γράφει ο
Βασίλης Βελιάνος (Vas-Vel)
Ο εντατικολόγος μεσήλικας γιατρός, μαζί με έναν ακόμα γιατρό, φορώντας τις μάσκες τους και τις ολόσωμες σαν τους αστροναύτες στολές τους, κοιτάζουν με πολλή προσοχή την καρτέλα που είναι στα πόδια του κρεβατιού μου στην εντατική μονάδα. Όπου με κουβάλησε με σαράντα και λίγο πυρετό το ασθενοφόρο και μέσα στο παραλήρημα. Κι από κει και πέρα δεν θυμάμαι τίποτα.
-Σκατά κι απόσκατα γιε μου. -αναστενάζει ο μεσήλικας.
-Πάμε για ευθανασία και αποτέφρωση της σωρού του φίλου σου πατέρα;
Αυτό με τρομοκρατεί αλλά δεν μπορώ να μιλήσω έτσι διασωληνωμένος. Ούτε να μουγκρίσω δεν έχω δύναμη. Προσπαθώντας να δώσω σημάδια ζωής, με τα χειροπόδαρα. Τα μέλη μου όμως δεν υπακούν. Μα το μυαλό μου από σήμερα το πρωί, άρχισε να λειτουργεί δόξα τω θεώ. Ύστερα δεν ξέρω μετά από πόσο καιρό ανασκελωμένος και σε κώμα στην εντατική...
- Τι έγινε ρε παιδιά; Τα κακαρώνω και μου μελετάτε ευθανασίες;έφριξα.
-Ρώτησες τους συναδέρφους στην Γερμανία παιδί μου μπας κι αυτοί εκεί κάνουν κάτι διαφορετικό, σε όσους ρίχνουμε ιατρικά σε τεχνητό κώμα ;
-Ρώτησα πατέρα. Μου είπαν υπομονή να κάνουμε και να προσευχηθούμε…
-(Υπόκωφα): Πόση υπομονή να κάνουμε ακόμα; Όταν ο ίδιος αρνείται να συνεργαστεί; Λες και παραιτήθηκε από την ζωή κι αυτό το… φυτό. Καριέρα έχει κάνει εδώ μέσα.
-Ωχ, ωχ, ωχ. Άκου καριέρα έκανα εδώ μέσα! -το έπαθα το σύγκρυο.
- Η μάνα σου η Δόμνα ρε Ανδρέα τι λέει;
- Πες του Καλαφάτη μου είπε η μάνα, μην διανοηθεί η κλινική τους να βγάλει από τις πρίζες τον Βασίλη τον Μακεδόνα, γιατί θα έχει να κάνει μαζί μου.
-Όπα! Αγάντα Βασίλη. Ο ένας κάτω από την μάσκα είναι ο συμμαθητής μου ο Καρδιολόγος ο Μάριος ο Καλαφάτης. Κι ο άλλος ο μασκοφόρος που τον λέει και γιό του, πρέπει να είναι ο γιος της Δόμνας. Μα αυτός είναι μικρός ακόμα. Πότε διάολο μεγάλωσε κι έγινε γιατρός; -Πελάγωσα.
-Ανδρέα, πες στην μάνα σου, πως δεν είμαι ο μοναδικός μέτοχος αυτού του θεραπευτηρίου. Η κάθε μέρα νοσηλείας του επικοινωνιολόγου εδώ μέσα, στοιχίζει δυο χιλιάδες ευρώ.
-Όχι ρε γαμώτο…. Δυο χιλιάρικα κάθε μέρα νοσηλείας! Με καριέρες εδώ μέσα; Και ευθανασίες προ των πυλών…-Συνειδητοποίησα τα τρία κακά της μοίρας μου.
-Πόσα είναι τα χρωστούμενα νοσήλια ως τα τώρα;
- Κοντά στα δώδεκα εκατομμύρια ευρώ πες τα χαιρετίσματα στη μάνα σου.
- Μαζεύτηκαν τόσα πολλά έ;
-Εμ, γεμίζει σιγά-σιγά και ο δέκατος πέμπτος χρόνος του φυτού εδώ μέσα σε κώμα. Κι ο… κάκτος ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Πόσο ακόμα να περιμένουμε;
-Τι… έκανε λέει; Είμαι δεκαπέντε χρόνια σε κώμα; Κάκτος; Με δώδεκα εκατομμύρια ευρώ χρέος στην καμπούρα μου; Αν είναι έτσι μάλλον με… συμφέρω πεθαμένος. Για να μην μπορώ να κουνήσω χέρια και πόδια μάλλον μου τα έκοψαν… Μαμάάάάάάά!
