολικά την κοινωνία και το κράτος.
Συγκεκριμένα στην ανάρτηση του αναφέρει:
Φέτος ταξίδεψα 3 φορές Αθήνα - Θεσσαλονίκη με τον ΟΣΕ μετά από χρόνια. Μια και δεν έχω αυτοκίνητο επέλεξα το τρένο-με κάθε ρίσκο- γιατί το αεροπλάνο έγινε ένα δύσκολο μέσο μετακίνησης. Καθυστερήσεις, ασφυξία μέσα στο σκάφος μέχρι να πετάξεις, καθόλου άνετο το Βενιζέλος με τόσα εκατομμύρια επιβατών, δύσκολη πρόσβαση με μετρό και τραμ, ακριβά εισιτήρια.
Με το τρένο έκανα 5.30 ώρες, η μισή ώρα ήταν προειδοποιημένη καθυστέρηση λόγω έργων και αναβάθμισης κλπ. Με το αεροπλάνο έχω κάνει μέχρι 7 ώρες (από Νέα Σμύρνη μέχρι κέντρο Θεσσαλονίκης). Τιμές εισιτηρίων: μονή διαδρομή 43 ευρώ/ 32 ευρώ για τους 65+. Κράτηση και από διαδίκτυο. Όμως 2 δρομολόγια την ημέρα από και προς. Και τώρα που μιλάμε ένα και μοναδικό.
Η κατάσταση στον ΟΣΕ είναι θλιβερή. Άσχημοι τερματικοί σταθμοί Αθηνών και Θεσσαλονίκης, βαγόνια όπως πριν 20 χρόνια, με φθορές και παρά την καλή προσπάθεια του προσωπικού νόμιζα ότι ταξίδευα στο παρελθόν. Ωστόσο με μουσική, ταινία και βιβλία πέρασε η ώρα, ξέσφιξε και η ψυχή μου όταν διασχίζαμε τα μοιραία Τέμπη.
Καταλαβαίνετε γιατί αργούν τα έργα; Γιατί αν η γραμμή κάνει 3,5 ώρες και το εισιτήριο στοιχίζει όσο τα διόδια... ποιος θα ταξιδεύει με αεροπλάνο, ΚΤΕΛ ή ΙΧ; Να είστε σίγουροι ότι η αναβάθμιση θα υπονομεύεται συνεχώς όπως κάποτε η Εθνική Λαμίας- Θεσσαλονίκης για τα συμφέροντα των βενζινοπωλών και των εστιατορίων.
Όλη η Ευρώπη σπιντάρει και συνδέεται με άπειρα ημερήσια και βραδινά τρένα. Κι εμείς αποκομμένοι, όπως και σε τόσα άλλα. Και με τόσα ψέματα δεν προχωράει κανένα κράτος, καμία αλλαγή, ακινητοποιείται και η κοινωνία.