γράφει ο 

Ευριπίδης Ταρασίδης

 

Η χρονιά που φεύγει έχει αφήσει πληγές σε όλους μας. 

Κάποιοι έφυγαν από κοντά μας, άλλοι τραυματίστηκαν ψυχικά, σωματικά, οικονομικά σε σημείο ανεπανόρθωτο. 

Εμείς, τραυματισμένοι και μη, έχουμε μία υποχρέωση: να προχωρήσουμε.

Και φυσικά να μείνουμε πιστοί στις αρχές μας, σπάζοντας πλάκα με τα κακώς κείμενα της εξουσίας και των φρούτων της δημόσιας σφαίρας.

Εμένα δεν μου άρεσε η φάση με τη μεταφορά των εμβολίων.

Την περίμενα πιο γκράντε.

Γιατί, για παράδειγμα, δεν στήθηκε ένας χορός από παλικάρια ντυμένα με φουστανέλες; Ακολούθως, γιατί δεν φέραμε Σπύρο Παπαδόπουλο να παρουσιάζει Διονύση Σαββόπουλο και Άκληστη Πρωτοψάλτη να τραγουδούν για τη σωτηρία του έθνους; 

 

Και γιατί, παρακαλώ, τα εμβόλια δεν κατέληξαν στο Καλλιμάρμαρο, να τα φυλάνε σε ειδικό γυάλινο κουβούκλιο; 

Επίσης, είναι αμφίεση αυτή του Χαρδαλιά; Είναι ή δεν είναι ο εθνικός μας Ράμπο; Πρέπει ή δεν πρέπει σε όλη τη διαδρομή να είναι γαντζωμένος στην οροφή του βανακίου και να βγάζει δόντι; 

Συγγνώμη, αλλά αλλιώς την περίμενα την άφιξη των εμβολίων. 

Και γιατί δεν βάλαμε την Πάολα, παρακαλώ; Μόνο για να τραγουδάει Θεοδωράκη στην ΕΡΤ την έχουμε;

 

Πάμε στα τοπικά. 

Εγώ την ένωση Μακαρίου-Μουριάδη την βλέπω με καλό μάτι.

Διότι ως μύωπας, τους θαυμάζω.

Άνθρωποι που φορούν μάσκα και δεν θολώνει το γυαλί τους, να τους εμπιστεύεσαι. Κάτι καλό ετοιμάζουν.

Α, να σας πω ότι ο Μακάριος με μπλόκαρε. Είναι ανθεκτικός στην κριτική από πολίτες της εκλογικής του περιφέρειας. 

Θα ενοχλήθηκε βέβαια που του ζήτησα στοιχεία για την κατηγορία εναντίον του Μορφίδη.

Δεν έχω καταλάβει γιατί ο Πέτσας δεν έδωσε λεφτά στο twitter να μπλοκάρει απευθείας κάτι αυθάδεις σαν και του λόγου μου. 

 

Τον Δεκέμβριο ζήσαμε και το τοπικό Tablet Show κατά το οποίο πολιτικοί άντρες της περιοχής θεώρησαν σκόπιμο να αυτοθαυμαστούν επειδή μεσολάβησαν για να δωρίσουν τάμπλετ σε παιδιά που τα είχαν ανάγκη, ώστε να παρακολουθήσουν την εκπαιδευτική διαδικασία.

Φυσικά, ποιος έχασε την ντροπή για να την βρουν αυτοί;

 

Ένα θετικό έβγαλε ο Δεκέμβριος: ο Δήμος Καβάλας αναπτύσσει συνεργασία με Καβαλιώτισσα ψυχολόγο με έδρα την Αθήνα, για να δίνει συμβουλές. 

Δύο σχόλια:

1) τι ακριβώς σημαίνει «αμισθί» κύριε δήμαρχε; Θα έρχεται στην Καβάλα η κυρία; Με τίνος τα έξοδα;

2) ψυχολόγους η Καβάλα δεν έχει; Με ποιο κριτήριο την επιλέξατε; 

Εντάξει, δεξιούς βουλευτές δεν έχουμε και κάνουμε εισαγωγή. Δεκτό.

Ψυχολόγους, απ’ όσο ξέρω, έχουμε. Και μάλιστα καλούς. 

Κύριε δήμαρχε, συγγνώμη, αλλά ώρες ώρες με κάνετε να πιστεύω ότι ζείτε στον κόσμο σας.

 

Πήγε ο Μητσοτάκης στην Ε.Ε., δεν πήρε τις κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία, αλλά δεν έχει σημασία. 

Βγήκαν τα ΜΜΕ της λίστας Πέτσα και είπαν ότι δεν χάθηκε ο κόσμος. Έγινε ένα πρώτο βήμα.

