.
γράφει ο
Βασίλης Βελιάνος
Ζωή μου σε ευχαριστώ:
Γιατί μ’ έμαθες να διακρίνω: Την ταπεινότητα από την ταπείνωση. Την σεμνότητα απο την σεμνοτυφία. Το αυθεντικό από την απομίμηση. Το πρόσωπο από το προσωπείο.
Με έμαθες να ονειρεύομαι χωρίς να κοιμάμαι! Συνειδητοποιώντας πως μια νίκη ή μια ήττα, δεν είναι το τέρμα, μα ένας ενδιάμεσος σταθμός. Μήτε και το ταξίδι προορισμός, μα συνειδητή αναζήτηση. Σ’ ευχαριστώ γιατί με μύησες να μαθαίνω από τις ήττες μου. Θεωρώντας τις νίκες προσωρινές. Με μύησες να βλέπω τα λάθη μου ως προτέρημα. Αποφεύγοντας τα σε ένα επόμενο και εκνευριστικό σημειωτόν.
Ζωή μου σε ευγνωμονώ:
Γιατί μ΄ έμαθες να ξεχωρίζω: Την αυθυποβολή από το γεγονός. Tον πόθο από το πάθος. Την υποχρέωση από το καθήκον. Την κραυγή από την κατακραυγή. Το στίγμα απ’ τον στιγματισμό. Την ελευθερία από την ελευθεριότητα. Την τροπή από την εκτροπή. Την ιδέα από την ιδεοληψία. Την δύναμη από την δυνατότητα. Το ακούμπισμα από το γράπωμα. Την συγχώρεση από την άφεση. Την διαφορά από την διαφορετικότητα. Τον ύπνο από τον υπνωτισμό. Την θρησκεία από την θρησκοληψία. Την σημαία από την παντιέρα. Το απευκταίο από την αυτοχειρία. Το φάρμακο από το αντίδοτο. Την επιρροή από τη επήρεια. Τον μοναχό από τον μοναχικό. Την δόση από το ντοπάρισμα. Το κλάμα από το κλαψούρισμα. Την γραφή από το τελεσίγραφο.
Ζωή μου σε μακαρίζω:
Γιατί μ΄ έμαθες να διακρίνω: Την εξήγηση από την παρεξήγηση. Το συμβατό από το συμβατικό. Τον μιμητισμό από τον αυθορμητισμό. Την κινητικότητα από την παντομίμα. Το σημειωτόν από το πισωγύρισμα. Την θέα από το θεαθήναι. Τον θαυμασμό από την κολακεία. Την εικόνα από το είδωλο. Το ορθόδοξο από το αιρετικό. Το επιβλαβές από το βλαβερό. Το ξεχειμώνιασμα από την χειμέρια νάρκη. Το μέτρο από την υπερμετρωπία. Τα όρια από τα περιθώρια. Την ανάλωση από το ξόδεμα. Το χαλάλισμα από χαράρισμα. Tο πρόσκαιρο από το παντοτινό. Το πάθος από την εμπάθεια. Τον θάνατο από τη νεκροφάνεια. Την αιμοδοσία απο το ξεμάτωμα. Και την… χαρισάμενη ζωή, από τη ζωή του αγώνα.
Ζωή μου σ αγαπώ:
Γιατί μ’ έμαθες να βλέπω τη διαφορά ανάμεσα: Στην χαρά και την χάρη. Στα δώρα και τις δωροδοκίες. Στα ελέη και τις ελεημοσύνες. Στα κατακτήματα και τις αποκτήσεις. Στο αυθεντικό και το φκιασιδωμένο. Στην φύση και την απόφυση. Στον μονόλυκο και την αγέλη. Στο ναυπηγείο και το διαλυτήριο. Στο χολωμένο και το πικρόχολο.. Στο πνευματικό και το πνευματώδες. Στο επίκτητο και το κληρονομικό. Στο χαρακτηριστικό και τον χαρακτήρα. Στο συμβολικό και τον συμβολισμό. Στην πέτρα και την πετριά.-
ΡΕΤΡΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ Vas.-Vel.-
