γράφει ο
Βύρων Δημητριάδης
“...Τι θέλετε τελικά; Να αποτελειώσετε την πραγματική οικονομία με εξωφρενικά πλεονάσματα για να τα κάνετε εσείς μικροπολιτική επιδομάτων;...”.
“...Από εσάς έχω ακούσει μόνο τη συνταγή των φόρων και της αφαίμαξης ώστε κάποια στιγμή να δίνετε ένα επίδομα...”.
“...Τα υπερπλεονάσματα που γονατίζουν τους Ελλήνες και σκοτώνουν την ανάπτυξη δεν είναι αφορμή για πανηγυρισμούς...”.
Όχι, δεν είναι αυτό που φαίνεται. Δεν είναι η σημερινή αντιπολίτευση που ασκεί κριτική στη σημερινή κυβέρνηση.
Είναι ο Μητσοτάκης του χθες (2016-2018) που ως αντιπολίτευση ασκεί κριτική στον Μητσοτάκη ως πρωθυπουργό του σήμερα.
Είναι συνηθισμένη τακτική των κυβερνήσεων -πόσο μάλλον του Μητσοτάκη, γράφει ο Βαξεβάνης στο Doc 27/4- να χρησιμοποιούν τους “δείκτες” ως ένδειξη οικονομικής ευρωστίας.
Η λεγόμενη ανάπτυξη δεν είναι παρά η καταγραφή της συγκέντρωσης πλούτου στα χέρια πέντε επιχειρηματιών.
Το ότι μία εταιρεία παρουσιάζει κέρδη 1 δισ μέσα σε έναν χρόνο δεν σημαίνει ότι υπάρχει ανάπτυξη.
Απλώς η καρτελοποίηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας δίνει υπερκέρδη που ο επιχειρηματίας εισπράττει, αλλά η κυβέρνηση τα εμφανίζει ως μέρος ενός γενικού κορβανά που δήθεν αφορά τη χώρα και την καλή λειτουργία της οικονομίας.
Ο ίδιος ο Μητσοτάκης το περιεχόμενο του κορβανά που δήθεν αφορά τη χώρα το ονόμασε: “δημιουργία αιματοβαμμένου πλεονάσματος”.
Η “Ευρηματικότητα των Οικονομικών δολοφόνων” -δες “θασιακή” 22/4-, ως προς τις περικοπές δαπανών που πηγαίνουν στο κράτος πρόνοιας, εμφανίζεται στην αύξηση των θανάτων αλλά και των κατεστραμμένων ζωών.
“Πλεόνασμα από περικοπές δαπανών. Έφτασε στα 3,88 δισ το πρώτο τρίμηνο (του 2025) - “ΕφΣυν”16/4-.
Η “υπεραπόδοση της οικονομίας” στηρίζεται κατά πάνω από 50% στις περικοπές στο σκέλος των δαπανών και λιγότερο στην υπέρβαση του στόχου στο σκέλος των εσόδων...
Δεν είναι λοιπόν η “υπεραπόδοση της οικονομίας” πίσω από το “θαύμα” του υπερπλεονάσματος, αλλά η λιτότητα: με τις περικοπές δαπανών και με το σημαντικό τμήμα των φοροεσόδων που οφείλεται στην ακρίβεια, που φουσκώνει τους έμμεσους φόρους και ιδιαίτερα τον ΦΠΑ...”.
Προσοχή. Το παραπάνω “αιματοβαμμένο πλεόνασμα” έχει δημιουργηθεί στο πρώτο τρίμηνο του 2025, του έτους, δηλαδή, που τρέχει. Όσον αφορά το κλείσιμο του 2024 η “ΕφΣυν” 23/4 γράφει:
“...Επιστρέφουν 1,1 δισ από υπερπλεόνασμα 5,46 δισ ευρώ. Θηριώδεις περικοπές δαπανών 2.749 εκατ ευρώ το 2024 και 7.490 εκατ ευρώ την τριετία 2022-2024... δηλαδή το 72,8% του συνόλου...
Επομένως, τα υπερπλεονάσματα δεν οφείλονται ούτε στην “υπεραπόδοση της οικονομίας” ούτε στην “πάταξη της φοροδιαφυγής”, αλλά κατά το μακράν υψηλότερο ποσοστό τους στην σκληρή πολιτική περικοπής των δαπανών που προβλέπει ο προϋπολογισμός κατά την εκτέλεσή του...”.
Ο ιδρυτής της περιβόητης “Σχολής του Σικάγου” ο νεοφιλελεύθερος Οικονομολόγος Μίλτον Φρίντμαν υποστήριζε ότι “...Στην οικονομία δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα. Για ό, τι κάποιος τρώει, κάποιος άλλος, αναπόφευκτα, θα κληθεί να πληρώσει...”.
Ο δικός μας, ο Γιάνης Βαρουφάκης, ανέλαβε να προσαρμόσει αυτή την αρχή στην ελληνική κανονικότητα:
“...Ό, τι κι αν προσφέρει σήμερα ο Μητσοτάκης θα το πάρει πίσω μέχρι το τέλος του χρόνου...”, κι αν δώσει κάτι και στην Έκθεση της Θεσ/νίκης θα το πάρει πίσω το επόμενο εξάμηνο.
