Την παραίτησή του από τον ΣΦΓΤ Καβάλας υπέβαλε τη Δευτέρα 10 Μαρτίου 2025 ο Πλουμής Καρακούσης, πρώην μέλος του Δ.Σ. του Σ.Φ.Γ.Τ. και της Πρωτοβουλίας για τη Διάσωση της Στέγης.
Σε ανακοίνωσή του αναφέρει:
Η διαφορά απόψεων και ιδεών σε ένα σύλλογο ή σε μια ομάδα είναι κάτι το θεμιτό και βασικό συστατικό της Δημοκρατικότητας που ιδανικά οδηγεί στη σύνθεση και σε σωστές αποφάσεις.
Όταν όμως δυστυχώς εκτός από διαφορετικές αντιλήψεις δεν τηρούνται οι στοιχειώδεις κανόνες, παίρνονται αποφάσεις εν αγνοία των μελών πίσω από κλειστές πόρτες, χωρίς όρους διαφάνειας και σεβασμού στην προσωπικότητα του καθενός, δεν μπορούμε να περιμένουμε κανένα θετικό αποτέλεσμα. Είναι καιρός λοιπόν να ειπωθούνε κάποιες σκληρές αλήθειες που δεν λεγόταν μέχρι σήμερα, εξ αιτίας του φόβου ότι θα προκαλούσαν διάσπαση και θα έκαναν κακό στον αγώνα για την διάσωση της Στέγης.
Μετά από ένα ψύχραιμο απολογισμό που δίνει η χρονική απόσταση, τα θλιβερά έκτροπα της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης του ΣΦΓΤ στις 17-1-2025 που δημιουργήθηκαν από μία κατευθυνόμενη μειοψηφία, η οποία επεδίωξε να δυναμιτίσει το κλίμα και δεν άφηνε να μιλήσει όποιος δεν είχε την ίδια άποψη, κατάφερε να γίνει αιτία να αποχωρήσουν από την αίθουσα τα μέλη που δεν αντέχουν αυτό το τοξικό κλίμα χάβρας που επικράτησε πριν από οποιαδήποτε ψηφοφορία. Αναγκάζοντας εν μέσω κραυγών και γιουχαϊσμάτων ακόμη και τον πρόεδρο της Γ.Σ. να παραιτηθεί ως μη όφειλε απλά και μόνο γιατί διαφωνούσαν μ’ αυτά που έλεγε, πέρασε εν μέσω νομικίστικων τακτικισμών η καταστροφική πρόταση του προέδρου του ΣΦΓΤ που ζητούσε διαπραγμάτευση με το μητροπολίτη, για να ζητήσει σε ρόλο φτωχού συγγενούς τη χρήση για το θεατράκι και λίγα μέτρα συγκατοίκησης μέσα σ’ ένα κτήριο έκτρωμα, στη θέση του όμορφου κτηρίου που ιστορικά στεγάζει την Στέγη εδώ και 65 χρόνια. Σε αντίθεση βέβαια με την ιστορική ομόφωνη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των 120 μελών της 14ης Φεβρουαρίου 2024 που με ψηλά το κεφάλι διεκδικούσε ολόκληρο τον χώρο του ισογείου και δήλωνε ότι θα επιδιώξει την παραμονή του εκεί με κάθε τρόπο.
Φυσικά η κατάληξη των κατ’ ευφημισμό διαπραγματεύσεων ήταν προδιαγεγραμμένη, αφού έφυγε και το τελευταίο ανάχωμα αντίστασης, με την κατασυκοφάντηση και έντεχνη απομάκρυνση εκείνων των μελών του συνδέσμου που ξεκίνησαν με ανιδιοτέλεια και ρομαντισμό τον αγώνα για την διάσωση της Στέγης και μόνοι εναντίον όλων, με τις δικές τους ενέργειες κατόρθωσαν να ματαιώσουν για ένα χρόνο τα σχέδια της κατεδάφισης της Ιστορίας της πόλης. Αυτοί που αποκλειστικά σήκωσαν στις πλάτες τους το βαρύ αυτό φορτίο παρόλα τα προσωπικά προβλήματα και υποχρεώσεις του καθένα χωρίς να το διατυμπανίζουν, είναι τα μέλη της Πρωτοβουλίας για τη Διάσωση της Στέγης και είμαι πολύ περήφανος που ανήκω σε αυτή. Τα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ που έχουν την πλειοψηφία, από την αρχή στις ενέργειες της Πρωτοβουλίας που έγιναν με πολύ κόπο και χρόνο: ή αδιαφορώντας δεν θα συμμετείχαν σε κάποιες ως όφειλαν, ή θα αναγκάζονταν να συμμετέχουν σε άλλες για να μην εκτεθούν και να τις καπηλευτούν αργότερα χωρίς να έχουν κουνήσει το δακτυλάκι τους , είτε τέλος στις ποιο σημαντικές να εναντιωθούν για άγνωστους λόγους με διάφορα προσχήματα όπως έγινε για την προσφυγή στο ΣΤΕ, παρόλο που τα απλά μέλη έσπευσαν να στηρίξουν από το υστέρημά τους αλλά και οι Καβαλιώτες μουσικοί προσέτρεξαν να συνδράμουν σ’ αυτή την προσπάθεια.
