Για δύο ολόκληρα χρόνια, η εικόνα στο παραποτάμιο σπήλαιο του Αγγίτη στη Δράμα προκαλούσε ανησυχία και θλίψη στους ανθρώπους που γνώριζαν την φυσική του μεγαλοπρέπεια.
Για πρώτη φορά μετά από δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια ανασκαφικών και αναστηλωτικών εργασιών, ο επιβλητικός περίβολος του τύμβου Καστά, στη Μεσολακκιά Σερρών, αποκαλύπτεται σχεδόν στο σύνολό του, προσφέροντας μια εικόνα που προκαλεί δέος ακόμη και στους ανθρώπους που παρακολουθούν από κοντά την πορεία του μνημείου από την πρώτη στιγμή της ανασκαφής.
Οι δύο ιερείς βρέθηκαν στη Βόρεια Ελλάδα, ακολουθώντας τα βήματα του Αποστόλου Παύλου, σε ένα προσκύνημα που, όπως τονίζουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, δεν αποτελεί μόνο μια θρησκευτική διαδρομή, αλλά και μια υπενθύμιση του κοινωνικού ρόλου και της πίστης, απέναντι στην φτώχεια και τον αποκλεισμό.
Σε έναν λοφίσκο πάνω από την κοιλάδα του Νέστου, εκεί όπου η ορεινή Δράμα απλώνεται κατάφυτη, με μια παρθένα φυσική ομορφιά που εντυπωσιάζει τον επισκέπτη, ένα πέτρινο μνημείο στέκει σιωπηλό.
Σε πολλές περιοχές της βόρειας Ελλάδας, η κατανυκτική περίοδος του Πάσχα, αποκαλύπτει μια μοναδική πνευματική και αισθητική εμπειρία που υπερβαίνει την απλή θρησκευτική γιορτή.
Στην καρδιά της Καβάλας, εκεί όπου η ιστορία συναντά ακόμα τα εντυπωσιακά καπνομάγαζα και η μνήμη διαπερνά τους αιώνες, δεσπόζει ο ιερός Καθεδρικός ναός του πολιούχου Αποστόλου Παύλου.
Στους πρόποδες του Βώλακα, εκεί όπου η σιωπή της φύσης συχνά σκεπάζει τα ίχνη της ιστορίας, ένα ακόμη κομμάτι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου επανήλθε στο φως.
Για καιρό, το μονοπάτι έμοιαζε να είχε σιωπήσει. Το νερό είχε λιγοστέψει, οι ήχοι της φύσης είχαν ατονήσει και το τοπίο κρατούσε μέσα του μια αίσθηση προσμονής. Ώσπου, έπειτα από δύο περίπου χρόνια ανομβρίας, το νερό επέστρεψε, και μαζί του επέστρεψε και η ζωή.
Ο έντονος προβληματισμός και η συγκρατημένη αισιοδοξία για την πορεία του ελληνικού τουρισμού κυριάρχησαν στις εργασίες του 9ου Περιφερειακού Συνεδρίου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων (ΠΟΞ), που πραγματοποιήθηκε στην Καβάλα με τη συμμετοχή εκπροσώπων του ξενοδοχειακού κλάδου από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης αλλά και άλλες περιοχές της χώρας.
Στην πυλωτή μιας πολυκατοικίας στην οδό Τροίας, στο κέντρο της Δράμας, κρύβεται ένας ελληνιστικός θησαυρός που θυμίζει ότι η σύγχρονη πόλη χτίστηκε πάνω σε αιώνες ιστορίας.
Στα Κομνηνά, ένα χωριό όπου η κοιλάδα συναντά τα βουνά και ο Νέστος ετοιμάζεται να ξεκινήσει το ταξίδι του προς τα θρακικά Τέμπη, η ζωή κυλά αργά, με τις εποχές να χαράσσουν τον χρόνο.
Κρυμμένη ανάμεσα στα πυκνά δάση και τις απόκρημνες πλαγιές του Μενοικίου όρους, μόλις 12 χλμ βορειοανατολικά της πόλης των Σερρών, η ιερά μονή Τιμίου Προδρόμου στέκεται σαν φρουρός αιώνων.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χρειάζονται θόρυβο για να αφηγηθούν τον κόσμο. Που προτιμούν να στέκονται λίγο πιο πίσω, να παρατηρούν, να περιμένουν την στιγμή. Η Αϊσέλ Χότσικα ανήκει σε αυτούς.
Το «κουρμπάνι» στο Καλαμπάκι Δράμας του δήμου Δοξάτου, εγγεγραμμένο από το 2023 στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, αποτελεί μια ζωντανή έκφραση της συλλογικής μνήμης και ταυτότητας της κοινότητας.
Μια οργανωμένη και μεθοδική προσπάθεια για να αλλάξει συνολικά η εικόνα του Νικηφόρου Δράμας, βρίσκεται σε εξέλιξη από τον δήμο Παρανεστίου, στον οποίο υπάγεται διοικητικά αυτή η ιδιαίτερα γραφική κοινότητα.
Το Κάτω Καρυόφυτο, φωλιασμένο στα 500 μέτρα μέσα στην αγκαλιά της οροσειράς της Ροδόπης, είναι από εκείνα τα χωριά που δεν τα επισκέπτεσαι απλώς, τα βιώνεις.
Στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης (ΠΝΑ), η Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων (ΜΕΛ) λειτουργεί σαν μια μικρή νησίδα ασφάλειας για ανθρώπους που συχνά έρχονται με φόβο, αλλά φεύγουν με απαντήσεις και ελπίδα.
Στο Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων του Θοδωρή Κοκκινίδη στα Κηπιά Καβάλας, παρουσιάζεται πλέον μία από τις πλέον εμβληματικές καλλιτεχνικές φιγούρες του 20ού αιώνα.
Το άγγιγμα του χρόνου και της θάλασσας συνάντησε την τέχνη της γλυπτικής στον παλιό αρσανά της Σκάλας Ποταμιάς, στο κατάφυτο νησί της Θάσου, που πλέον φιλοξενεί την προτομή του διεθνούς φήμης Θάσιου γλύπτη Πολύγνωτου Βαγή.
Στο Κάτω Νευροκόπι της Δράμας, εκεί όπου η ιστορία ανασαίνει μέσα από το βουνό, στέκει το οχυρό Λίσσε, ένα από τα πιο ηρωικά οχυρά της περίφημης «Γραμμής Μεταξά». Αγέρωχο, αυστηρό και συνάμα συγκινητικά ανθρώπινο, το Λίσσε αποτελεί σύμβολο αντίστασης, μνήμης και ελευθερίας.
Η περίοδος της θητείας του στην πόλη, μέχρι και τον Δεκέμβριο του 1953, χαρακτηρίστηκε από μια δυναμική παρουσία, οργανωτικότητα, αλλά και μία σπάνια για την εποχή κοινωνική ευαισθησία.
Το εμβληματικό αρχοντικό κτίριο της Μεγάλης Λέσχης, στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της Καβάλας, φιλοξενεί για μία εβδομάδα έναν από τους πιο αγαπημένους λαϊκούς ήρωες του θεάτρου σκιών.