Είναι τόσο αισχρός ο τρόπος σκέψης ως προς την αντιμετώπιση των χαμηλότερων οικονομικά στρωμάτων της κοινωνίας των Ελλήνων -θύματα το δίχως άλλο κι αυτά των θανατοπολιτικών που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις των οικονομικών δολοφόνων- που αγγίζει εκείνη τη “λογική” που στήριξε τη ναζιστική ρατσιστική ευγονική.
“...Αρχίζει πλέον η λέξη αξιοπρέπεια να επανέρχεται...”!!!, δήλωσε ο νεάντερνταλ, του οποίου τα άνω άκρα είναι μακρύτερα από τα κάτω άκρα κι έχουν τις παλάμες γυρισμένες προς τα πάνω, που ζήλεψε τη δόξα των ταγματασφαλιτών και των γερμανοτσολιάδων αλλά και πιο πρόσφατα των Ρέιντζερς και των Κενταύρων της ΟΝΝΕΔ και θέλει κι αυτός να “στείλει να πάνε” οι διαφορετικοί “από τα χέρια του”.
“...Πλέον θα ξέρει -συνεχίζει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος- ένας συνταξιούχος, ένας ανασφάλιστος υπερήλικας, ένας συμπολίτης μας με αναπηρία, ένας συμπολίτης μας που ζει στο ενοίκιο, ότι με μόνιμα χαρακτηριστικά, χωρίς να έχει την αγωνία κάθε χρόνο, πως θα παίρνει ένα ποσό, το οποίο δεν λέω πως λύνει όλα τα προβλήματα, αλλά έχει μια σημασία, πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων...”.
Αυτό το “θα ξέρει” ασφαλώς σημαίνει και ποιον να ευχαριστήσει και πώς. Και η λίστα θα μεγαλώνει, μέχρι να φτάσουμε στις εκλογές οπότε ως ψηφοφόρος πλέον θα κολυμπήσει μέσα στη γαλάζια “αξιοπρέπεια” που θα του δανείσουν για λίγες ώρες.
Όμως ξέρουμε ήδη το πώς θα χρηματοδοτηθούν οι υπέρογκες δαπάνες της στρατιωτικοποίησης της Ε.Ε και θα μειωθούν τα δημοσιονομικά ελλείμματα και τα υπέρογκα κρατικά χρέη: Με νέες δόσεις λιτότητας στις δαπάνες για το κοινωνικό κράτος, με νέες θηριώδεις περικοπές δαπανών -και όποιος αντέξει.
Στο πλαίσιο της “Οικονομίας Πολέμου” που αποφάσισε -χωρίς να έχει σημασία το πώς το αποφάσισε αλλά, απλά “ο Φύρερ αποφασίζει” (dezisionismus: αποφασιοκρατία)- ο Πρωθυπουργός, ως Μητσοτάκης που είναι, ασυγκράτητα ξεχύθηκαν εκτός από τους γύπες και τα πολύχρωμα παπαγαλάκια, υποστηριζόμενα και από την “Ομάδα Αλήθειας” (βρε παιδιά η Ελενίτσα η Βαρβιτσιώτη ξεχάστηκε τόσο γρήγορα;).
“...Σπάει ένα ταμπού μισού αιώνα...” ο τίτλος του άρθρου του Αλέξη Παπαχελά στην “Καθημερινή” 27/4.
“...Όταν αποκαλύφθηκαν οι παραδοσιακές μίζες και οι ευρηματικές(!) μέθοδοι των αντισταθμιστικών οφελών, δαιμονοποιήσαμε ό, τι είχε να κάνει με την παραγωγή ή την τεχνολογική έρευνα στον τομέα των εξοπλισμών.
Εξοπλισμοί και λαμογιές ήταν σχεδόν συνώνυμα.
Η πολιτική ηγεμονία της Αριστεράς απαγόρευσε επιπλέον στους πανεπιστημιακούς μας να συνεισφέρουν σε έρευνες που είχαν οποιαδήποτε σχέση με την άμυνα...”.
Ασφαλώς το “δαιμονοποιήσαμε” πάει κατευθείαν με την “πολιτική ηγεμονία της Αριστεράς” αλλά η πραγματικότητα είναι άλλη: τότε, οι πολιτικοί φοβούνταν τους στρατιωτικούς και οι στρατιωτικοί τους πολιτικούς και όλοι μαζί τους μεσάζοντες -μια παλιοκατάσταση που απλοποίησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με τη βοήθεια της ΕΥΠ και των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ, με το να τους παρακολουθεί όλους ώστε να τους εκβιάζει όλους μαζί και καθέναν χωριστά -κι έτσι:
“...Η κυβέρνηση, ο ΣΕΒ και σημαίνοντες παράγοντες του ιδιωτικού τομέα ασχολούνται πλέον πολύ σοβαρά με το ζήτημα...”.
Σκηνικό που σε φέρνει κατευθείαν στην αγκαλιά του Μπρεχτ: “...Όπου πέφτουν καρχαρίες βγαίνει αίμα στον αφρό...”.
Υ.Γ. Φοβούνται τη Σύμβαση 717 λόγω αιτιώδους συνάφειας!;!
