γράφει η
Κάτια Γιαννουκάκου
Κατεβαίνοντας το πρωί της Παρασκευής την οδό Ομονοίας, το μάτι μου έπεσε σε κάτι εντελώς ασυνήθιστο. Οι τεράστιες διαφημιστικές επιφάνειες που βρίσκονται παραδίπλα από την Τράπεζα Πειραιώς είχαν κατέβει προσωρινά άλλες για να αντικατασταθούν και άλλες για να συντηρηθούν. Πίσω από τις διαφημίσεις όμως, δεν υπήρχε απλώς ένας, τοίχος όπως νόμιζα τόσα χρόνια, αλλά παλιά καταστήματα με βιτρίνες στη σειρά. Ομολογώ πως δεν είχα την παραμικρή ιδέα ότι υπήρχαν εκεί.
Ρώτησα το συνεργείο που αντικαθιστούσε τις πινακίδες κι έμαθα πως στα συγκεκριμένα ετοιμόρροπα πλέον καταστήματα, λειτουργούσαν τον προηγούμενο αιώνα επιχειρήσεις με φωτιστικά είδη και εμπόριο χαλιών.
Η εικόνα δεν προκάλεσε μόνο τη δική μου εντύπωση. Πολλοί περαστικοί σταματούσαν για να ρίξουν μια ματιά στο εσωτερικό σαν να άνοιξε ένα χρονοντούλαπο στην ιστορία…
