Η δημοσιογράφος από τη Νικήσιανη, Βάσω Μώραλη, αποχαιρετά με ανάρτηση της, τον δημοσιογράφο και συνιδρυτή της ΕΡΑ ΣΠΟΡ, Ηρακλή Κοτζιά, που έφυγε από τη ζωή, την Τρίτη 12 Μαΐου.
Αναλυτικά ανέφερε τα εξής:
«"Μέρα Μαγιού" διάλεξε να μισέψει ο Ηρακλής μας, ύστερα από άνισο αγώνα σχεδόν τεσσάρων χρόνων με τη λιονταρίνα του Έφη στο πλευρό του νυχθημερόν…
Ο δεύτερος πατέρας μου, όπως τον ένιωθα από την ευλογημένη ώρα που μπήκε στη ζωή μου (στα μέσα της δεκαετίας του '80), στο ενιαίο γραφείο Ρεπορτάζ και Αθλητικών του Α' και Β' Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας/ΕΡΤ στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής, μας "άφησε" για πάντα πριν από λίγες ώρες (απόγευμα της 12ης Μαΐου 2026).
Ο Ηρακλής Κοτζιάς, φωνή αγαπημένη, ζεστή και ξεχωριστή, σε εκατομμύρια ακροατές του κρατικού ραδιοφώνου (φιλάθλους και μη) μέσω του εξαιρετικού συντονισμού των απευθείας μεταδόσεων των ποδοσφαιρικών αγώνων της χώρας που έκανε για δεκαετίες, όπως και της παρουσίασης κι αρχισυνταξίας χιλιάδων ωρών "ζωντανών" εκπομπών, ο συνιδρυτής της ΕΡΑΣΠΟΡ μαζί με τον (επίσης αείμνηστο) Κώστα Μότση και τον Μάκη Παπαζήση, φεύγει διακριτικά όπως έζησε -παρά το σπουδαίο έργο και την πολυετή προσφορά του στο Αθλητικό Ρεπορτάζ, καθώς και στην ανάδειξη δεκάδων συναδέλφων μου (ανάμεσά τους ταπεινοφρόνως κι εγώ)...
Ένας φύσει ευγενής και εκ γενετής ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ένας ΔΑΣΚΑΛΟΣ της Δημοσιογραφίας αλλά και της ίδιας της ζωής σε καλούς ή ανάποδους καιρούς, μας ευλόγησε με την παρουσία του δίπλα μας, μας πήρε από το χέρι και μας έμαθε τι θα πει ευσυνείδητη και ολόψυχη αφοσίωση στο δημοσιογραφικό λειτούργημα.
Γαλούχησε μια ολόκληρη γενιά, τη σμίλεψε με το μοναδικό ήθος του και την ποιότητά του σε καθημερινή βάση, όχι με κούφια λόγια και βαρετές συμβουλές, αλλά στην πράξη, με το παράδειγμά του δίπλα μας στις πάμπολλες αγχώδεις ώρες εργασίας μας (είτε στην ΕΡΤ είτε στην εφημερίδα "Απογευματινή" -όπου απασχολήθηκε επίσης για κάποιες δεκαετίες).
Ποιος δεν αγάπησε τον Ηρακλή!.. Που καθοδηγούσε με απόλυτη διακριτικότητα, χωρίς εγωισμό, έπαρση ή σοβαροφάνεια, πάντα με το χαμόγελο και την καλοσύνη ζωγραφισμένα στο πρόσωπό του, με ειλικρινές ενδιαφέρον να μας προφυλάξει από τυχόν λάθη και να μας οδηγήσει αβίαστα στον δρόμο τον καλό, του καθήκοντος, της προσφοράς και του σεβασμού προς τους ακροατές και αναγνώστες μας, καθώς και προς τους συναδέλφους μας.
Ο Ηρακλής είχε μετατρέψει το "Αθλητικό" του Ραδιοφώνου του Ραδιομεγάρου της ΕΡΤ σε πραγματική οικογένεια! Μας ενέπνευσε την αλληλεγγύη μεταξύ μας, την αλληλοσυμπλήρωση, μας έκανε μια ομάδα με τη νοοτροπία των "Τριών Σωματοφυλάκων": Ένας για όλους και όλοι για έναν".
Μιλτιάδης Παναγιωτόπουλος, Χρήστος Κοντός, Χρήστος Σωτηρακόπουλος, Αντώνης Λαγός, Δημήτρης Χατζηγεωργίου, Χρήστος Αθανασόπουλος, Λευτέρης Σαρελάκος -μαζί τους κι εγώ (22-23 ετών τότε).
