γράφει ο
Τάσος Αποστολίδης
*διαβάζεται σε 11 λεπτά
Η Καβάλα, λένε, δεν έχει κυκλοφοριακό πρόβλημα αλλά μόνο πρόβλημα χώρων στάθμευσης.
Η αλήθεια είναι ότι έχει και από τα δύο.
Χωρίς σπουδαίο λόγο, παρατηρείται συνεχώς συμφόρηση σε συγκεκριμένα σημεία, κυρίως λόγω κακών συνηθειών των οδηγών: διπλοπαρκάρισμα, στραβό παρκάρισμα κ.α.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η κεντρική πλατεία. Όλη η πόλη μπορεί να είναι άδεια, όμως στην αρχή της Ομονοίας τα αυτοκίνητα πηγαίνουν σα να έχουν κολλήσει.
Μείζον πρόβλημα της πόλης είναι οι στενοί δρόμοι που θα έπρεπε προ δεκαετιών να έχουν μονοδρομηθεί. Όμως παραμένουν διπλής κατεύθυνσης λες και δεν άλλαξε τίποτα τα τελευταία 20-30 χρόνια. Το συναντάμε και σε σημεία του κέντρου αλλά και στις γειτονιές – κυρίως σε αυτές.
Γενικά, ο χρόνος που χρειάζεται ένα αυτοκίνητο από μια περιοχή της πόλης για να φτάσει έως το κέντρο είναι μικρός. Έως 10 λεπτά συνήθως, 15 το πολύ, είναι αρκετά για να βρεθείς από τη Νέαπολη ή από το Περιγιάλι έως το κέντρο.
Από το ένα άκρο της πόλης έως το άλλο, για τα 8 περίπου χιλιόμετρα από την Πανεπιστημιούπολη έως τα δημοτικά κοιμητήρια, χρειάζονται 20 λεπτά κανονικά ή έως 30 σε συνθήκες κίνησης.
Το ενδιαφέρον είναι ότι τόσο χρειάζεται είτε επιλέξεις να διασχίσεις το κέντρο είτε επιλέξεις να πας από την κολοβή περιμετρική οδό. Ακόμη και από την Εγνατία οδό (17χλμ), οι χρόνοι είναι ίδιοι.
Αυτό που μένει λοιπόν στην εξίσωση του κυκλοφοριακού της Καβάλας, είναι η έλλειψη χώρων στάθμευσης και το ατέλειωτο ψάξιμο για μια θέση.
Είναι ακριβώς αυτό που δεν χρειάστηκε να κάνουν ποτέ οι δήμαρχοι της τελευταίας 20ετίας:
Δεν ψάχνουν θέση στάθμευσης. Επειδή έχουν.
Ο Κωστής Σιμιτσής (δήμαρχος από τον Ιανουάριο του 2007 έως και τον Αύγουστο του 2014) όπως έχει κατ΄ επανάληψη δηλώσει ο ίδιος και μετά τις θητείες του ως δήμαρχος, διαθέτει κλειστό χώρο στάθμευσης τόσο στο σπίτι όσο και στο χώρο εργασίας του. Δεν είναι δηλαδή από αυτούς που ψάχνουν για θέση πάρκινγκ επί μισή ή μια ώρα κάθε μέρα.
Εκλέχθηκε δήμαρχος με το σύνθημα «βάζουμε την Καβάλα σε κίνηση» εννοώντας ότι επιδίωκε μια πόλη πιο δραστήρια και εξωστρεφή. Τελικά κατάφερε να την βάλει σε κανονική, κυκλοφοριακή κίνηση. Σε συμφόρηση.
Η διαρκώς εντεινόμενη από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 αύξηση οχημάτων δεν άφησε ανεπηρέαστη την Καβάλα όπου με βάση τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, την περίοδο 2007-2014 αυξήθηκαν κατά 14% τα επιβατικά αυτοκίνητα και κατά 20% οι μοτοσικλέτες.
Στην οκταετία Σιμιτσή, δεν υπήρξε καμία απόπειρα για συνολική αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού προβλήματος, παρά μόνο αποσπασματικά μέτρα όπως η αξέχαστη και σχεδόν… αμελέτητη αντιδρόμηση της Βενιζέλου με την… μνημειώδη τηλεφωνική δημοσκόπηση που τη συνόδευσε.
Η Δήμητρα Τσανάκα (δήμαρχος από τον Σεπτέμβριο του 2014 έως τον Αύγουστο του 2019) συνέχισε την γενικότερη αδράνεια των διοικήσεων Σιμιτσή σε ό,τι αφορά τα κυκλοφοριακά.