Το ανέμελο βήμα του πελαργού.

 

Είχαμε και ένα κέρδος αυτόν τον μήνα. Γίναμε, ξαφνικά, όλοι λεξιγνώστες. 

Μάθαμε τη διαφορά μεταξύ του «επιδειξία» και του «επιδειξιομανούς». Τέτοια ποζεριά, χρόνια είχα να δω.

Γιατί, όχι απλά είναι παντελώς άσχετοι όσοι κατηγορούν την Ελευθεριάδου για λανθασμένη χρήση της λέξης από το βήμα της Βουλής, αλλά δεν ντρέπονται να δείξουν την άγνοια τους με σχόλια τύπου «πάνε μάθε πρότα σωστά Εληνικά, αγράματη». 

Βρήκε χώρο και ο Μακάριος να πει ότι στην Καβάλα δεν είμαστε αγράμματοι σαν την Ελευθεριάδου.

Ο οποίος Μακάριος ακόμα να απαντήσει από πού πήρε το πτυχίο, το οποίο ισχυρίζεται ότι έχει. Και δεν έχει και καμία σχέση με την Καβάλα, αλλά, τεσπα.

Κορυφαία η συνέντευξη του στο Center TV. Τον ρωτάει η παρουσιάστρια, τι κάνει όταν έρχεται στην Καβάλα.

Ξαναλέω: παρουσιάστρια, ρωτάει σε βουλευτή, που εκλέγεται στην Καβάλα και μένει στην Αθήνα, τι κάνει όταν έρχεται στην Καβάλα. 

Τι να κάνει μωρέ; Δόξα τον Θεό. 

 

Είδαμε, βέβαια, μαζί την Βίσση και την Βανδή. Θα μπορούσε να βγάλει δελτίο Τύπου ο Μακάριος «το είπαμε, το κάναμε, προχωράμε». 

Και να μπουν μετά τα τρολ του από κάτω και να γράφουν τα δικά τους. Γιατί όχι;

 

 

Θέλω, όμως, να κλείσω ευχάριστα την χρονιά. Θα σας προτείνω 10 βιβλία που ξεχώρισα απ’ όσα διάβασα φέτος, και 15 ταινίες απ’ όσες είδα φέτος για να περάσετε όμορφα τις γιορτές σας. 

 

Χρόνια πολλά σε όλους και όλες. Και μην ξεχνάτε, υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι. 

 

Ταινίες:

1. Δεν είμαι ο νέγρος σου (2019)- Raoul Peck

2. Τα λέμε χθες (2019)- Stefon Bristol

3. Palm Springs (2020)- Max Barbakow

4. 120 χτύποι το λεπτό (2017)- Robin Campillo

5. Του Θεού η χώρα (2017)- Francis Lee

6. Colossal (2016)- Nacho Vigalondo

7. Στην καρδιά του χειμώνα (2010)- Debra Granik

8. Ο Αόρατος Άνθρωπος (2020)- Leigh Whannell

9. John Wick1,2,3

10. Κουνγκ Φου Πάντα (2008)- Mark Osborne, John Stevenson

11. Άκοπο διαμάντι (2019)- Benny Safdie, Josh Safdie

12. Το Πορτρέτο Μιας Γυναίκας Που Φλέγεται (2019)- Céline Sciamma

13. 1917(2019)- Sam Mendes

14. Πρόστιμο (2020)- Φωκίων Μπόγρης

15. Da 5 Bloods (2020)- Spike Lee

 

Βιβλία:

1. Κίκε Φεράρι-Από μακριά μοιάζουν με μύγες (Εκδόσεις Καστανιώτης)

2. Μίκα Βάλταρι-Ιωάννης Άγγελος (Εκδόσεις Καλέντης)

3. Φίλιπ Κερ-Η τριλογία του Βερολίνου (Εκδόσεις Κέδρος)

4.Τζέιμς Ντέιβτιν Βανς-Το τραγούδι του Χιλμπίλη (Εκδόσεις Δώμα)

5. Μωρίς Αττιά- Το μαύρο Αλγέρι (Εκδόσεις Πόλις)

6. Μισέλ Καπλάν-Γιατί το Βυζάντιο (Εκδόσεις Μεταίχμιο)

7. Λεονάρδο Παδούρα-Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά (Εκδόσεις Καστανιώτης)

8.Τεύκτρος Μιχαηλίδης- Σφαιρικά κάτοπτρα, επίπεδοι φόνοι (Εκδόσεις Πόλις)

9. Χαν Γκανγκ- Η χορτοφάγος (Εκδόσεις Καστανιώτη)

10. Δημήτρης Μπελαντής- Ο Στάλιν στην Κολιμά (Εκδόσεις Τόπος)