Με δεδομένα τα παραπάνω, την παντελή έλλειψη οποιουδήποτε καλέσματος κινητοποίησης από την πλειοψηφία των εναπομεινάντων μελών του ΔΣ μετά τις δύο πρόσφατες εύλογες παραιτήσεις, αλλά και την αποδεδειγμένα πλήρη αδιαλλαξία της άλλης πλευράς, ήρθε σαν αποτέλεσμα η αγωγή έξωσης με συγχρόνως ασφαλιστικά μέτρα από τους δικηγόρους του μητροπολίτη που διάλεξε την στιγμή που η προσοχή του κόσμου δίκαια είναι στραμμένη στο έγκλημα των Τεμπών ζητώντας Δικαιοσύνη, ελπίζοντας η εκπαραθύρωση της Στέγης να περάσει απαρατήρητη από την κοινωνία. Μοναδικός στόχος, να φέρουν προ τετελεσμένων γεγονότων την εναπομείνουσα διοίκηση της Στέγης για να συμφωνήσει στους όρους που θέλανε, όπως κι έγινε.
Ολοκληρώθηκε τελικά η δήθεν διαπραγμάτευση με επιτυχία θα υποστηρίξει το ΔΣ στην προσεχή Γ.Σ. που εξήγγειλε, παίρνοντας όπως μας λένε για μερικά χρόνια το θεατράκι και λίγα τετραγωνικά ακόμη που δεν αρκούν για καμιά από τις πολλές δραστηριότητές του Συνδέσμου και που τα περισσότερα είναι βοηθητικοί και κοινόχρηστοι χώροι με μια συμφωνία «take it or leave it». Στην πραγματικότητα ο ΣΦΓΤ τίθεται υπό την κηδεμονία της μητρόπολης και καταδικάζεται σε αργό θάνατο διά κατακερματισμού, συρρίκνωσης και ασφυξίας, αφήνοντας συγχρόνως το υπέροχο κτήριο στα νύχια της μπουλντόζας. Οι δε υποσχέσεις για παραχώρηση χώρων για προσωρινή ή και μόνιμη στέγαση, είναι ανέξοδη γι αυτούς που για πάνω από ένα χρόνο παρ’ όλες τις εκκλήσεις μας αδιαφόρησαν επιδεικτικά και συνέβαλαν με τον τρόπο τους στην καταστροφή. Η αλήθεια είναι ότι σύμφωνα με το πλάνο ο ΣΦΓΤ μετακομίζει άμεσα, δήθεν προσωρινά στα ΚΑΠΗ με τους λογικούς συνειρμούς που αυτό μας φέρνει. Προϋπόθεση προκειμένου ο ΣΦΓΤ να μετακομίσει μόνιμα στο ισόγειο της Μεγάλης Λέσχης, είναι να ολοκληρωθεί η δημοτική καπναποθήκη στην πλατεία Καπνεργάτη που σαν το γεφύρι της Άρτας φτιάχνεται εδώ και πάρα πολλά χρόνια…
Η πλειοψηφία του παρόντος Διοικητικού Συμβουλίου που ήταν και στην προηγούμενη διοίκηση που αποδοκιμάστηκε από την πλειοψηφία των Καβαλιωτών που ξεσηκώθηκαν και ήταν η αιτία με την απαράδεκτη συμφωνία που έκανε το 2023 να χαθούν προθεσμίες που έκριναν πολύ σημαντικές δικαστικές και υπηρεσιακές αποφάσεις, ξεχνά ότι εκλέχθηκε από 24 μέλη ενώ σήμερα είναι εγγεγραμμένοι πάνω από 250 άνθρωποι κι όπως ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί, δεν δικαιούται εδώ και καιρό κανείς να μιλά και να πράττει ισχυριζόμενος ότι τους εκπροσωπεί. Ακόμη και μέχρι αυτή την ύστατη ώρα που αναγκαστικά λόγω της επόμενης Γεν. Συνέλευσης και εκλογών έβγαλαν ανακοινώσεις, οι προαναφερθέντες κινούνταν παρασκηνιακά, αρνούμενοι μέχρι τώρα να ενημερώσουν τα μέλη και την κοινωνία της Καβάλας, πληροφορώντας μας πριν από τις τελευταίες εξελίξεις ότι τα αίτια της μέχρι πρότινος αποτυχίας τους «δεν είναι της παρούσης».