Κοινό της σημείο ότι ούτε αυτή ανήκε στην κατηγορία όσων ψάχνουν θέση να παρκάρουν. Ήταν τυπική σε ό,τι αφορά τη χρήση του μικρού δημαρχιακού αυτοκινήτου με το οποίο κυκλοφορούσε, πάντα με οδηγό. Είναι όμως ίσως και η μόνη εκ των τριών που καταλαβαίνει ότι η Καβάλα δεν περπατιέται.
Υπήρξε η πιο βραχύβια δήμαρχος της τελευταίας 40ετίας και δεν είχε αντίστοιχο χρόνο διοίκησης με τους άλλους, ωστόσο δεν «άγγιξε» το πρόβλημα.
Επί ημερών της, αυξήθηκαν περαιτέρω τα επιβατικά αυτοκίνητα και οι μοτοσικλέτες στην πόλη ενώ καταγράφηκε και το πρώτο «κύμα» του “φαινομένου airbnb” με ακόμη περισσότερα ΙΧ τους θερινούς μήνες του 2018 και του 2019.
Τον τελευταίο της χρόνο στο τιμόνι του δήμου, η γέφυρα που έσπασε κοντά στο Καρνάγιο μαζί με τα απίστευτα κυκλοφοριακά προβλήματα που προκάλεσε στην ανατολική πλευρά της πόλης και σε συνδυασμό με την κακή διαχείριση του όλου θέματος, ήταν αυτό που κατά πολλούς τής στέρησε μια δεύτερη θητεία.
Ο Θόδωρος Μουριάδης (δήμαρχος από τον Σεπτέμβριο του 2019 και με εξασφαλισμένη θητεία έως και τον Δεκέμβριο του 2028) έχει το ίδιο κοινό χαρακτηριστικό με τους προκατόχους του. Δεν χρειάζεται να ψάχνει για μια θέση στάθμευσης.
Ως πολίτης, δεν διέθετε αυτοκίνητο και κυκλοφορούσε με τα πόδια.
Ως δήμαρχος, κινείται με δημοτικό αυτοκίνητο που οδηγεί ο ίδιος και το οποίο συνηθίζει να σταθμεύει παράνομα σε θέσεις τις οποίες δεν επιτρέπεται.
Κατά καιρούς έχει εντοπιστεί να το αφήνει σε θέσεις για ταξί ή λεωφορεία και σε θέσεις ΑΜΕΑ. Πολύ συχνότερα το αφήνει σε απαγορευμένες θέσεις κοντά στο σπίτι του.
ΔΕΙΤΕ σχετικό θέμα ΕΔΩ
Ο ίδιος θεωρεί ότι «δεν κάνει καμία παρανομία» και αναγνωρίζει ότι δεν βρίσκει θέση να παρκάρει.
Τα παραδέχεται όλα αναλυτικά ΕΔΩ.
Επί ημερών του εντάθηκε όσο ποτέ πριν το «κυνήγι» της δημοτικής αστυνομίας για τη στάθμευση, με τις κλήσεις να πέφτουν βροχή.
Διανύοντας τον 6ο χρόνο διοίκησής του ο απολογισμός δείχνει ότι μόνο κατάργησε θέσεις στάθμευσης λόγω παρεμβάσεων στην πόλη (υπολογίζονται πάνω από 200 να έχουν χαθεί από τους δρόμους) ενώ δεν δημιούργησε καμία καινούρια.
Κατά τις διοικήσεις Μουριάδη τα ιδιωτικά πάρκινγκ διανύουν ημέρες πρωτοφανούς πληρότητας.
Πριν τις εκλογές του 2023 στις οποίες κατάφερε την επανεκλογή του, δεν έκρυψε ότι τάσσεται κατά της δημιουργίας θέσεων στάθμευσης λέγοντας χαρακτηριστικά «δεν είναι λύσεις τα πάρκινγκ» και ότι «δεν μπορείς στο κέντρο της πόλης να κάνεις ένα πάρκινγκ γιατί έτσι αυξάνεις το κυκλοφοριακό».
Τα λέει αναλυτικά σε ΑΥΤΗ τη συνέντευξη.
Γενικά έχει την άποψη ότι οι πολίτες πρέπει να περπατούν και να μη χρησιμοποιούν το αυτοκίνητό τους ενώ τάσσεται υπέρ της ενίσχυσης των αστικών συγκοινωνιών από τον δήμο, τις οποίες όμως επί έξι χρόνια δεν ενίσχυσε με κανέναν τρόπο.
