γράφει ο
Γιάννης Κομνηνός
Καταρχάς να ευχηθούμε περαστικά στον νεαρό αθλητή που τραυματίστηκε το πρωί του Σαββάτου (17/01) και χρειάστηκε η παρέμβαση του ΕΚΑΒ προκειμένου να μεταφερθεί εσπευσμένα στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας.
Να σημειωθεί ότι δεν διατρέχει κανένα απολύτως κίνδυνο η υγεία του. Πάμε τώρα σε όλα αυτά που λέμε χρόνια τώρα αλλά όλοι δείχνουμε μια ανοχή κάνοντας ταυτόχρονα τεράστια ΥΠΟΜΟΝΗ. ΩΣ ΠΟΤΕ ?
Ανησυχητική είναι η εικόνα που παρουσιάζει ο αγωνιστικός χώρος του Βερούλειου γηπέδου στην Καβάλα, με τις πρόσφατες καιρικές συνθήκες να φέρνουν στην επιφάνεια ένα πρόβλημα που εδώ και καιρό υποβόσκει: την πλήρη αποτυχία του αποστραγγιστικού συστήματος και τη γενικότερη έλλειψη ουσιαστικής συντήρησης.
Η κατάσταση ήρθε δραματικά στο προσκήνιο με αφορμή τον σημερινό τραυματισμό αθλητή τοπικής Ακαδημίας, κατά τη διάρκεια αγώνα.
Ένα περιστατικό που, ευτυχώς, δεν είχε σοβαρότερες συνέπειες, αλλά ανέδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τους κινδύνους που ελλοχεύουν για παιδιά και αθλητές που καθημερινά χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις.
Ο αγωνιστικός χώρος, μετά τις βροχοπτώσεις, έχει μετατραπεί –χωρίς καμία υπερβολή– σε χωράφι. Λάσπη, λιμνάζοντα νερά και ανώμαλο τερέν συνθέτουν μια εικόνα που δεν συνάδει ούτε με τις στοιχειώδεις προδιαγραφές ασφάλειας, ούτε με τον ρόλο που καλείται να επιτελέσει το γήπεδο ως χώρος άθλησης και ανάπτυξης νέων αθλητών.
Παράγοντες του αθλητισμού, προπονητές και γονείς εκφράζουν έντονη ανησυχία, επισημαίνοντας ότι τα προβλήματα δεν οφείλονται μόνο στις καιρικές συνθήκες, αλλά κυρίως στις κακοτεχνίες του αποστραγγιστικού συστήματος και στην παντελή έλλειψη τακτικής συντήρησης.
«Όλοι λέμε ‘ο Θεός να βάλει το χέρι Του’ και να μην έχουμε κάποιο σοβαρό περιστατικό», αναφέρουν χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως η τύχη δεν μπορεί να υποκαθιστά την ευθύνη.
Το σημερινό περιστατικό θα έπρεπε να αποτελέσει καμπανάκι για τους αρμόδιους φορείς.
Η ασφάλεια των αθλητών –και ιδιαίτερα των παιδιών– δεν μπορεί να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.
Απαιτούνται άμεσες παρεμβάσεις, ουσιαστικά έργα αποκατάστασης και ένας ξεκάθαρος σχεδιασμός συντήρησης, πριν το «χωράφι» του Βερούλειου μετατραπεί σε μόνιμη απειλή για όσους το χρησιμοποιούν.
