γράφει η
Στέλλα Αργυρίου
Μια σκέψη απαραίτητη και για την Καβάλα.
Τις προάλλες διάβασα ένα άρθρο της Μαρίας Δεδούση με τον τίτλο: «Κι αν δεν έρθουν οι τουρίστες;»
Ένα ερώτημα που ίσως ακούγεται υπερβολικό, αλλά στην ουσία του είναι εξαιρετικά επίκαιρο και για περιοχές όπως η δική μας.
Η πρόσφατη αναστολή πτήσεων από το εξωτερικό προς το αεροδρόμιο “Μέγας Αλέξανδρος” μάς υπενθύμισε πόσο ευάλωτο μπορεί να γίνει το τουριστικό μας προϊόν, όταν βασίζεται σε παραμέτρους που δεν ελέγχουμε πλήρως.
Και παράλληλα, πόσο σημαντική είναι η ανάγκη πολυδιάστατης προετοιμασίας και συνεχούς αναπροσαρμογής.
Η Καβάλα έχει τεράστια δυναμική: φυσικό κάλλος, πολιτιστικό απόθεμα, σύγχρονες υπηρεσίες, ζωντανή κοινωνία. Αυτά είναι τα γερά θεμέλια. Αλλά οφείλουμε, διαρκώς, να επενδύουμε στη μακροπρόθεσμη στρατηγική, στον ποιοτικό τουρισμό, στη διεύρυνση της τουριστικής περιόδου και στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας της τοπικής οικονομίας.
Όπως εύστοχα γράφει η Μ. Δεδούση:
«Ο τουρισμός, όσο λειτουργεί χωρίς όρια και κανόνες, φθείρει αυτό που πουλάει.»
Η ισορροπία είναι κρίσιμη:
Ανάπτυξη, αλλά με σχέδιο.
Προβολή, αλλά με περιεχόμενο.
Ζήτηση, αλλά και αντοχές.
Και όλα αυτά αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη σημασία, όταν βλέπουμε ότι αλλάζουν οι ίδιες οι συνθήκες πρόσβασης στην πόλη:
Σε συνδυασμό με τις ακυρωμένες πτήσεις, έρχεται πλέον και η επιβολή τέλους 5€ στους επιβάτες κρουαζιέρας προκειμένου να αποβιβαστούν και να επισκεφθούν την Καβάλα. Αυτό το μέτρο, ανεξαρτήτως προθέσεων, προσθέτει ένα ακόμη φίλτρο στην τουριστική ροή και μας υπενθυμίζει ότι τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο.
Η Καβάλα δεν έχει ανάγκη από τουρισμό «οποιονδήποτε και όπως να ’ναι».
Χρειάζεται επισκέπτες που να τη σέβονται, να την κατανοούν και να συνδέονται ουσιαστικά με τον τόπο και τους ανθρώπους της.
Και για να τους προσελκύσουμε και να τους κρατήσουμε χρειαζόμαστε συντονισμό, εξωστρέφεια και κυρίως, σχέδιο.
Η επόμενη μέρα απαιτεί συνέργειες, σχέδιο και πολιτική βούληση.
Για μια πόλη που δεν θα ζει με το άγχος του Ιουλίου και δεν θα σιωπά κάθε Σεπτέμβρη.
