γράφει ο
Κώστας Παπακοσμάς
Τα χρόνια τα παλιά... εκεί, πάνω από μισό αιώνα πίσω και κάτι περισσότερο, στην Καβάλα, η διασκέδαση ήταν ο κινηματογράφος, χειμώνα- καλοκαίρι.
Ειδικά τούς καλοκαιρινούς μήνες τα θερινά σινεμά συνδύαζαν θέαμα, γνωριμίες αλλά και ευωδιές.. από το αγιόκλημα και τα άλλα αρωματικά φυτά... κάπου- κάπου και γεύσεις. Τα θερινά “ΟΛΥΜΠΊΑ” είχαν την τιμητική τους όπως και η “ΡΟΔΌΠΗ”, κάποια χρόνια η θερινή “Καλαμίτσα” στη περιοχή “Πλατανάκια” αλλά και η “Ρέμβη” στην περιοχή του Αγίου Αθανασίου.
Ο κριτικός τέχνης Καβαλιώτης στην καταγωγή που ζει στην Αθήνα, Λεόντιος Πετμεζάς μου έγραψε: “Θυμάμαι Κώστα πως το κινηματοθέατρο “Οscar” γίνονταν θερινό καθώς άνοιγε, μαζεύονταν με ένα τρόπο η σκεπή του. Αυτό συνέβαινε και σε αθηναϊκά σινεμά.
Αυτή τη μόδα του θερινού-χειμερινού την έφερε ο "ΑΠΟΛΛΩΝ". λειτούργησε κάποια χρόνια αλλά ο θόρυβος από τη Βενιζέλου έβαλε τέλος. Το “OΣΚΑΡ” ακολούθησε αλλά το πρόλαβε η παρακμή του σινεμά.”
Ο Γιώργος Τζινόπουλος πρόσθεσε στην νοσταλγική αφήγηση: “Το “Παλλάς” λειτουργούσε ως θερινός κινηματογράφος με ανοιχτά παράθυρα (μετά την δύση του ήλιου) όπως ο “Απόλλων” και το “Όσκαρ” που διέθετε την συρόμενη οροφή...
Οι προβολές ήταν 8-10 και 10-12... Μια ακόμη διαφορά ήταν ότι επιτρεπόταν το κάπνισμα στις αίθουσες σε αντίθεση με τον χειμώνα που οι καπνιστές έπρεπε να πηγαίνουν στα καπνιστήρια κατά την διάρκεια των διαλειμμάτων...”
Ο Δημήτρης Χατζηχρήστου μου έγραψε: “Ένας θερινός κινηματογράφος, που δεν θυμούνται πολλοί ήταν στην οδό Αγίου Αθανασίου, αμέσως μόλις στρίβουμε από τη “Μαύρη Θάλασσα”, προς Άγιο Αθανάσιο, λεγόταν "Ρέμβη".
Ο Κωνσταντίνος Τσίγκας μου έγραψε: “Παλαιότερα υπήρχαν και οι κινηματογράφοι “ Ζέφυρος” και “Έσπερος”.
Χρόνια απλά και νοσταλγικά. (Η φωτογραφία από τα εισιτήρια των σινεμά είναι από το αρχείο των Γεωργίου και Αλεξάνδρου Παπακοσμά).