Ο Ανδρέας, πιάνει μια κίνηση μου στο κρεβάτι και πιάνει τον Μάριο από το μπράτσο:
-Πάμε να καθίσουμε στο τραπεζάκι προτείνω πατέρα.
Πάνε και κάθονται στο τραπέζι.
-Είναι και δωρητής οργάνων σώματος ο Βασίλης Ανδρέα. Από κοινού στο σωματείο δωρητών που ίδρυσα εγώ μαζί με το… πολιτικό φυτό της παρέας τον βουλευτή Αλβέρτο στο κόμμα του των Εκσυγχρονιστών/ Μεταρρυθμιστών…
- Δεν θέλω να ακούω παπαριές. Δεν θέλω να ακούω παπαριές είπα λέω. Έλα ρε.. ορχιδέα, κουνήσου το κέρατό σου…
-Τα όργανά του σε τι κατάσταση είναι πατέρα; Πιάνουν χαρτωσιά σε καμιά μεταμόσχευση;
-Χαρτωσιά; Χαρτωσιά; Λεφτά αν θυμάμαι καλά είναι στην αργκό η χαρτωσιά… Ας ελπίσουμε πως δεν θυμάμαι καλά. -τα έφτυσα.
-Αφαιρώντας τα, θα τα αξιολογήσουμε. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, τα μηχανήματα δουλεύουν αντί για τα όργανά του… Κι ο φίλος μου τεμπελιάζει, Μια ζωή οκνηρός ήταν.
-Μάλιστα. Τα είχαμε χύμα πάρτα και τσουβαλάτα τώρα ρε ορχιδέα φυτό.
-Ατόνησαν τα όργανα λίγο βέβαια αλλά για καμιά… δευτεράντζα μεταμόσχευση σε κανάν λιγότερο βασταγμένο από φακελάκι λήπτη, κάτι κάνουν Ανδρέα.
- Άντε μη χέσω τώρα… Για το μυαλό μου θα σφάζονται στην ποδιά σου για το ποιος να το πρωτοπάρει-τα πήρα στο κρανίο κι από μέσα μου.
- Το αποφάσισα Ανδρέα. Θα κάνω το ρουσφέτι της μάνας σου. Περιμένοντας καμιά βδομάδα ακόμα. Και μετά, θα εκτελέσουμε και την τελευταία επιθυμία του κάκτου. Με τα όργανά του…
- Βοήθειααααα! Μ ακούει κανείς ρε γαμώτο; -ούρλιαξα, ή νόμισα κάτι τέτοιο.
-Καλώ κι εγώ όσους Αλητάμπουρες της παρέας μας τον θυμούνται για τον τελευταίο ασπασμό. Εσύ προετοίμασε την… θυγατρική γενιά της Αληταμπουρίας που σας κληροδοτήσαμε: Την Μάνια, τον Χριστόφορο την Ντέλια, και τους άλλους.
-Βοήθειαααα. Με πουλάει στο λιανοπούλι ο κομπογιαννίτης…. Καλά κι όλοι αυτοί άγνωστοι από πότε είναι… θυγατρικοί Αλητάμπουρες μωρέ; Έχει γούστο να έχασα την μνήμη μου;
-Δε μου λες βρε πατέρα, το αίσθημά του Βασίλη η Αθηνά, με τον γιο της τον Αλέξανδρο, θα έρθουν για την αποτέφρωσή του από την Αμερική λες;
-Όχι ρε το κέρατό μου θα με απανθρακώσουν! Αν τα όργανά μου μείνουν στα αζήτητα! Σοβαρευτείτε ρε… μπιπάκες.
- Τα τρία πρώτα χρόνια θυμάμαι Ανδρέα, η Αθηνά, περνούσε μια φορά την εβδομάδα και πότιζε τον κάκτο. Μέχρι που πήγε ανταποκρίτρια της ΕΡΤ στην Ουάσιγκτον. Με τον Αλέξανδρο που μιλάτε, σου είπε τι δουλειές κάνουν με την ΝΑΣΑ αυτό το… φεγγάρι στην σελήνη αλήθεια; Αδειάζει να έρθει;
- (Παραδομένος): Αν ο κόσμος όλος για μένα, που ήταν ο Αλέξανδρος και η Αθηνά, με εγκατέλειψαν, ας πάει στα κομμάτια. Έχετε γεια βρυσούλες λόγγοι βουνά ραχούλες….-Κατέθεσα τα όπλα, αναπηδώντας στο κρεβάτι με ένα βογγητό.
