γράφει ο
Κώστας Παπακοσμάς
Η Ιστορία δεν είναι μόνο τα μνημεία, οι τοποθεσίες, οι παλιές φωτογραφίες τα τεκμήρια, είναι και οι άνθρωποι που την υπηρετούν, την φροντίζουν και την αναδεικνύουν.
Ένας από αυτούς ήταν και ο Κώστας Μακρίδης, τον χάσαμε πρόσφατα.. ο αγαπητός Κώστας ήταν εργαζόμενος στην εφορεία αρχαιοτήτων Καβάλας – Θάσου.
Ήταν ο άνθρωπος πίσω από κάθε εμβληματικό έργο ανάδειξης και συντήρησης στην πόλη και το Νομό. Πολυτεχνίτης λάτρευε την δουλειά του και τον τόπο του. Φρόντιζε με σχολαστικότητα το κάθε τι και αναζητούσε πληροφορίες για την ανάδειξη, διάσωση και συντήρηση του.
Ακολουθούσε πιστά τις οδηγίες των ειδικών και με την δική ξεχωριστή “πινελιά” συμπλήρωνε το τελικό αποτέλεσμα. Τον βλέπαμε .. “κρεμασμένο” στις Καμάρες, για την συντήρηση τους, στο παράλιο τοίχος της Παναγίας, στο νεοκλασικό της οδού Κύπρου αλλά και στο Καπνομάγαζο που απέκτησε η Αρχαιολογία στο Περιγιάλι.
Ο Κώστας ήταν παντού με σχέδια, ιδέες και αγάπη για την δουλειά του. Είχα την χαρά να τον γνωρίσω και να συνομιλώ μαζί του, οι ιδέες του και οι επισημάνσεις του ήταν πάντα πολύτιμες και χρήσιμες. Να είναι γεροί οι οικείοι του να τον θυμούνται.
Πιστεύω και προτείνω ότι μια από τις αίθουσες του Καπνομάγαζου στην οδό Αμερικανικου Ερυθρού Σταυρού, που θα στεγάζει εργαστήρια συντήρησης και αρχαιολογικά ευρήματα της Εφορείας Αρχαιοτήτων θα πρέπει να έχει το όνομα του.
