

Με ανάρτηση της η Ιφιγένεια Χρυσογέλου, αναφέρει πως υπάρχει μεγάλη κακεντρέχεια από κάποιους προς τους επαγγελματίες του τουρισμού στη Θάσο, τονίζοντας πως προσπαθούν να υποβαθμίσουν τις προσπάθειες που έγιναν και γίνονται από τους επαγγελματίες, που αυτές οι προσπάθειες έφεραν και την τουριστική ανάπτυξη στο νησί.
Αναλυτικά η ανάρτηση αναφέρει τα εξής:
«Είναι μεγάλης απορίας άξιον η κακεντρέχεια που διακατέχει κάποιους/ες, το μένος τους ενάντια στους επαγγελματίες του νησιού, η προφητείες τους, που ως Κασσάνδρες διαβλέπουν τον καταποντισμό της οικονομίας του τα επερχόμενα χρόνια, επειδή, λένε, πως οι τιμές στο τουριστικό προϊόν είναι δυσανάλογες της προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών.
Την στιγμή που ο αγώνας για επιβίωση από τον οδηγό που μεταφέρει αγαθά στη Θάσο, τα πληρώματα των πλοίων, τους/τις εργαζόμενες σε εστίαση, ξενοδοχεία, beach bar, που ψήνονται στην πυρά του ήλιου ολοήμερης να εξυπηρετήσουν, τους /τις εργαζόμενους/ες στην καθαριότητα κλπ κλπ κλπ, χωρίς να βάλουμε την αγωνία, τον κόπο και το ρίσκο του μικρού/μεσαίου αυτοαπασχολούμενου/ης επενδυτή/ριας, ο/η κάθε πικραμένος/η το βιολί του/της.
Η ακρίβεια και η προσμονή να μας δούμε να ζούμε σε έρημο, χωρίς χρήματα και τουρισμό τόπο, ως φυσικό επακόλουθο της απληστίας μας…
Όχι ότι μας πολυνοιάζει η πρεμούρα τους, αλλά, ας μάθουν, ότι εμείς τον κτίσαμε αυτόν τον τουρισμό, όταν από την δεκαετία του '50 ακόμα, είδαμε τους πρώτους τουρίστες να μας ανακαλύπτουν.
Ήταν τότε που διαπιστώσαμε ότι εκεί, από την κάμαρα που φιλοξενούσαμε τον κάθε τζαμπέ κουμπάρο από απέναντι, μπορούσαμε να βγάλουμε ένα εκατοστάρικο για να ζήσουμε καλύτερα. Και ο κουμπάρος, μας είπε αφιλόξενους/ες αμέσως. Και αυτό, σε πολλές περιπτώσεις γίνεται μέχρι και σήμερα.
Μην έχετε φρούδες ελπίδες. Αυτόν τον τουρισμό δεν θα τον αφήσουμε να πεθάνει.
Ήταν τότε που οι μάνες μας καιγόταν στα καζάνια να κάνουν καρυδάκι και σύκο γλυκό και οι πατεράδες μας μάζευαν καρπό στον καρπό και κουβαλούσαν ξύλα για την φωτιά, καθιερώνοντας τα δύο αυτά γλυκά σε μέγιστο τοπικό προϊόν.
Κι αυτό γίνεται και μέχρι σήμερα. Σας υπενθυμίζουμε ότι αν άνοιξε το μάτι μας/σας και έχουμε μπιτσόμπαρα, ξαπλώστρες, πλήθος σύγχρονες καφετέριες και μπαρ, εστιατόρια, σνακ μπαρ και μαγαζιά κλπ κλπ κλπ τα οφείλουμε σε όλους και όλες, που από το δικό τους πόστο φέρνουν χρήμα στο νησί και στη χώρα.
Αν από τις 04.00 τα χαράματα ως τα μεσάνυχτα πηγαινοέρχονται τα φέρυ κάθε μισή ώρα, οι τουρίστες που εξυπηρετούμε εμείς τα γεμίζουν, όχι αυτοί που έρχονται από απέναντι με τα καρπούζια κάτω από την μασχάλη. Αυτοί που δημιούργησαν τις πόλεις - τέρατα, απ' όπου έρχονται, προσδοκούσαν να έρθουν σε μία Θάσο κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους.
Μην βλέπετε με στραβό μάτι τους Βαλκάνιους τουρίστες. Μποϊκοτάρετε, απλά, τα μέρη που επιλέγουν αυτοί. Κάνετε τα δικά σας στέκια, όπως σας αρέσει.
Αφήστε μας να βγάλουμε κι εμείς κανένα φράγκο, να μπορέσετε κι εσείς να πάρετε την συνταξούλα σας, ή τα επιδόματά σας…
Αν ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα, θα φτάσει η βρώμα ως το σπίτι σας. Και κανέναν δεν συμφέρει...»