Πάνω από ένα χρόνο τώρα, σαν μέλος του ΔΣ, επιδίωξα από την αρχή την σύγκληση των απόψεων του Συμβουλίου με την Πρωτοβουλία για την Διάσωση της Στέγης, γιατί πίστεψα ότι είχαν κοινό στόχο και όσοι με γνωρίζουν ξέρουν ότι προσπάθησα με όλες μου τις δυνάμεις, κάτω από αντίξοες συνθήκες μέσα και έξω από τον ΣΦΓΤ, για μια λειτουργική Ανοιχτή Δημοκρατική Στέγη, χρήσιμη στην πόλη, γεμάτη από ωραίες εκδηλώσεις, πραγματικό σπίτι του πολιτισμού, που θα παραμείνει στην ιστορική της έδρα αντάξια της αίγλης του παρελθόντος που την περιβάλλει. Στο μερίδιο που μου αναλογεί,ζητώ συγνώμη από τα απλά μέλη που δεν τα κατάφερα. Το ταξίδι ήταν δύσκολο αλλά όμορφο.
Δεν μετανιώνω όμως, γιατί γνώρισα από κοντά όμορφους και αξιοπρεπείς ανθρώπους με διάθεση να προσφέρουν, που μας έδεσε ο από κοινού αγώνας μας για τη Στέγη - φωτεινές εξαιρέσεις σ’ ένα μαύρο τοπίο - όπως και τους εκατοντάδες απλούς πολίτες και μέλη που συμμετείχαν και υποστήριξαν όλες τις κινητοποιήσεις και τις εκδηλώσεις και τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου γι αυτό. Εξ άλλου ως γνωστόν, κανένας αγώνας δεν είναι χαμένος εκτός από αυτόν που δεν γίνεται κι όλα καταγράφονται στο κοινωνικό θυμικό σαν παρακαταθήκη για τους επόμενους.
Εξαντλήθηκε όμως πλέον κάθε περιθώριο ανοχής σε συμπεριφορές, πράξεις και τραγικές παραλείψεις, που δεν αρμόζουν σε ανθρώπους που υποτίθεται ότι είναι ταγμένοι στην προάσπιση του παλαιότερου ιστορικού πολιτιστικού συλλόγου σ’ αυτή την πόλη, που δεν σέβονται την αντίθετη άποψη και προσπαθούν να επιβάλλουν την γνώμη τους πάση θυσία με θεμιτούς ή αθέμιτους τρόπους και μεθοδεύσεις, με ακαθόριστες σκοπιμότητες και άγνωστες εκπορεύσεις.
Η Ιστορία θα είναι αμείλικτη στην καταγραφή αυτών που σαν μέλη της διοίκησης ενός τόσο σημαντικού Συλλόγου - Συμβόλου πολιτισμού της πόλης μας 70 και πλέον χρόνων, διάλεξαν να σκύψουν το κεφάλι από το να αγωνιστούν, παραδίδοντας οικιοθελώς την επί σχεδόν 65 χρόνια έδρα του αντί πινακίου φακής και σίγουρα δεν θέλω να είμαι ανάμεσά τους. Η εκ των υστέρων προκήρυξη εκλογών προκειμένου να απαλλαγούν από το αδιέξοδο που οι ίδιοι δημιούργησαν, δεν τους απαλλάσσει από τις ιστορικές τους ευθύνες για τα πεπραγμένα του παρόντος αλλά και του προηγούμενου Δ.Σ. που συμμετείχαν.
Φυσικά τίποτε δεν τελειώνει εδώ. Ακόμη κι αν γκρεμιστεί το όμορφο κτήριο του Μπάτση για να πάρει τη θέση του ένα θεόρατο αλουμινένιο κουτί που θέλουν να ονομάζουν κειμηλιαρχείο, θα είναι ένα κακόγουστο μνημείο αλαζονείας και ματαιοδοξίας, που θα ρίχνει τη σκιά του πάνω από την πόλη και ο τυχαίος ξένος περαστικός θα αναρωτιέται γιατί το αφήσανε να γίνει σε μια γειτονιά - βιτρίνα της Καβάλας, δίπλα σε κτήρια - στολίδια της πόλης.
Για τους παραπάνω λόγους, παραιτούμαι από μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι σταματώ να νοιάζομαι και να εύχομαι το καλύτερο για την περαιτέρω πορεία του Σ.Φ.Γ.Τ.
Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ το όραμα που είχαμε για τη Στέγη των ονείρων μας.
Η ομορφιά της τέχνης θα σώσει αυτούς που μπορούν να τη δουν.