Ο Μάριος κάλεσε πανικόβλητος όλους τους εντατικολόγους. Αυτοί έκαναν τα δέοντα. Διάβασαν τα μηχανήματα και τις μετρήσεις και μου έβγαλαν την μάσκα. Σταύρωσα και τη φωνή μου επιτέλους αργότερα και προς το απόγευμα που ξαναήρθε ο Μάριος στην εντατική… Αφού σκοτωθήκαμε για κανά μισάωρο πλακώθηκα στην ανάκριση του:
- Τι μέρα είναι σήμερα ρε κόμπο; Τι μήνας; Τι χρόνος;
-Σήμερα είναι Παρασκευή, τριάντα Μάιου του σωτηρίου έτους δύο χιλιάδες σαράντα οκτώ επικοινωνιολόγε μου.
- (Υποτονικά): Μάλιστα! Έτος δύο χιλιάδες σαράντα οκτώ λοιπόν.
- Του… σωτηρίου έτους! Για σένα ειδικά έως φυτό!
-Τρίχες κατσαρές του… σωτηρίου! Την κάτσαμε την βάρκα Μάριε… Έχασα τα πιο παραγωγικά χρόνια της ζωής μου εδώ μέσα, ως φυτό αν δεν βρήκες τον παππά να θάψεις και πέντε έξι.
-(Επιτιμητικά): Από τα… συγχαρητήρια στους θεράποντες ιατρούς τους ξεκινάνε οι Λάζαροι που ανασταίνουμε εδώ μέσα ρε μίζερε! Κι από τις υποκλίσεις σε μένα. Που δεν σε έβγαλα από τις πρίζες δεκαπέντε χρόνια τώρα.
Ίσα ρε ψεύτη!
Δεν σε …βλέπω να γουρλώνεις τα μάτια σαν… τον βάτραχο που του πατάνε την κοιλιά στα θαύματα του φίλου σου του κόμπο..
- Θα έπρεπε λες ε;
-(Συνοφρυωμένος): Σαν να σε βρίσκω υποψιασμένο… Εκτός κι αν καταλάβαινες μέσα στο κώμα σου τι σου συμβαίνει. Τα καταλάβαινες όλα ρε φίκε;
- Δεν θυμάμαι τι σκεφτόμουν σε κατάσταση ντοπέ. Αλλά μεταξύ ύπνου και ξύπνιου το πρωί, άκουσα την κουβέντα που είχες με τον γιό της Δόμνας τον Ανδρέα.
-Όχι ρε το κέρατό μου!!! Από ποιο σημείο και μετά άκουγες; Μη μου πεις πως άκουγες από… βραδύς; Που σε… ξενυχτίσαμε!
-Μι αίσθηση για το θάψιμο που μ΄ έριχνες, ε όλο και την έχω! Από ζωντανό ακόμα ρε καθίκι…. Πες μου κάτι. Άλλαξαν πολλά σε όλα αυτά χρόνια που ήμουν τάβλα;
-Εχέ!!! Νομίζω πως πρέπει να ξεκινήσουμε με το Αλφαβητάρι της πρώτης Δημοτικού κάνοντας δεύτερο σεφτέ στην ζωή. Γερνάμε, κοινωνιολόγε, γερνάμε…
-Βγάλε αυτή τη μάσκα να σε καμαρώσω και γέρο ντε.
-(Εναντιωμένα): Πας καλά ρε; Θα σου μεταφέρω μικρόβια από έξω ή και καμιά ενδο-νοσοκομειακή λοίμωξη και βαριέμαι να σε ξανά-αναστήσω.
-Εγώ πώς είμαι τώρα στα γεράματα αλήθεια;
-Τι να στα λέω! Σαν καψαλισμένη μελιτζάνα έτοιμη για σαλάτα είσαι. Δεν σου πάει καθόλου το… μεγάλωμα πάντως.
- Τα παραλές σίγουρα μα σου… συμπαραστέκομαι. Πάντα με ζήλευες.
- Εγώ τώρα μπροστά σου, φαίνομαι δεκαπέντε χρόνια νεότερός σου να φανταστείς!
