

γράφει ο
Βύρων Δημητριάδης
Η αδιαμφισβήτητη, πλέον, σφαγή αμάχων και απροστάτευτων μεταναστών -πάνω από το 50% γυναικόπαιδα – που συντελείται, εδώ και χρόνια, στα ελληνικά πελάγη, θα μπορούσε να είναι η αιτία που αναγκάζει τη νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του Μητσοτάκη να καλλιεργεί σαν σε θερμοκήπιο, εντός, δηλαδή, της κοινωνίας των ελλήνων, το “εμφυλιοπολεμικό κλίμα”.
Προβληματισμός που διαμορφώθηκε κατά τον σχολιασμό των γεγονότων που σχετίζονται με το νέο μαζικό έγκλημα που διατελέσθηκε μισό, μόλις, ναυτικό μίλι από τις ακτές της Χίου.
Ιδιαίτερα όταν πέσαμε πάνω στην καταγγελία του Συλλόγου των Ιατρών του Νοσοκομείου του νησιού ότι εκδηλώθηκαν “...ανθρωποφαγία, εμφυλιοπολεμικό κλίμα και απώλεια κάθε έννοιας ανθρωπιάς…” αμέσως μετά τις δηλώσεις του υπ. Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη όπου ενέπλεκε και την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ).
Και αυτά, παρακαλώ, υπό την απειλή να στιγματιστεί κανείς “ανθέλληνας” εάν δεν βρίσκεται στη σωστή πλευρά του διλήμματος που έθεσε ο υπ. Μετανάστευσης Θάνος Πλεύρης: “με τους λιμενικούς ή με τους λαθρομετανάστες;”.
Βέβαια, το (από κάθε άποψη) ναζιστικής έμπνευσης δίλημμα της κυβερνητικής προπαγάνδας, αν και διαμορφώνει από μόνο του το “εμφυλιοπολεμικό κλίμα”, έγινε αφορμή να εκδηλωθούν επιχειρήσεις τρομοκράτησης όπως, για παράδειγμα, αυτή εναντίον των μελών της αντιπροσωπείας της Νέας Αριστεράς – Ηλιόπουλος, Σακελλαρίδης – που δημοσιοποίησαν τις καταγγελίες των μεταναστών που επέζησαν του μακελειού, αλλά και εναντίον δημοσιογράφων.
Ας δούμε, πώς διαμορφώνεται, στην πραγματικότητα, η σχέση του συγκεκριμένου “διλήμματος” με το ανάλογο “κλίμα”.
Ο Μαρινάκης ως κυβερνητικός εκπρόσωπος προς τους δημοσιογράφους: “...Και δεν σας κρύβω, η διάθεση είναι να πιστεύουμε τους λιμενικούς τους ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από το να “επιτεθούν” σε κανένα και αντιμετωπίζουν επιθέσεις, και όχι τους λαθροδιακινητές και διάφορες συλλογικότητες και διάφορες ΜΚΟ, οι οποίες λειτουργούν εκ του πονηρού και στόχο έχουν όχι μόνο να διαβάλουν το Λιμενικό Σώμα, αλλά και συνολικά τη χώρα…
Η δουλειά του Λιμενικού είναι να προστατεύει τα σύνορά μας και να αποτρέπει, με βάση τα όσα προβλέπει ο νόμος και χωρίς να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, με δική του ευθύνη την παράνομη είσοδο στη χώρα μας ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν το σχετικό δικαίωμα…”.
Αβραμίδης, δημοσιογράφος: “...Τώρα παραδεχτήκατε μόλις ότι η επιχείρηση ήταν αποτροπής; Σωστά κατάλαβα;…”.
Μαρινάκης: “...Σας παρακαλώ πολύ να μην παραποιείτε τα λόγια μου γιατί κάποια στιγμή μπορεί να υποστείτε και τις συνέπειες του νόμου, έτσι; Γιατί αυτό που κάνετε είναι ποινικό, να ξέρετε. Δηλαδή, λέγεται “παραποίηση δεδομένων”… Κι επειδή πέραν όλων των άλλων έχω και τη νομική ιδιότητα, σας παρακαλώ πολύ να προσέχετε, γιατί κάποια στιγμή θα αναγκαστώ και εγώ να κινηθώ νομικά…” -με το ζωώδες ένστικτο της επιβίωσης να επιβεβαιώνει την εκτίμηση πως έχουμε να κάνουμε με νεάντερνταλ.
Σε ένα άλλο μέτωπο μεταξύ της Νέας Αριστεράς και της κυβέρνησης, στο στόχαστρο του υφ. Ναυτιλίας Γκίκα μπήκε ο Γ. Σακελλαρίδης εξαιτίας των δηλώσεών του στο Νοσοκομείο της Χίου με τις οποίες επιβεβαίωσε τις μαρτυρίες των προσφύγων για τον ρόλο του Λιμενικού με τον Σακελλαρίδη να υποστηρίζει ότι: “… Η “αποτρεπτική” πολιτική της κυβέρνησης κάνει πράξη το δόγμα Πλεύρη: “η φύλαξη των συνόρων δεν υπάρχει αν δεν υπάρχουν νεκροί…”…”.
Στη συνέχεια ο Βορίδης απείλησε τον Ηλιόπουλο: “...Να προσέξει ώστε να μην βρεθεί μπλεγμένος σε ηθική αυτουργία σε ψευδορκία…”.
