Η Λαϊκή Συσπείρωση της ΠΑΜΘ αναφέρει σε ανακοίνωση της πως η διοίκηση της περιφέρειας ΑΜΘ είχε συνάντηση με ελαιοπαραγωγούς και ελαιουργικούς συνεταιρισμούς της Θάσου και τους ζήτησε να αναλάβουν εκείνοι το πρόγραμμα δακοκτονίας.
Η παράταξη τονίζει πως η διοίκηση της ΠΑΜΘ μεθοδεύει την ιδιωτικοποίηση του προγράμματος δακοκτονίας, και θέτει ερωτήματα όπως για το αν η διοίκηση θα προχωρήσει γρήγορα τις διαδικασίες για το σχεδιασμό και την υλοποίηση του προγράμματος μέσω αυτεπιστασίας και για το αν θα διεκδικήσει από την κυβέρνηση πόρους ώστε το πρόγραμμα δακοκτονίας να μην είναι κάθε χρόνο «έωλο».
Η ανακοίνωση αναφέρει αναλυτικά τα εξής:
«Για μια ακόμα φορά η διοίκηση της Περιφέρειας μεθοδεύει την ιδιωτικοποίηση του προγράμματος δακοκτονίας για τη Θάσο.
Αυτό το σκοπό υπηρετεί μεταξύ άλλων και η συνάντηση με ελαιοπαραγωγούς και τους ελαιουργικούς συνεταιρισμούς του νησιού πρόσφατα όπου τους προτάθηκε να αναλάβουν οι ίδιοι το πρόγραμμα.
Οι ελαιουργικοί συνεταιρισμοί βέβαια είναι κάθετα αντίθετοι σε μια τέτοια προοπτική που οδηγεί σε έμμεση ιδιωτικοποίηση και σταδιακά σε απεμπλοκή της ίδιας της Περιφέρειας.
Υπενθυμίζουμε ότι πέρυσι το Τμήμα Προμηθειών της Διεύθυνσης διοικητικού – οικονομικού ΠΕ Καβάλας εξέδωσε την διακήρυξη 1/2025 για την ανάδειξη εργολάβων, για τον από εδάφους δολωματικό ψεκασμό 670.000 ελαιόδεντρων στη Θάσο.
Φυσικά οι προθέσεις της σημερινής και των προηγούμενων διοικήσεων είναι γνωστές εδώ και χρόνια, αλλά η υπόθεση της ανάθεσης σε εργολάβο δεν προχώρησε και λόγω των αντιδράσεων του λαού του νησιού.
Άλλωστε οι δηλώσεις του αντιπεριφερειάρχη Καβάλας τον Ιούνιο του 2024 ήταν αποκαλυπτικές των προθέσεων της περιφερειακής αρχής.
Ο κύριος Μαρκόπουλος δήλωνε τότε: «πιθανότατα είναι η τελευταία φορά που η δακοκτονία γίνεται με αυτεπιστασία και μέσω ΑΣΕΠ».
Η επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση του προγράμματος δακοκτονίας προστίθεται στη συνολική ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών της Περιφέρειας, που φορτώνει νέα βάρη στις πλάτες του λαού, υποβαθμίζει το παρεχόμενο έργο, διατηρεί υποστελεχωμένες τις κοινωνικές και άλλες δομές.
Παράλληλα η ανάθεση σε εργολάβο ή άλλο φορέα οδηγεί σταδιακά σε επιπλέον επιβάρυνση των ελαιοπαραγωγών με μεταφόρτωση της ευθύνης εφαρμογής του προγράμματος δακοκτονίας στο Δήμο και στους συνεταιρισμούς και στο τέλος στους ίδιους τους παραγωγούς, με βάση και την ατομική ευθύνη, που την έχουν κάνει σημαία κυβέρνηση, Περιφέρεια και Δήμος.
Οδηγεί σε απαξίωση της συσσωρευμένης εμπειρίας των ανθρώπων, που εδώ και δεκαετίες εμπλέκονται στην δακοκτονία (γεωπόνοι εργαζόμενοι κ.λπ.), χωρίς μάλιστα ουσιαστική στήριξη, αφού είναι «όμηροι» κάθε χρόνο των συμβάσεων, με το αίσχος του εργόσημου, χωρίς τα απαραίτητα μέτρα προστασίας της υγείας τους.
Με βάση τα παραπάνω Ερωτάται ο κ. Περιφερειάρχης αν προτίθεται η διοίκηση:
- Να σταματήσει να σχεδιάζει την ιδιωτικοποίηση του προγράμματος δακοκτονίας;
- Να προχωρήσει γρήγορα τις διαδικασίες για το σχεδιασμό και υλοποίηση του προγράμματος μέσω αυτεπιστασίας;
- Να διεκδικήσει από την κυβέρνηση πόρους ώστε το πρόγραμμα δακοκτονίας να μην είναι κάθε χρόνο «έωλο» και να μην εξαρτάται από τα «επιθυμητά κέρδη» των εργολάβων;
- Να προχωρήσει στον εκσυγχρονισμό της δακοκτονίας με όλες τις επιστημονικές δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα, με αποτελεσματικά φυτοφάρμακα (με διαφορετικές δραστικές ουσίες), με έναρξη της δακοκτονίας στην πρώτη γενιά, με εργατικό δυναμικό με αξιοπρεπείς απολαβές και ασφαλιστικό φορέα τα ένσημα του Ε.Φ.Κ.Α. και όχι τα εργόσημα, με σύγχρονες μάσκες και ότι άλλο χρειάζεται για την προστασία της υγείας των εργαζομένων, με ικανό αριθμό ραντιστών, που θα καταπολεμούν τον δάκο σε όλη την έκταση και στο σύνολο των ελαιόδεντρων του νησιού;»