Αλλά κοντά μας κι ο Γιάννης Τζιμούρτας, ο Γιώργος Τζαβάρας, ο αξιαγάπητος μουσικός επιμελητής της ΕΡΑ Ηλίας Ξυνόπουλος τότε που ο Ηρακλής εμπνεύστηκε και υλοποίησε μ' εμάς τους τέσσερις ως τους πιο στενούς του συνεργάτες την πρώτη "ζωντανή" αθλητική εκπομπή του Ραδιοφώνου της ΕΡΑ "Το 3 και 5', ώρα για σπορ!", στα μέσα της δεκαετίας του '80, με Γενικό Διευθυντή της ΕΡΑ τότε τον αείμνηστο και σπουδαίο άνθρωπο των ελληνικών Γραμμάτων και του Θεάτρου Ιάκωβο Καμπανέλλη και με"δεξί του χέρι" την ικανότατη κι αεικίνητη Σοφία Μιχαλίτση.
Που μας αγκάλιασαν και μας ενθάρρυναν σ' εκείνο το εγχείρημα.
Μια εκπομπή που, αν και εβδομαδιαία αρχικά, αγαπήθηκε -όσο λίγες άλλες αντίστοιχες- από τους ακροατές μας (στο Β' Πρόγραμμα της ΕΡΑ), όπως μας θυμίζουν ακόμα και σήμερα όσοι/όσες μας άκουγαν ανελλιπώς τότε.
Ο Ηρακλής ήταν ο στρατηγός μας, που μας καθοδηγούσε με μαεστρία και διακριτικότητα, που χαριτολογούσε χωρίς να μας προσβάλλει για τυχόν λάθη κι αστοχίες μας, που μας έσπρωχνε μπροστά, που μας έδινε ευκαιρίες…
Αυτά και πολλά άλλα ακόμη ήταν ο Ηρακλής Κοτζιάς. Ο πολύτιμος κι αξέχαστος Ηρακλής μας…
Το δέσιμό μου με τον Ηρακλή και την οικογένειά του κρατάει ήδη μια ζωή! Περιέβαλαν με ανάλογη αγάπη και θέρμη και τον άνδρα μου Κώστα Γιωτάκη.
Είναι οικογένειά μου, είναι οι άνθρωποί μου, και πονάω βαθιά σήμερα μαζί τους -παρ' ότι οι συνθήκες που αντιμετωπίζω τον τελευταίο χρόνο δεν μου επιτρέπουν δυστυχώς να βρίσκομαι διά ζώσης κοντά τους και στο πλευρό τους αυτές τις δύσκολες ώρες στον αποχαιρετισμό του ανθρώπου που υπήρξε ο δεύτερος πατέρας μου (κυριολεκτικά).
Έφη, Βασιλική, Γιάννη μου, κουράγιο! Ο Θεός να αναπαύσει στις αγκάλες Του τον υπέροχο σύντροφο/σύζυγο και πατέρα σας και να σας δώσει παρηγοριά για την φυσική απουσία του από τη ζωή σας.
Έχετε κάθε λόγο να είστε περήφανοι γι' αυτόν, όπως ήταν κι εκείνος τόσο περήφανος για σας…
Η ελληνική Αθλητική Δημοσιογραφία, που εδώ και ένα δεκαήμερο έχασε άλλους δύο εξαίρετους συναδέλφους μας (τον Σταύρο Τσώχο και τον Στάθη Γαβάκη), χάνει ένα σπάνιου ήθους και μεγέθους μέλος της. Και δεν διαθέτει, δυστυχώς (υπό τις παρούσες συνθήκες της Δημοσιογραφίας όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς), "νέο αίμα" που να αντικαθιστά επάξια δημοσιογράφους σαν τον Ηρακλή Κοτζιά και άλλους μεγάλους που αξιωθήκαμε να δούμε, να ακούσουμε, να διαβάσουμε...
Είναι η "γενιά των μεγάλων" που φεύγει ανεπιστρεπτί, χωρίς αντικαταστάτες του βεληνεκούς, της ποιότητας, του ήθους τους... Σας το γράφω μετά λόγου γνώσεως και χωρίς διάθεση να προσβάλω κανέναν.
Πατέρα και Δάσκαλέ μου Ηρακλή Κοτζιά σε αποχαιρετώ με απέραντη ευγνωμοσύνη και αγάπη! Τα δάκρυά μου είναι ένα ελάχιστο αντίδωρο στη δική σου αγάπη, έγνοια και προσφορά σ' ένα νεαρό κορίτσι που "της έδωσες την ευκαιρία" και της άνοιξες το σπίτι σου και την καρδιά σου! Καλό σου ταξίδι στην "άλλη ζωή"! Να μας θυμάσαι και να μας αγαπάς!..»
