γράφει ο
Βασίλης Μυλωνάς
Άρον, άρον, σταύρωσον αυτούς!
Παιδιά και πάλι μπήκαμε, στη Μεγαλοβδομάδα
και ίσως είν’ οι εκλογές, ελπίδας χαραμάδα.
Που κάθε υποψήφιος, σα σβούρα τριγυρνάει
και, φευ, να τον σταυρώσουμε, από εμάς ζητάει.
Όπως μετά τον Λάζαρο, τη λύσσα του Καϊάφα,
θέλουνε να σταυρώσουμε, ως… και την Σακοράφα.
Αυτούς που μας χορεύανε, μιά ζωή σαν αρκούδα,
τώρα ας τους δώσουμε κι εμείς, φιλιά σαν τον Ιούδα.
Και σαν τον Πέτρο ας βγάλουμε, την τρομερή μαχαίρα
και ας τους κόψουμε τ’ αυτιά, έτσι, για καλημέρα.
Και ας μην είναι ο Χριστός να τα ξανακολλήσει,
γιατί χρόνια στα χείλη μας, ψαρούκλα έχουν ψήσει.
Παιδιά, μέχρι τις εκλογές, έχουμε έξι βδομάδες
και πώς θα τους αντέξουμε, αυτούς τους φαφλατάδες;
Που αν τους ακούσεις χωριστά, όπως τους Φαρισαίους,
σταύρωση θέλαν του Χριστού, φοβώντας τους Ρωμαίους.
Αυτοί έχουνε δίκιο, είν’ οι ευλογημένοι
κι οι άλλοι, οι αντίπαλοι, είν’ οι καταραμένοι.
Αυτοί, λέν’ θα μας σώσουνε, απ’ τα δεσμά των άλλων,
χορταστικές παρηγοριές, έγχρωμων παπαγάλων.
Ως οι Ιουδαίοι έπραττον, στην Μάρθαν, στη Μαρίαν,
παραμυθιάζοντας αυτάς, διά παρηγορίαν.
Που πέθανε ο Λάζαρος και κλαίγαν κι οδυρόταν,
ο ακριβός τους αδελφός, όπου νεκρός κειτόταν.
Έτσι κι αυτοί τώρα εξορμούν, στις πόλεις, στα χωριά μας,
φωνάζουν με μεγάφωνα, είν’ η παρηγοριά μας.
Ας τους προϋπαντήσουμε, μετά βαΐων και κλάδων,
τα λόγια ας πιστέψουμε, των λαοπατεράδων.
Δε θα ’ρθουν όπως τον Χριστό, καβάλα στο γαϊδούρι,
αλλά με κούρσες γυαλιστές, με τρία μέτρα μούρη.
Κι όταν μιλούν ας κάτσουμε, όλοι μας γύρω, γύρω,
σαν τον Χριστό ν’ αλείψουμε, τα πόδια τους με μύρο.
Ας τους προσφέρουμε κρασί, στο δείπνο, μα και άρτο,
κι ύστερα ας τους στείλουμε, ταχέως στον Πιλάτο.
Κι όλοι μαζί ας φωνάξουμε, σταύρωσον, άρον, άρον,
που μόνο τρέχει η γλώσσα τους, πλέον και των χειμάρρων.
Ότι ημείς ουκ θέλομεν, τοιούτους βασιλιάδες,
αεροϋποσχόμενους, απλώς, πολυλογάδες.
Ας τους σταυρώσουμε, λοιπόν, με όλη την καρδιά μας,
το αίμα τους ας βάψει εμάς, αλλά και τα παιδιά μας.
Κι αυτό θα πει, όσοι σταυρό, από εμάς θα πάρουν,
τέσσερα χρόνια θα λαλούν και θα μας κουμαντάρουν.
Αυτοί θ’ αποφασίζουνε, θα είν’ οι νομοθέτες,
αν τρώμε αρνί την Πασχαλιά, ή…τις πατάτες σκέτες.
Καλή Ανάσταση σ’ εσάς, σ’ εκείνους…σταυρωθήτω,
φτώχεια τα λόγια τα πολλά και ο νοών νοείτω!