-Χάχα! Κατά σύμπτωση, όσο και το… κώμα μου!
-Διαβολική σύμπτωση θα έλεγα!
-Έλα πιάσε με να πάω στην τουαλέτα να δω από μόνος πως είμαι στον καθρέφτη τουλάχιστον…
-(Απογοητευμένα): Επέστρεψες στη ζωή ξανά… χαζός ρε χαμένε; Τρελοί είμαστε να βάλουμε καθρέφτες στις εντατικές μωρέ; Να βλέπουν την μούρη τους μετά από ένα κώμα οι… fake μακαρίτες, και να ξαναγίνονται… μακαρίτες;
- Αναμενόμενη κι αυτή η δικαιολογία! Όπως η βροντή μετά από μια αστραπή!
- (Με περίσκεψη): Πρέπει να σε εκπαιδεύσουμε καλά πριν να σε βγάλουμε έξω. Δεν θα αναγνωρίσεις τον κόσμο εκεί.
- Καλοκαιριάζει και θα ρίξω κανά μπάνιο στη θάλασσα… Αυτή μου έλλειψε περισσότερο.
-(Απογοητευμένα): Θάλασσα θα δεις μεν, το μπάνιο το ξεχνάς δε.
- Τι έγινε; Δεν θα μου επιτρέπεις να κάνω μπάνιο;
- Εγώ, με όλη μου την καρδιά στο επιτρέπω. Οι… καρχαρίες είναι που δεν το επιτρέπουν. Σε κανέναν μας.
- Άλλο πάλι κι ετούτο! Καρχαρίες στον… Λαιμό της Βουλιαγμένης ρε Μάριε;
-Εμ με την κλιματική αλλαγή, φίλε χάθηκαν τα ψάρια στις θάλασσες, που τρέφονταν οι καρχαρίες, Ακόμα και στις πισίνες στα πεντάστερα βουτάνε. Ντερλικώνοντας με μια χαψιά, όλα τα δικά μας εσωτερικά μοσχεύματα. Μαζί με το… αμπαλάζ! Την γκαντεμιά μας.
- Καλπάζοντας πάει κι αυτή η ρουφιάνα η κλιματική αλλαγή μέσα σε δεκαπέντε χρόνια το κέρατό της;-τον ειρωνεύτηκα.
-Μην το συζητάς. Κι από παραλίες ξεμένουμε. Τις φυσικές, τις κατάπιε η θάλασσα. Με κάτι τεχνητές… οφθαλμαπάτες αμμόλοφων παρηγοριόμαστε.
- Τελικά, έμεινε και τίποτα από τα παλιά να χαρούμε @μώ την κλιματική σας αλλαγή και την προκοπή σας; Δεκαπέντε χρόνια έλειψα και τα κάνατε σκατά!
-Έτσι όπως είμαστε κλεισμένοι στην ηλεκτρονική μας μοναξιά Βασίλη, μόνο η… πολυγαμία μας έμεινε για να σπάμε τον πάγο. Ανδρών και γυναικών η πολυγαμία σημείωσε. Με λίγο… σκόντο και στον νόμο της Σαρίας.
-Τι έκανε λέει; Τον… νόμο της Σαρίας ψηφίσατε και στην Ελλάδα ρε κρετίνοι;
-(Τσιρίζοντας): Μην κατασυκοφαντείς εμάς τους μαχητές της ζωής με σένα στο ραχάτι ρε. Προτιμήσαμε την Σαρία από την woke ατζέντα.
-(Κατάπληκτος): Θες να μου πεις… Δηλαδή… Πως… Όλοι μαζί; Κουλουπού, κουλουπού;
-(Διασκεδάζοντας): Εμείς οι χριστιανοί χωρίζουμε πριν από τα κουλουπού κουλουπού ρε σαχλαμάρα!
-Πώς… χωρίζετε δηλαδή;
-Οι πολυγαμικοί άντρες μουσουλμάνοι, λένε τρεις φορές «ΣΕ ΧΩΡΙΖΩ» και την επόμενη στιγμή έχουν σχολάσει την σύζυγο που βαρέθηκαν στο σπιτίσιο χαρέμι.
-Ε και;
-Η Σαρία εδώ έκανε κι ένα δεύτερο σκόντο εκτός από την πολυγαμία και των γυναικών. Μας χωρίζουν κι αυτές πλέον. Για τους χριστιανούς ειδικά το: «ΣΕ ΧΩΡΙΖΩ» είναι… στιγμιαίο. Μπορεί να ακυρωθεί σε τρεις μέρες. Κι ούτε γάτα ούτε ζημιά!