Από τη διοίκηση Σιμιτσή, το 2007, έως σήμερα, τα ΙΧ στην περιοχή έχουν αυξηθεί κατά 30% και τα δίκυκλα κατά 34% ενώ αυξημένα είναι και τα φορτηγά κατά 16%.
Μέσα στην πρώτη θητεία Μουριάδη παρατηρήθηκε επιπλέον και η «έκρηξη» των βραχυχρόνιων μισθώσεων που εντείνουν το πρόβλημα κατά τους θερινούς μήνες.
Η όποια συζήτηση ή διοικητική πράξη για το κυκλοφοριακό, όπως για παράδειγμα η «δημόσια διαβούλευση» που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 21 Μαΐου 2025, αγνοεί τον «ελέφαντα στο δωμάτιο» και δεν συνιστά σε καμία περίπτωση απόπειρα επίλυσης του προβλήματος.
Το κυκλοφοριακό της Καβάλας χρειάζεται
πρωτίστως δύο πράγματα για να λυθεί:
1. Να βγουν από τα γραφεία οι αστυνομικοί της τροχαίας και να ρυθμίζουν την κυκλοφορία στα γνωστά «πάσχοντα» σημεία. Όσες φορές το έκαναν, έλυσαν προβλήματα και αντιμετώπισαν έστω και για μερικές ώρες τις παθογένειες.
Να κάνουν το ίδιο και οι δημοτικοί αστυνομικοί, οι οποίοι σήμερα χρησιμοποιούνται από τη δημοτική αρχή μόνο ως εισπρακτικός μηχανισμός και ως «κυνηγοί» σταθμευμένων.
Το μόνο αποτέλεσμα της δουλειάς τους είναι να γεμίζουν τα ιδιωτικά πάρκινγκ. Αυτό θέλει η δημοτική αρχή;
2. Να δημιουργηθούν χώροι στάθμευσης.-
Τελεία. Και παύλα. Να μην αντιμετωπίζεται το θέμα ούτε ως ταμπού επειδή είναι δύσκολος γρίφος, ούτε ιδεοληπτικά.
Η «κουλτούρα Μουριάδη» για κατάργηση της χρήσης αυτοκινήτου («ας περπατήσουν») μπορεί να είναι καλή για να πας από την Θεοδώρου Πουλίδου στην κεντρική πλατεία ή το αντίστροφο αλλά δεν είναι για όλους. Δεν έχουν όλοι την ίδια φυσική κατάσταση.
Και φυσικά δεν είναι σωστό να λες «άφησε το αυτοκίνητο και περπάτησε» σε κάποιον που κατοικεί στον Τίμιο Σταυρό ή στη Χωράφα, στον Προφήτη Ηλία ή στη Δεξαμενή, στον Άγιο Λουκά και τη Νεάπολη.
Καμία δημοτική συγκοινωνία δεν θα είναι ποτέ αρκετή για έναν μέσο κάτοικο των Ποταμουδίων αν το λεωφορείο τον αφήνει στη Σερδάρογλου ή την Αστεριάδου και πρέπει να περπατήσει σε απότομη ανηφορική κλίση έως την Αρτέμιδος ή την Ορέστου.
Όσοι σχεδιάζουν κυκλοφοριακές λύσεις, αντί να ονειρεύονται «μια πόλη χωρίς αυτοκίνητο» καλό θα είναι να λάβουν υπόψιν τους γονείς που κυκλοφορούν με μικρά παιδιά, τους μεσήλικες ή τους ηλικιωμένους που είναι σε κακή κινητική κατάσταση, αλλά και την τεράστια σε αριθμό κατηγορία όσων… κουβαλούν τα ψώνια του σπιτιού.
Σε αστικά κέντρα που έχουν πολεοδομηθεί με κάκιστο τρόπο, όπως η Καβάλα, όπου δεν υπάρχουν όχι απλώς θέσεις στάθμευσης αλλά ούτε κι επαρκείς δρόμοι, απαιτείται να δημιουργηθούν χώροι στάθμευσης στο κέντρο.
Λιγότεροι κύκλοι για στάθμευση θα σημάνουν λιγότερο ή καθόλου πρόβλημα.
Είναι ο μόνος τρόπος για να κινηθεί η αγορά, την οποία σήμερα πολλοί αποφεύγουν γιατί έτσι γλιτώνουν τους ατέλειωτους κύκλους για να παρκάρουν.
Είναι γνωστό εδώ και χρόνια το πρόβλημα των «διαρροών» στην αγορά της Καβάλας, την οποία δεν επιλέγει κατά κανόνα ο κάτοικος ενός χωριού, όπως συμβαίνει σε πιο δυνατές αγορές στις πρωτεύουσες των γειτονικών νομών.
