γράφει ο
Βύρων Δημητριάδης
“...Ξεκινώ τη σημερινή ανασκόπηση -γράφει ο κ. Μητσοτάκης(!) ως Πρωθυπουργός στην ανάρτηση της 25/2- συγχαίροντας τους αγρότες μας για τον συντεταγμένο και απολύτως ψύχραιμο τρόπο με τον οποίο διαδήλωσαν στην καρδιά της Αθήνας...”.
Ναι. Καλά. Στην περίπτωση όμως που αυτός ο “συντεταγμένος και απολύτως ψύχραιμος τρόπος” είναι ο τρόπος ακριβώς μιας απόλυτα υποταγμένης στις ρυθμίσεις της εξουσίας εκδήλωσης, το ζήτημα αλλάζει άρδην.
Το “συγχαίροντας τους αγρότες μας” μάλλον παίρνει ένα διαφορετικό νόημα και η διατύπωση της πρότασης συμπληρώνεται κάπως έτσι: “Ξεκινώ... συγχαίροντας τους αγρότες μας για τον συντεταγμένο και απολύτως ψύχραιμο τρόπο με τον οποίο διαδήλωσαν στην καρδιά της Αθήνας, ως πολίτες ελεύθεροι να υπακούν ελεύθερα...”.
Υπερβολικό; “Καθόλου”, θ' απαντούσε ο καθηγητής της Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και ειδικός στη Ναζιστική Πολιτική, Γιόαν Σαπουτό: “...Στο διάστημα της 12ετούς περιόδου που κατείχε την εξουσία στη Γερμανία το ναζιστικό καθεστώς, το οποίο στην πράξη ήταν ανελεύθερο, ισχυριζόταν, με τις φωνές των νομικών και διανοούμενών του, ότι απέβλεπε στην υλοποίηση της “γερμανικής” ελευθερίας...
Αυτή η ελευθερία, ωστόσο, ήταν ένα αντιφατικό πρόσταγμα: το άτομο είναι ελεύθερο να υπακούει ελεύθερα στον τρόπο με τον οποίο θα φέρει εις πέρας την αποστολή που του αναθέτει η Fuhrung (κάτι σαν το “επιτελικό κράτος”). Η μόνη ελευθερία έγκειται στην επιλογή των μέσων και όχι των σκοπών... που πάντα καθορίζει ο Fuhrer...” -διαβάστε το.
Έτσι και οι “αγρότες μας” -στην προκειμένη περίπτωση- που η αποστολή τους ήταν να “διαδηλώσουν συντεταγμένα” ενώ ο σκοπός, δηλαδή ποια από τα δίκαια αιτήματα θα μπουν σε διαπραγμάτευση παραμένει πάντα υπό τον απόλυτο έλεγχο και επιλογή του Αρχηγού και Κυβερνήτη κ. Μητσοτάκη(!).
Για όσους θεωρούν πως ο ναζισμός πέθανε μαζί με τον Χίτλερ ο ίδιος ο Πρωθυπουργός φρόντισε να εξηγήσει με πιο απλά λόγια το τι πραγματικά συμβαίνει: “...Η διαχείριση μιας περίπλοκης διαμαρτυρίας με τη χρήση βαριών μέσων όπως τα τρακτέρ αποτελεί την απτή απόδειξη μιας άλλης φιλοσοφίας διαχείρισης συναθροίσεων. Έξυπνης, αποτελεσματικής και συνεργατικής...”!!!
Η επανάληψη του όρου “διαχείριση” δεν αφήνει κανένα περιθώριο νοηματικών ελιγμών και λεκτικών ακροβατισμών: μιλά για τη διαχείριση ανθρώπων, δηλαδή για “μάνατζμεντ” αλλιώς “Menschenfuhrung”. Όπως και τα περί “ψυχραιμίας” και “συνάθροισης” παραπέμπουν κατευθείαν στην “Ψυχολογία των Όχλων (ή Μαζών)” του Gustave Le Bon.
