

Σε μια πρωτοφανή κίνηση, η οποία καταδεικνύει το μέγεθος της κρίσης που σοβεί στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας, προχώρησε η διοίκηση του Ιατρικού Συλλόγου.
Σύμφωνα με τα όσα συζητήθηκαν, το σύστημα λειτουργίας του νοσοκομείου δοκιμάζεται σκληρά, με τη δυσαρέσκεια των γιατρών να ξεχειλίζει.
Όπως επισημάνθηκε κατά την έκτακτη συνάντηση, οι παραιτήσεις ιατρικού προσωπικού συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό, οι κλινικές μαστίζονται από υποστελέχωση, ενώ οι γιατροί διεκδικούν ακόμη δεδουλευμένα και επιπλέον αμοιβές που τους έχουν ταχθεί.
Μάλιστα, η απελπισία για την οικονομική και λειτουργική απαξίωση είναι τέτοια, που κατά τη διάρκεια της συνάντησης ακούστηκε –έστω και σε επίπεδο πικρού αστεϊσμού– η πρόταση να αναζητηθούν ιδιώτες «χορηγοί», προκειμένου να εξασφαλιστούν επιπλέον χρήματα για να πειστούν οι γιατροί να έρχονται και να παραμένουν στην Καβάλα.
Η διάψευση των προσδοκιών και η αποτυχία της παρέμβασης Γεωργιάδη
Η κλήση των 4 κοινοβουλευτικών εκπροσώπων του νομού σε σύσκεψη από τον Ιατρικό Σύλλογο έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πιο ηχηρό τρόπο την πλήρη κατάρρευση της «εκεχειρίας» που επιχείρησε να επιβάλει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας.
Ο υπουργός είχε παρέμβει δημόσια, απαιτώντας να αποσυρθούν οι νομικές διενέξεις και να επέλθει εργασιακή ειρήνη, προειδοποιώντας μάλιστα σε αυστηρό τόνο πως «όποιος δεν μπορεί να συνεργαστεί θα φύγει, από όποια θέση κι αν έχει».
Ωστόσο, τρεις μήνες μετά, αποδεικνύεται ότι οι υποσχέσεις και οι προειδοποιήσεις έπεσαν στο κενό. Οι μηνύσεις μεταξύ διοίκησης και γιατρών δεν αποσύρθηκαν ποτέ, τίποτα δεν διορθώθηκε ουσιαστικά και οι διαπροσωπικές και υπηρεσιακές σχέσεις στους κόλπους του νοσοκομείου παραμένουν στο ναδίρ, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά τοξικό εργασιακό περιβάλλον.
Εξάντληση και αναγκαστικές μετακινήσεις
Πέραν της ενδονοσοκομειακής ρήξης, βασικό ρόλο στην απόφαση των γιατρών να εγκαταλείψουν το ΕΣΥ παίζουν οι ασφυκτικές συνθήκες εργασίας.
Η απόφαση του Ιατρικού Συλλόγου να «τραβήξει το αυτί» της κεντρικής πολιτικής σκηνής μέσω των 4 βουλευτών της Καβάλας δεν έχει προηγούμενο.
Αποτελεί μια ύστατη προσπάθεια να διασωθεί ό,τι έχει απομείνει από τη λειτουργία του Γενικού Νοσοκομείου, ξεκαθαρίζοντας πως η ανοχή του ιατρικού κόσμου στις άκαρπες υποσχέσεις και στις δικαστικές διαμάχες με τη διοίκηση, έχει πλέον τελειώσει.