​​​​​​​

 

 

 

 

γράφει ο 

Γιώργος Καρανίκας

 

Υπάρχουν κάποιες ειδήσεις που σου γεννούν ερωτηματικά σχετικά με το ποια θα ήταν η θέση της Ελλάδας αν υπήρχε στη χώρα μέτρο αριστείας και λιγότερη διαφθορά.

 

Είναι κοινό μυστικό ότι τα νειάτα της χώρας μας παρά τα όσα τους σούρνουν, διαθέτουν άφθονο ταλέντο, γνωρίζουν ότι έχουν πίσω τους πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, αλλά βρίσκουν τοίχο ιδιαίτερα σε μια βιομηχανία που παραμένει περιορισμένης κλίμακας.

 

Αλήθεια μπορεί να καταφέρει άραγε η Ελλάδα να συνθέσει τα κομμάτια του παζλ ώστε να αναδειχθεί σε περιφερειακή δύναμη στον τομέα της παραγωγής videogames;

 

Το ερώτημα τίθεται την ώρα που η βιομηχανία των videogames συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες δημιουργικές βιομηχανίες παγκοσμίως, ενώ σχεδόν αόρατα στη χώρα μας διαμορφώνεται σταδιακά ένα οικοσύστημα δημιουργών, το οποίο, ωστόσο, δεν έχει αποκτήσει ακόμη την αντίστοιχη επιχειρηματική δυναμική.

 

Χαρακτηριστική είναι η εικόνα της εγχώριας βιομηχανίας που σκιαγραφεί, μιλώντας στο Euro2day.gr, ο Χρήστος Μπίκος, co-chairman του ελληνικού παραρτήματος του International Game Developers Association (IGDA), στο περιθώριο του 4ου Game Developers Meetup, που πραγματοποιήθηκε στις 31 Οκτωβρίου στο Πάρκο Καινοτομίας JOIST στη Λάρισα.

 

Η εγχώρια βιομηχανία αριθμεί σήμερα, βάσει των εκτιμήσεων του κ. Μπίκου, περίπου 150 πολύ μικρά studios (micro studios), αποτελούμενα από ένα ή δύο άτομα, και μόλις 7 με 10 μεγαλύτερα studios με οργανωμένη επιχειρησιακή δομή.

«Η Ελλάδα έχει μια πάρα πολύ μικρή βιομηχανία, η οποία αποτελείται από τα micro studios, όπως τα λέμε, προσπάθειες από ένα και δύο άτομα. Οπότε είμαστε σε ένα, θα έλεγα, ακόμη ανώριμο στάδιο.

 

Αυτό που μας λείπει είναι ότι δεν έχουμε mid-size studios, studios δηλαδή μεσαίας κλίμακας, όπου έχουμε 5, 10 και άνω εργαζόμενους/παραγωγούς.

Αυτό λοιπόν είναι αυτό που πρέπει να χτιστεί τώρα», υπογράμμισε ο co-chairman του IGDA Greece.

 

«Οπότε αυτό που μπορώ να πω είναι ότι έχουμε αρκετά μεγάλο ταλέντο. Υπάρχουν μεμονωμένες προσπάθειες οι οποίες είναι πολύ μικρές ακόμη, ως επί το πλείστον στο indie κομμάτι των games. Και αυτή τη στιγμή αυτό που προσπαθούμε εμείς να υποστηρίξουμε για να γίνει, είναι να δημιουργηθούν πιο μεγάλα studios, που θα είναι και η ραχοκοκαλιά στο τέλος της ημέρας. Έχουμε περίπου γύρω στα 150 μικρά studios που αποτελούν προσπάθειες ενός-δύο ατόμων και μετά έχουμε περίπου 7, 8 με 10 πιο μεγάλα studios, τα οποία έχουν επιχειρησιακή δομή, υπαλλήλους, έχουν κάποια εμπειρία και έχουν κάνει κάποιες προσπάθειες, οπότε εκεί βρισκόμαστε τώρα», πρόσθεσε.

 

Στην κατεύθυνση αυτή, το IGDA Greece, το ελληνικό παράρτημα του International Game Developers Association, έχει αναλάβει μια σειρά πρωτοβουλιών για την ενίσχυση της εγχώριας κοινότητας δημιουργών και τη διαμόρφωση των προϋποθέσεων για την ανάπτυξη του κλάδου.

 

«Το IGDA είναι ο μεγαλύτερος μη κερδοσκοπικός φορέας παγκοσμίως, ο οποίος αυτή τη στιγμή αριθμεί πάνω από 180 παραρτήματα σε όλο τον κόσμο. Μιλάμε για πάνω από 15.000 μέλη. Ο στόχος μας είναι να υποστηρίζουμε όλους τους δημιουργούς και παραγωγούς παιχνιδιών, να στηρίζουμε το κομμάτι της δικτύωσης και της μεταφοράς γνώσης και επίσης να υποστηρίζουμε οτιδήποτε κάνουν άλλοι φορείς σχετικά με τη δημιουργία παιχνιδιών», εξήγησε ο κ. Μπίκος.

 

Στην Ελλάδα, το IGDA διοργανώνει εκδηλώσεις δικτύωσης σε διάφορες πόλεις, μεταξύ των οποίων η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Λάρισα και το Ηράκλειο της Κρήτης, με κορυφαία ετήσια διοργάνωση το Game Developers Meetup, μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια.

Μάλιστα στο πλαίσιο του 4ου Game Developers Meetup παρουσιάστηκαν 35 videogames αποκλειστικά από Έλληνες δημιουργούς, ενώ συμμετείχαν περισσότερα από 250 άτομα που εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα επιχειρηματικά στον κλάδο.

 

Η προσέλευση των επισκεπτών καθ’ όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης ανερχόταν σε περίπου 1.500 άτομα.

Κλείνοντας, ο κ. Μπίκος εξέφρασε την πεποίθησή του ότι η Ελλάδα διαθέτει τις δυνατότητες να διεκδικήσει έναν περιφερειακό ρόλο στη διεθνή βιομηχανία των videogames.

Το ερώτημα είναι απλό. Η χώρα μας που ξοδεύει εκατομμύρια στην τεχνολογία την εισαγόμενη και πολλές φορές υπερτιμημένη και μέσω απευθείας αναθέσεων πόσα έχει ξοδέψει για την Ελληνική εφευρετικότητα και ψηφιακή καινοτομία;

Αλλά θα μου πείτε μια τέτοια επένδυση δεν έχει …ψωμί!