γράφει ο
Κώστας Παπακοσμάς
Στην πλατεία της πόλης τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Τότε που ονομάζονταν “Φουάτ” το όνομα της Αιγυπτιακής δυναστείας που είχαν ιδρύσει οι απόγονοι του Μεχμέτ Αλή.
Προπολεμικά αλλά και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια η Καβάλα ήθελε στενότερες σχέσεις με τους Αιγυπτίους και για αυτό με μια σειρά ενεργειών προσπαθούσε να τονίσει την σχέση αυτή.
Σε αυτό συνηγορούσαν και οι Έλληνες ομογενείς της Αιγύπτου που το 1934 με δικές τους δαπάνες τοποθέτησαν, με την σύμφωνη γνώμη των Καβαλιωτών το άγαλμα του Μεχμέτ Αλή στην συνοικία της Παναγίας.
Ο Δήμος Καβάλας ονομάτισε την πλησίον οδό, στο άγαλμα, όπως και την πλατεία που διαμορφώθηκε εκεί σε οδό και πλατεία Μεχμέτ Αλή. Την δε ονομασία των Φουάτ έδωσε και στον δρόμο, παράλληλη με την οδό Βενιζέλου, που γρήγορα την μετονόμασε σε οδό Κωστή Παλαμά. Στην πλατεία Φουάτ, μέχρι το 1967 υπήρχε το ταφικό μνημείο της μάνας του Μεχμέτ Αλή και στην συμβολή, περίπου, των σημερινών οδών Αβέρωφ και Ε. Βενιζέλου το ταφικό μνημείο του πατέρα του ιδρυτή της Αιγυπτιακής δυναστείας.
Το τελευταίο, απομακρύνθηκε στην αρχή της δεκαετίας του 1960 για να γίνουν έργα δια πλάτυνσης της οδού Βενιζέλου. Στην εικόνα μας στο βάθος διακρίνεται το Επιμελητήριο Καβάλας, με έναν όροφο, αργότερα κατασκευάστηκε και ο δεύτερος. Στο ισόγειο του Επιμελητηρίου το καφενείο, εστιατόριο αλλά και κέντρο εκδηλώσεων και διασκέδασης “Κεντρικόν” των αδελφών Τράντα.
Ο κινηματογράφος ΕΣΠΕΡΟΣ αριστερά, εκεί που σήμερα είναι το κτίριο της Εθνικής Τραπέζης. Η οδός Αμπάς Χιλμί που “έκοβε” κάθετα την πλατεία, από την οδό Δοιράνης ξεκινούσε και έφτανε μόλις στην οδό Ίωνος Δραγούμη. Τα ταξί της εποχής, μερικά από αυτά τα γνωστά “φορτάκια” ήταν στο κάτω μέρος της πλατείας. Στο βάθος διακρίνεται η συνοικία του Αγίου Γεωργίου.
Ο καλός μου φίλος Μανόλης Τοματσόπουλος Καβαλιώτης που ζει στην Θεσσαλονίκη έγραψε: “Το φορτηγό στην εικόνα ήταν το Bedford του1942 " F15 Ford CMP" που πρέπει να κυκλοφόρησε ως στρατιωτικό κατ΄ αρχάς- που πιστεύω, τουλάχιστον στην Αγγλία, η διάρκεια ζωής του πρέπει να ήταν έως και μέσα της δεκαετίας του 1960 σε χωριά και επαρχίες, εκ των όσων η μνήμη και οι γνώσεις μου με βοηθούν...”.
