γράφει ο
Κώστας Παπακοσμάς
Τα χρόνια τα.. παλιά οι Καβαλιώτες εξορμούσαν κυρίως κάθε.. Κυριακή στις ακτές, τυχεροί αυτοί που μπορούσαν να.. πάνε και μέχρι την Θάσο. Νωρίς το πρωί τα ξύλινα σκαριά των “Πενταφτικης” αλλά και άλλων Θασίων ξεκινούσαν από το Λιμάνι για να μεταφέρουν τους εκδρομείς.
Αργότερα τα θαλάσσια πούλμαν, “ΑΛΕΞΗΣ” “ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗΣ” και η “ΜΑΡΙΑ” ανέλαβαν το.. έργο αυτό και αρκετά μετά, τα φέρυ - μπώτ.
Τα χρόνια εκείνα η αποβίβαση των εκδρομέων γίνονταν στην Γλυφάδα και στον Λιμένα.
Οι ακτές γέμιζαν όπως και τα παραδοσιακά κέντρα που προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να προσελκύσουν πελάτες.
Με καμάρι οι δυο ψαράδες της φωτογραφίας, εκθέτουν το χταπόδι, πίσω τους, η διαφήμιση και το δώρο του μαγαζιού, ένα κουτί σιγαρέτων της “Καπνοβιομηχανίας Καβάλας” που.. προσπαθούσε να επιβιώσει αυτή κρατική, τότε, επιχείρηση στον μεγάλο ανταγωνισμό των Ελληνικών και ξένων σιγαρέτων, βρίσκονταν στην περιοχή της Ραψάνης στο πρώην εργοστάσιο Λύσανδρου Μαρούλη, σήμερα στη θέση της Καπνοβιομηχανίας Καβάλας, ονομασία που είχε μετά την κατοχή, είναι το κτιριακό συγκρότημα του 6ου Λυκείου Καβάλας.
Ο καλός μου φίλος Πέτρος Χαϊνάς με είπε ότι τις στιγμές αυτές τις είχε ζήσει και με το παραπάνω, κάθε Δεκαπενταύγουστο στη Γλυφάδα με τρόφιμα σε σακούλες και ένα καρπούζι με τους φίλους στρωματσάδα για τριήμερο. Αξέχαστες αναμνήσεις που τις αναπολεί με νοσταλγία.