Αν μένεις σε ένα χωριό του κάμπου των Φιλίππων ή ακόμα και στην Ελευθερούπολη, εύκολα πας στη Δράμα. Υπάρχουν εκεί τουλάχιστον τρεις χώροι δωρεάν στάθμευσης, ο ένας από αυτούς τεράστιος, μέσα στο κέντρο της πόλης.
Το ίδιο κι αν είσαι στη Χρυσούπολη ή φτάνεις στην Κεραμωτή από τη Θάσο. Εύκολα προτιμάς την Ξάνθη, η οποία επίσης διαθέτει και δωρεάν χώρους στάθμευσης.
Ένα κέντρο της Καβάλας που θα διαθέτει και δωρεάν θέσεις για παρκάρισμα είναι πιο φιλικό για κατοίκους κι επισκέπτες του νομού και είναι βέβαιο ότι θα λειτουργήσει προς όφελος των καταστημάτων και της τοπικής οικονομίας.
Κάθε 5 ή 10€ που στερείται ένας Καβαλιώτης κάθε μέρα για στάθμευση σε ιδιωτικά πάρκινγκ (τα οποία αναμένεται να ακριβύνουν πολύ σύντομα), σημαίνει 100€ ή 200€ έξοδα ανά μήνα, σημαίνει "λιγότερο εισόδημα για ξόδεμα" στα μαγαζιά.
Ακόμη περισσότερα χρήματα θα δαπανηθούν εάν επιλέγεται σε τακτική βάση το ταξί.
Η διαρκώς αυξανόμενη -και συνεχιζόμενη για 6η χρονιά- κατάργηση θέσεων στάθμευσης στο κέντρο της πόλης είναι καταστροφική κι έχει φέρει τους κατοίκους της Καβάλας στα όριά τους.
Η πόλη έγινε αβίωτη.
Ο γρίφος του κυκλοφοριακού της Καβάλας μπορεί να λυθεί μόνο με γενναίες πολιτικές αποφάσεις, χωρίς παρωπίδες και χωρίς εμμονές, και μόνο με την αξιοποίηση ειδικών.
Τελευταία φορά που έγινε μεγάλη κυκλοφοριακή μελέτη στην Καβάλα ήταν πριν από 20 και πλέον χρόνια, επί δημαρχίας Στάθη Εριφυλλίδη (διετέλεσε δήμαρχος από Ιανουάριο 1999 έως Δεκέμβριο 2006).
Έκτοτε ακολουθήθηκαν μόνο ημίμετρα και… ημιμελέτες που ανέλυαν ένα και μόνο πρόβλημα σε ακτίνα μερικών μέτρων.
Στο κυκλοφοριακό, όμως, οι δρόμοι και τα προβλήματα στη ροή των αυτοκινήτων και στο θέμα της στάθμευσης, είναι κάτι σαν τα συγκοινωνούντα δοχεία.
Είναι άμεση ανάγκη για συνολική κυκλοφοριακή μελέτη που να καλύψει όλο τον αστικό ιστό, κάθε γειτονιά και κάθε δρόμο, από την οποία να προκύψουν οι δεκάδες αναγκαίες μονοδρομήσεις, τα καλύτερα δυνατά δρομολόγια αστικών γραμμών και το βέλτιστο σχέδιο «κινητικότητας» μέσα στην πόλη.
Δεν είναι μόνο θέμα του συνολικού χρόνου που χάνουν οι Καβαλιώτες, δεν είναι μόνο τα νεύρα και ο θυμός, είναι και θέμα ασφάλειας!
Μια τέτοια μελέτη, είναι δαπανηρή, είναι χρονοβόρα αλλά είναι και η μόνη ενδεδειγμένη λύση. Προϋπόθεση για την επιτυχία της είναι η διαπαραταξιακή συνεργασία με τρόπο και προβλέψεις που να δεσμεύουν τις δημοτικές αρχές των επόμενων 10-20 ετών.
Σημαντική λεπτομέρεια: εκτός από τις εμμονές, πρέπει να παραμεριστούν και οι προκαταλήψεις.
Κανένα σχέδιο, καμιάς ομάδας ειδικών επιστημόνων, δεν θα έχει επιτυχία εάν δεν δοθούν επαρκείς και εκπροσωπευτικές πολιτικές κατευθύνσεις, τα αναγκαία «ζητούμενα» δηλαδή από όσους -υποτίθεται ότι- εκπροσωπούν, τόσο στη δημοτική διοίκηση όσο και στο δημοτικό συμβούλιο, όλους τους πολίτες και τις ανάγκες τους.
