γράφει ο
Κώστας Παπακοσμάς
Ο Αύγουστος έχει χαραχτεί στην μνήμη μας για την καταστροφή του περιαστικού δάσους της πόλης από την μεγάλη φωτιά της 14ης και 15ης Αυγούστου του 1985 την ίδια εποχή φωτιά είχαμε στην Θάσο που κατέκαψε μεγάλο τμήμα των δασών του νησιού ενώ η καταστροφή στο νησί συνεχίστηκε και το 1989 όπου συνοδεύτηκε δυστυχώς με νεκρούς και απώλειες περιουσιών.
Στο μεγάλο αυτό σημείωμα, που θα συνεχιστεί για αρκετές ημέρες θα αναφερθώ στο χρονικό της καταστροφικής πυρκαγιάς του 1985 του συγκλονιστικού εκείνου δεκαπενταύγουστου πριν σαράντα χρόνια.
Σε μια πορεία «θανάτου» η φωτιά από το Χαλκερό κατευθύνθηκε στην Άσπρη Άμμο . Εκεί ουσιαστικά ο κίνδυνος έγινε “ορατός” από τις αρμόδιες αρχές. Η απειλή των αποθηκών πυρομαχικών του Στρατού σήμανε κινητοποίηση. Όμως η φωτιά και ο αέρας έπαιζαν άσχημα παιχνίδια. Η φωτιά δεν έφτασε στις αποθήκες αλλά άλλαξε κατεύθυνση και πέρασε πάνω από τα νεκροταφεία στο Περιγιάλι .
Στον Άγιο Τρύφωνα ήταν ορατό πλέον ότι απειλεί σπίτια. Οι Καβαλιώτες με φτυάρια, αξίνες στα χέρια προσπαθούσαν να αντιμετωπίσουν την πύρινη λαίλαπα. Με μεγάφωνα καλούνταν οι πολίτες να συνδράμουν στο έργο της πυρόσβεσης. Η κατάσταση πλέον ξέφευγε από κάθε έλεγχο. ΑΥΡΙΟ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ…….