-Μα εντελώς! -τον ειρωνεύτηκα αναστενάζοντας. Πολλά μου κρύβεις εσύ ρε κόμπο. Πόσα ακόμα μου κρύβεις ρε μπεζεβέγκη;
- Σωστά μιλάς! Πολλά! Στο τέλος, να είσαι σίγουρος, δεν θα σου μείνει καμιά απορία. Όλα θα στα πω. Αλλά με την σωστή κοινωνιολογία.
-Μάλιστα…Γιατρικό για τον covid ακόμα δεν βρήκε η ιατρική σου;
-(Βαθυστόχαστα): Η Συνωμοσία είναι παγκόσμια φίλε μου. Οι συντάξεις των αιωνόβιων πλέον συνταξιούχων, τινάζουν στον αέρα τους προϋπολογισμούς των… πτωχευμένων χωρών του G7.
-Tι φρικαλέο πας να μου πεις τώρα κόμπο;
-Την Αλήθεια. Ο πτωχευμένοι… πλούσιοι που λες, ανέθεσαν στα εργαστήρια της Κίνας να βρουν μερικούς ιούς να αποψιλώσουν τους συνταξιούχους: Ασιατική γρίπη, νόσος των πουλερικών, covid και ότι άλλο εφευρίσκουν οι Κινέζοι, βγαίνει από την παραγωγή στην κατανάλωση. Παντού. Δεν μπορεί να έχουμε όλοι ανοσία και σε όλα. Κάτι θα μας τσιμπήσει!
-Από παντού σκατά. Από τα τροχαία είναι καθαρά τουλάχιστον τα μοσχεύματα;
-Δεν κυκλοφορούμε με αυτοκίνητα στην Αθήνα πια ρε… Νεάντερνταλ. Πετάμε με ατομικά ντρόουν πάνω από τους δρόμους.
- Έλα!!! Πεθαίνω να μάθω τι… συνεισφορά έχει σε όργανα σώματος το κράβαρο ο Λαέρτης με τα ντρόουν.
-Καμία δυστυχώς! Του έδωσε… πιλότο η Ασφαλιστική!
- Καλή της ώρα… Πάπαλα από μοσχεύματα κι από Λαέρτη μεριά λοιπόν!
- Αν τρακάρεις με ντρόουν, συνήθως απανθρακώνεσαι τον διάολο μου…
-Μου ΄κανες την καρδιά περιβόλι τώρα. Ποιο κόμμα είναι τώρα στην κυβέρνηση;
-Το… Πακιστανικό. Σε μια συγκυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Μετά από πραξικόπημα. Με φρουρούς της επανάστασης στην Αθήνα, τους τζιχαντιστές. Και με βοηθούς τους ακροδεξιούς του Πούτιν!
-Πάντα άξιοι ρε ηλίθιοι. Έλα Χριστέ και Παναγιά. (Σταυροκοπήθηκα):
Ο Μάριος ορμάει και του κλείνει το στόμα με το χέρι του.
- Σκάσε ρε Νεάντερνταλ, μην πάνε τα κεφάλια μας για μεταμόσχευση!
- (Απορημένος): Γιατί τι είπα;
- Εγώ στο είπα το μαντάτο, μα δεν το αξιολόγησες: Στην κυβέρνηση σου είπα, είναι Πακιστανοί, αδερφοί μουσουλμάνοι και τζιχαντιστές. Κρύβε λόγια για τον… Χριστό. Και μετρημένα τα λόγια για την Παναγιά…
- Ε τι; Απαγόρευσαν την Χριστιανική θρησκεία να υποθέσω;
-Επίσημα όχι ακόμα. Αλλά εμείς καλού κακού, πεταγόμαστε μέχρι τις κατακόμβες της Μήλου. Για γάμους βαφτίσια μνημόσυνα και τέτοια μυστήρια.
- Μην μου πεις πως επίσημη γλώσσα μας είναι τα… Πακιστανικά;
-Την αρχαία γλώσσα μας, την έσωσε η UNESCO. Τα… σπαστά Ελληνικά είναι η καθομιλουμένη γλώσσα. Σ΄ αυτά εξασκούμαστε για να μην ξεχωρίζουμε. Tα παιδιά στα σχολεία, μαθαίνουν τα Greeklish.