Τόσο η “διοίκηση ανθρώπων” όσο και η “ψυχολογία των μαζών” δείχνουν οργανικά μέρη της “φιλοσοφίας διαχείρισης συναθροίσεων” - “φιλοσοφία” για την οποία ο κ. Μητσοτάκης(!) αισθάνεται μια υπερηφάνεια: “...Δείτε -συνεχίζει- τι έγινε σε πολλές άλλες χώρες... όπου οι αγροτικές κινητοποιήσεις κατέληξαν σε συγκρούσεις με την αστυνομία...”!!!
Γι' αυτή την ίδια “φιλοσοφία”, μόλις πριν λίγα 24ωρα, είχε υπερηφανευτεί και μπροστά στο Συλλογικό όργανο των Ινδών Βιομηχάνων: “...Στην Ελλάδα έχουμε πολιτική σταθερότητα, έχουμε ξεφύγει από τις χώρες στις οποίες επικράτησε ο λαϊκισμός...”!!!
Είναι γνωστό, επίσης, ότι το πώς στέκεται και πώς μιλά κάποιος για τον “λαϊκισμό” είναι δηλωτικό του αν ως πηγή νομιμοποίησης θεωρεί τη δήθεν ανωτερότητα, τον εξαιρετισμό του Αρχηγού-Fuhrer ή, αντίθετα, τα “δίκαια αιτήματα” ως ανάγκη και ταυτόχρονα έκφραση των “αρετών” ενός λαού που αγωνίζεται.
Εκεί, προς το τέλος του 18ου αιώνα, τρομοκρατημένος ο Le Bon τόσο από τη δυναμική φιλοσοφία της Γαλλικής Επανάστασης όσο και από αυτή του αναπτυσσόμενου τότε εργατικού κινήματος οδηγήθηκε αναγκαστικά στο να συστηματοποιήσει τις διάχυτες και επαναλαμβανόμενες ανά τους αιώνες απαξιωτικές οπτικές για τα πλήθη και να συνθέσει ένα μείγμα απαξίωσης και φόβου εναντίον τους “ανακαλύπτοντας” τους ειδοποιούς ψυχολογικούς νόμους που διέπουν τη συγκρότηση και λειτουργία της συλλογικής ζωής, τους οποίους και πρότεινε, ως απολύτως αναγκαία γνώση, με στόχο τη τιθάσευση και χειραγώγηση του πλήθους από τους Ηγέτες-Αρχηγούς.
Κάπως έτσι αναπτύχθηκε και ο Ναζισμός που τρομοκρατημένος από τον μπολσεβικισμό και από τη λεγόμενη “μαζική δημοκρατία” του φιλελευθερισμού -την αιτία, υποτίθεται, της “κατάπτυστης” Συνθήκης των Βερσαλλιών και το “προδοτικό” Σύνταγμα της Βαϊμάρης-, επέβαλε τον “Ορντοφιλελευθερισμό” δηλαδή τον άγριο Οικονομικό νεοφιλελευθερισμό όπου η Άρια φυλή συνταυτίζεται με την Οικονομική ελίτ τόσο στη Γερμανία όσο και σ' όλο τον κόσμο.
Δείτε, για παράδειγμα, τη δομή της Ε.Ε: ενώ το Ευρωκοινοβούλιο, που ανταποκρίνεται στη φιλοσοφία της φιλελεύθερης δημοκρατίας του κράτους δικαίου και του κράτους πρόνοιας κλπ, έχει μάλλον συμβουλευτικό χαρακτήρα, αντίθετα, η Κομισιόν, που είναι ένα άτυπο όργανο με διαδικασίες όπου δεν κρατούνται πρακτικά κλπ, είναι ένα ολοκληρωτικό μόρφωμα που αποφασίζει για τα πάντα σε άμεση σύνδεση με την ΕΚΤ και το ΔΝΤ.