Ο Βορίδης, που ο φακός της κάμερας τον “έπιασε” να διαβάζει Καρλ Σμιτ (Νομικός του Ναζισμού) στα κυβερνητικά έδρανα της Βουλής (χωρίς αυτό να σημαίνει πως προσβάλει τη βουλή όταν η ίδια η βουλή ως μηχανισμός του αντιπροσωπευτικού κοινοβουλευτικού πολιτεύματος λειτουργεί νομιμοποιητικά όλων σχεδόν των φασιστικών-ναζιστικών- ολιγαρχικών μορφών διακυβέρνησης μιας χώρας), ως γνωστόν, τα λέει “τσεκουράτα”.
Μία ακόμη εκδήλωση ζωώδους ενστίκτου που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε ώστε να κατανοήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τι ακριβώς σκέφτονται ως προς το ζήτημα που εδώ μας απασχολεί: καλλιεργούν εμφυλιοπολεμικό κλίμα για να αποτρέψουν τη σκέψη να οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι η ναζιστικής κοπής μαζική σφαγή που συντελείται στα ελληνικά πελάγη είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
Ιδού τι υποστηρίζει ο Βορίδης σε συνέντευξη στην “Documento” 15/2: “...Και εδώ υπάρχει μια δόλια και σκόπιμη παρανόηση από την πλευρά της Αριστεράς: Τι είναι λοιπόν pushback;
Η διαδικασία της βίαιης επαναπροώθησης παράνομων μεταναστών στη χώρα από όπου εισήλθαν.
Ένα ζήτημα λοιπόν για το οποίο έχουν υπάρξει καταγγελίες για τις οποίες η χώρα μας ελέγχεται και τις οποίες αρνείται, είναι η δήθεν σύλληψη παράνομων μεταναστών στην εδαφική της επικράτεια, ας πούμε στη Δράμα, και η ακούσια επαναπροώθησή τους στη χώρα από όπου εισήλθαν παρανόμως. Άλλο όμως και τελείως διαφορετικό ζήτημα η θαλάσσια αποτροπή: η θάλασσα δεν έχει συνοριακούς σταθμούς.
Τα σύνορα στη θάλασσα είναι μία νοητή γραμμή που μάλιστα ορίζεται από το γεωγραφικό ανάγλυφο της ενδοχώρας ή του νησιού.
Τι λένε λοιπόν οι αριστεροί ερμηνευτές του δικαίου: μόλις η βάρκα του διακινητή με τους παράνομους μετανάστες εισέλθει στην ελληνική εδαφική κυριαρχία, στο ελληνικό κομμάτι της θάλασσας, τότε δεν μπορεί να γίνει αποτροπή παρά μόνο διάσωση.
Προτού όμως να εισέλθει στο ελληνικό τμήμα, όταν η βάρκα ευρίσκεται στο τουρκικό, πάλι δεν μπορεί να γίνει αποτροπή γιατί αυτό είναι ευθύνη της τουρκικής ακτοφυλακής.
Άρα πότε μπορεί να γίνει αποτροπή κατά τους αριστερούς ερμηνευτές; Ποτέ! Άρα τι πρέπει να κάνει το Λιμενικό μας κατ’ αυτούς: έρευνα, διάσωση και επιτροπή υποδοχής που διανέμει πορτοκαλάδες και κουβέρτες.
Επειδή αυτά δεν είναι σοβαρές προσεγγίσεις, φυσικά και νομίμως γίνεται αποτροπή, φυσικά και νομίμως εμποδίζονται οι βάρκες των διακινητών να προσεγγίσουν τις ελληνικές ακτές και φυσικά ουδέποτε έχουμε κατηγορηθεί για οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια…”!!!
Ο Βορίδης, ως αυτός που είναι, εξηγεί με τον πιο απλό και κατανοητό τρόπο γιατί δεν είναι δυνατόν να υπάρξει εντός των διαταγών που έχει να εκτελέσει το Λιμενικό Σώμα, δίλημμα για αποτροπή ή διάσωση: η αποτροπή, άρα, με κάθε μέσον είναι η ολική έκφραση της θανατοπολιτικής Μητσοτάκη.
Και ο Μαρινάκης έχει δίκιο όταν υποστηρίζει: “...Η δουλειά του Λιμενικού είναι να προστατεύει τα σύνορά μας και να αποτρέπει…”, ενώ η φράση: “...χωρίς να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές…” χρησιμοποιείται ως ξεκάρφωμα προφανώς.
Επομένως, έχει δίκιο και ο δημοσιογράφος Χρήστος Αβραμίδης που, ας σημειωθεί είναι πανεπιστημιακός διδάκτορας που τιμά τη δημοσιογραφία ως λειτούργημα και όχι ως προέκταση της εκάστοτε εξουσίας, κατάλαβε ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι η επιχείρηση του Λιμενικού στόχευε στην αποτροπή.
Εάν έτσι έχουν τα πράγματα, που, ναι, έχουν έτσι ακριβώς, η κυβερνητική τρομοκρατία που ενισχύει το “εμφυλιοπολεμικό κλίμα” δεν αναδεικνύει μόνο τα ζωώδη ένστικτά της.
Ο Βορίδης με τα τρία παρά φύση “φυσικά”, που παραπέμπουν κατευθείαν στην παράδοση και την κληρονομιά των τριών πολιτιστικών και ιδεολογικών κινημάτων του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα που έγιναν αποδέκτες οι ναζί: του φυλετισμού, του ευγονισμού και του κοινωνικού δαρβινισμού, αναδεικνύει αυτά τα δομικά στοιχεία του ναζισμού ως δομικά στοιχεία του νεοφιλελευθερισμού -και ας χτυπιέται όσο θέλει ο Δένδιας ότι η ΝΔ και η κυβέρνηση δεν είναι νεοφιλελεύθερες.