Σε απόγνωση βρίσκεται μια μητέρα από τη Θάσο, η οποία καταγγέλλει την πλήρη απουσία κρατικής μέριμνας για την εκπαιδευτική υποστήριξη του παιδιού της.
Ο μαθητής, ο οποίος διαγνώστηκε με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας, καλείται να επαναλάβει το νηπιαγωγείο χωρίς την απαραίτητη παράλληλη στήριξη, γεγονός που οδηγεί σε επιθετική συμπεριφορά και αδιέξοδο στην ομαλή σχολική καθημερινότητα.
Πριν από δύο χρόνια, το παιδί πέρασε από τα Κέντρα Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης. Τον πρώτο χρόνο της εκπαίδευσής του δόθηκε βοηθητικό προσωπικό, ενώ τον δεύτερο χρόνο υπήρξε παράλληλη στήριξη και δασκάλα τμήματος ένταξης.
Φέτος, παρά τη ρητή διαβεβαίωση και το έγγραφο του ΚΕΔΑΣΥ για επαναφοίτηση με νέα παράλληλη στήριξη, η κατάσταση ανατράπηκε βίαια, όπως αναφέρει η μητέρα του. Το παιδί δεν έχει αξιολογηθεί πρόσφατα και το επόμενο ραντεβού έχει οριστεί μόλις για τον Μάιο του 2027.
Λίγο πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς, η μόνιμη δασκάλα του τμήματος ένταξης έλαβε άδεια επαπειλούμενης κύησης, οπότε το σχολείο έμεινε ακάλυπτο.
Οι αρμόδιοι διαβεβαίωσαν τη μητέρα ότι δεν πρόκειται να αποσταλεί εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης, παραπέμποντάς την στη δεύτερη φάση προσλήψεων.
Ωστόσο, η πολυπόθητη βοήθεια δεν έφτασε ποτέ, παρότι σε δεύτερο νηπιαγωγείο της περιοχής υπάρχει κανονικά δασκάλα τμήματος ένταξης, σύμφωνα με τη μητέρα.
Το μπαλάκι των ευθυνών συνεχίζει να αλλάζει χέρια ανάμεσα στις υπηρεσίες. Την Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026, η μητέρα επικοινώνησε εκ νέου με το ΚΕΔΑΣΥ, λαμβάνοντας τη διαβεβαίωση ότι το ζήτημα θα τακτοποιηθεί. Την επόμενη ημέρα, την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026, σχολική σύμβουλος επανέλαβε ακριβώς την ίδια υπόσχεση. Μέχρι σήμερα δεν έχει σημειωθεί η παραμικρή εξέλιξη στην πράξη.
Οι επιπτώσεις της αδράνειας είναι ήδη εμφανείς, καθώς το παιδί έχει πλέον αναπτύξει εναντιωματική διαταραχή, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον μέσα στη σχολική αίθουσα, υπογραμμίζει η μητέρα του. Στο ίδιο τμήμα μάλιστα φοιτά ακόμη ένα παιδί με ανάλογες δυσκολίες. Οι υπεύθυνοι επέλεξαν να βάλουν μαζί τους δύο μαθητές με σκοπό να δικαιολογηθεί η τοποθέτηση δασκάλας, η οποία όμως τελικά δεν εμφανίστηκε ποτέ.
Η μοναδική εκπαιδευτικός της τάξης αδυνατεί αντικειμενικά να διαχειριστεί την κατάσταση μόνη της, καθώς δεν μπορεί να κρατά διαρκώς το παιδί από το χέρι.
Η παιδοψυχίατρος είναι κατηγορηματική, ξεκαθαρίζοντας ότι είναι διατεθειμένη να στείλει επίσημη έκθεση η οποία θα βεβαιώνει πως ο μαθητής δεν μπορεί να σταθεί μόνος του στο σχολικό περιβάλλον.
Η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης αποφεύγει να δώσει σαφείς απαντήσεις, μεταθέτοντας την ευθύνη των διορισμών πίσω στο ΚΕΔΑΣΥ.
Η απάντηση που έλαβε η καταγγέλλουσα είναι ότι οι θέσεις παράλληλης στήριξης κόπηκαν φέτος και λειτουργούν μόνο τα τμήματα ένταξης.
Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, η μητέρα αναζητά πλέον κοινή γραμμή πλεύσης με την οικογένεια του δεύτερου μαθητή, επιχειρώντας να διεκδικήσουν από κοινού τα αυτονόητα δικαιώματα των παιδιών τους στην εκπαίδευση.