-Τι ακούν τα αυτιά μου Παντοδύναμε! Στην δεύτερη πατρίδα μας που σπουδάσαμε οι δυο μας την Γερμανία, ποιος κυβερνάει τώρα;
-Το Χιτλερικό κόμμα.
- Άντε ρε; Φόρα παρτίδα; Ούτε τα προσχήματα δεν τηρούν;
-Γιατί να τα τηρήσουν; Στις μισές χώρες της Ευρώπης, τα ακροδεξιά κόμματα συγκυβερνούν πλέον.
-Χάχα! Ο δικός μας Αλέξης άνοιξε τον δόμο και σ αυτό! Συγκυβερνώντας με τον Καμμένο. Συνέχισε με τα μαντάτα από την Γερμανία.
-Καγκελάριος στην Βόνη, είναι ο δισέγγονος του Γκέμπελς. Ο Σεμπάστιαν Γκέμπελς.
- Μνήσθητί μου κύρ…
- (Εκνευρισμένα): Σκασμός είπαμε ρε γενίτσαρε!
-Σκάω. Πες μου για τους Αλητάμπουρες τώρα. Κόψατε παρτίδες; Διαλύσατε την Αληταμπουρία; Την κληροδοτήσατε στα παιδιά σας;
-Έπρεπε να σου περιγράψω πρώτα την κατάσταση ολόγυρα, για να μπορέσεις να καταλάβεις και τους δρόμους που πήραμε ως μεμονωμένοι Αλητάμπουρες.
- Συμπάσχω! Ο Φοίβος; Τι κάνει ο βουλευτής μας;
-Τον πρωθυπουργό έκανε στην τελευταία Ελληνική κυβέρνηση για ένα φεγγάρι. Οι… πρόσφυγες τον ανέτρεψαν. Γιατί τους έβρισκε και … δουλειές για φαντάσου!
- (Ψελλίζοντας) Ε, τι; Ως Οικονομικοί μετανάστες δεν ήρθαν; Δουλειές δεν ήθελαν;
-Πρόσφυγες δήλωναν όλοι. Λεφτά ήθελαν. Τις δουλειές, να την κάνει η ελληνική… μειονότητα είπαν. Τους έκοψε μηνιάτικο κι ο ΟΗΕ βλέπεις!
-Ωλαλά! Μειονότητα κι οι Έλληνες λοιπόν… Μπράβο στον Αλβέρτο. Τα κατάφερε κι έγινε πρωθυπουργός και χωρίς εμένα.
-Δεν έκανε και καμιά καριέρα μωρέ! Ίσα-ίσα για να προλάβει να υπογράψει την παράδοση της χώρας στους Πακιστανούς, υποδύθηκε… τον πρωθυπουργό.
-(Αγανακτισμένα): Εμάς κατηγορούσε για Γερμανοτσολιάδες αλλά αυτός ο… Γερμανοτσολιάς παρέδωσε την εξουσία!
-Τελευταία στιγμή πρόλαβε και έφυγε με υποβρύχιο από την χώρα για το εξωτερικό που λες. Θα τον έτρωγαν λάχανο οι παρτιζάνοι οι Χρυσαυγίτες εδώ…
-Αχά! Σε… ποιο εξωτερικό ζει τώρα;
- Στην Κρήτη κρύβεται.
- (Απορημένα): Την… γνωστή Κρήτη;
- Την… πασίγνωστη. Που την κοπάνησε κι αυτή απ΄ τη… χώρα.
- Την κοπάνησε; Πώς την κοπάνησε; Μετά από κανάν σεισμό κόλλησε με την Λιβύη;
-Την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια από την Ελλάδα κι η Κρήτη λέω. Ανεξάρτητο κράτος είναι πια που κολυμπάει στο πετρέλαιο. Μα πόδι τζιχαντιστή δεν πάτησε ακόμα εκεί. Εκεί θα πάω κι εγώ με την Δόμνα και τα έξι παιδιά μας.
- Έξι παιδιά; Πότε πρόλαβες και τα κουλούριασες ρε Μάριε.
- Έκανα τις τελευταίες αρπαχτές στο… άθλημα, πριν να αρχίσει να ισχύει ο νόμος της Σαρίας ρε χαμένε.
ΥΓ: Ες αύριον θα δημοσιευτεί και το δεύτερο μέρος.