Δείτε και τη στάση που κράτησε ο κ. Μητσοτάκης(!) ως Πρωθυπουργός στην επίσκεψη (20/2) της Προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου Ρομπέρτα Μέτσολα στο Μαξίμου με αφορμή το ψήφισμα (7/2) της Ευρωβουλής για την “Υποχώρηση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου στην Ελλάδα”.
Ο Πρωθυπουργός θέλησε να μιλήσει για “συκοφαντίες” κατά της Ελλάδας και για “μεθοδεύσεις και καταγγελίες για το κράτος δικαίου”, το οποίο υποστήριξε ότι “είναι ισχυρότερο παρά ποτέ στη χώρα μας” για να καταλήξει ως εξής: “...Τελικός κριτής της ποιότητας του κράτους δικαίου σε μια ευρωπαϊκή χώρα είναι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν), η οποία διαθέτει και την αμεροληψία και την αντικειμενικότητα...”!!!
Ευθύς εξ αρχής βλέπουμε ότι στο ψήφισμα των εκλεγμένων από τους λαούς της Ευρώπης βουλευτές, αντιπαραθέτει ως “τελικό κριτή” τους διορισμένους λομπίστες πολιτικούς που προωθούν οι Αγορές.
Ο λαός μας, και τώρα τελευταία οι λαοί της Ευρώπης, βιώνουμε στο πετσί μας την “αμεροληψία” και την “αντικειμενικότητα” των Οικονομικών δολοφόνων της Κομισιόν που αρπάζουν από τα ψυγεία μας το βούτυρο για να το κάνουν κανόνια (Ζοζέ Μπορέλ) στην υπηρεσία της ναζιστικής κυβέρνησης της Ουκρανίας που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ ενάντια στην επίσης ναζιστική κυβέρνηση της Ρωσίας, κατορθώνοντας σε πρώτη φάση να αποκόψουν τη Γερμανία από τη φτηνή ενέργεια και πρώτες ύλες που προμηθεύονταν από τη Ρωσία.
Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που εγκρίθηκε με 330 υπέρ 254 κατά και 26 αποχές, αποτελεί ισχυρό χτύπημα στη διεθνή εικόνα του δήθεν φιλελεύθερου ηγέτη που προσπαθεί απεγνωσμένα να καλλιεργήσει ο κ. Μητσοτάκης(!).
Πρόκειται για διεθνή διασυρμό της κυβέρνησης και του ιδίου προσωπικά, ο οποίος κατατάσσεται πλέον στη λίστα των νεοναζιστών Αρχηγών που περιορίζουν τη δημοκρατία -διάβασε: D. Runciman “Έτσι πεθαίνουν οι Δημοκρατίες”.
Υπό αυτή την έννοια, δεν μπορεί κανείς να αποφύγει τον παραλληλισμό του ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το “χαστούκι” του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά της Ελληνικής Χούντας πάνω από μισό αιώνα πριν.
Όπως δεν είχε πέσει τότε η Χούντα των Συνταγματαρχών και των ανωτάτων Δικαστικών που τη στήριζαν, όπως δεν έπεσε ο Όρμπαν, έτσι δεν θα πέσει ούτε ο κ. Μητσοτάκης(!) ως Πρωθυπουργός.
Το ψήφισμα καλεί την Κομισιόν να αντιμετωπίσει την παραβίαση των αξιών της Ε.Ε με οικονομικά μέτρα σχετικά με τη χρήση των ευρωπαϊκών κονδυλίων.
Όταν τον Μάρτη έρθει στην Ελλάδα για να ελέγξει τον κ. Μητσοτάκη(!) αν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις, το πιθανότερο είναι να τον ανακηρύξει “Δημοκρατικότερο Δημοκράτη πασών των ΕυρωΑρχηγών”.
Εκτός κι αν η επικείμενη παρέμβαση του Ευρωπαίου Εισαγγελέα καθυστερήσει την κοροϊδία ώστε απερίσπαστοι να “ρουφήξουμε τ' αυγά” μας.
