Το πέρασμα από την πολύβουη καθημερινότητα στην απόλυτη μυσταγωγία ξεκινά τη στιγμή που λύνουν οι κάβοι στην Ουρανούπολη, με τους επιβάτες του πλοίου να μοιράζονται ανάμεσα στο άγχος του κοσμικού κόσμου και την κατανυκτική σιωπή των μοναχών.
Σοκάρει η βοή στη διάρκεια του σεισμού ενώ οι μοναχοί αναφέρουν πως «Είχε διάρκεια και μας τρόμαξε. Οι πολυέλαιοι πήγαιναν και έρχονταν και κάποια μικροαντικείμενα έπεσαν».
