Το μήνυμα του για το νέο έτος έστειλε ο μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου, Στέφανος.
Η ανακοίνωση της Μητρόπολης αναφέρει τα εξής:
«Είμεθα ακόμη ζωντανοί, με την χάρη και το έλεος του ΘΕΟΥ, για να διορθώνωμε την ζωή μας και να μετανοούμε, πάντοτε ενταγμένοι μέσα στα θεοφόρα και άγια μυστήρια
της αγίας και Ορθοδόξου ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ μας.
Ήδη έχομε εισέλθει στο έτος Γης 2026 μ.Χ.. Η είσοδός μας αυτή στον νέο χρόνο, προσδιορίζει και την συνέχεια των προηγουμένων χρόνων της ζωής μας, και καθορίζει κυριολεκτικά την ίδια μας την ζωή επάνω στη Γη, που υφίσταται ανάμεσα στην υλική φύση και ανάμεσα σε όλα τα άλλα πλάσματα του Δημιουργού ΘΕΟΥ, τα ορατά και τα αόρατα.
Και η παρουσία μας αυτή μέσα σε αυτήν την αλυσίδα του χρόνου, κατευθύνει την σκέψη μας προς την πρώτη εκείνη αρχή του χρόνου, που τον εδημιούργησε ο άγιος Τριαδικός ΘΕΟΣ μας, ο ΠΑΤΗΡ, ο ΥΙΟΣ και το άγιο ΠΝΕΥΜΑ από το μηδέν και το τίποτε [ Ησ. 44, 24 ], και που μέσα σε αυτόν τον χρόνο εδημιούργησε τα πάντα [ 2ο άρθρο του ΣΥΜΒΟΛΟΥ της ΠΙΣΤΕΩΣ ].
Όλα όσα υπήρξαν, όλα όσα υπάρχουν και όλα όσα θα υπάρξουν, τα υλικά και τα αόρατα έχουν αρχή και ως εκ τούτου έχουν και τέλος. Μόνον, ο άνθρωπος έχει αιωνία ψυχή που πλάσθηκε από τον δημιουργό της μαζύ με το σώμα του μέσα στον χρόνο. Ο μόνος άναρχος έξω από τους χρόνους και τους αιώνες είναι ο ΘΕΟΣ, διότι αυτός τους εδημιούργησε.
Ο προφήτης, ψαλμωδός και βασιλέας ΔΑΒΙΔ [ 10ος αι. π. Χ. ], στον εκατοστό πρώτο 101ο ψαλμό του, γράφει : «Από την αρχή συ, Κύριε, εθεμελίωσες την γη και των χεριών σου έργα είναι οι ουρανοί. Αυτοί θα εξαφανισθούν ενώ συ παραμένεις.
Όλοι σαν ρούχο θα παληώσουν, σαν πανωφόρι θα τους τυλίξης και θα αλλάξουν μορφή. Σύ, όμως, ο ίδιος παραμένεις, και δεν θα εξαντληθούν ποτέ τα χρόνια σου. Οι δούλοι σου τόπο θα βρούν να μείνουν, οι απόγονοί τους για πάντα θα προοδεύουν» [ Ψαλμ. 101, 26-29 ].
Για τα θαυμάσια της δημιουργίας από τον ΘΕΟ όλου του αοράτου και ορατού κόσμου, από την μοναδική εκείνη αρχή της, γράφει ο θεόπνευστος και δίκαιος ΣΕΙΡΑΧ στο βιβλίο του: «Άκουσέ με, παιδί μου. Να αποκτήσης την αληθινή γνώση και πρόσεχε τα λόγια μου με όλη την καρδιά σου.
Θα σου φανερώσω διδασκαλία ακριβοζυγισμένη και θα σου εξαγγείλω γνώση εξακριβωμένη.
Ο Κύριος εδημιούργησε από την αρχή τα έργα του με άπειρη σοφία, και από την πρώτη στιγμή που τα έφτειαξε καθώρισε του καθενός τα χαρακτηριστικά, την θέση και τον προορισμό. Διεκόσμησε και έβαλε σε τάξη τα έργα του και καθώρισε την λειτουργία και την πορεία τους μέσα στους αιώνες, από την αρχή της δημιουργίας τους και για όλες τις γενηές τους. Και αυτά ούτε επείνασαν, ούτε κουράσθηκαν, ούτε εγκατέλειψαν ποτέ το έργο τους.
Ποτέ δεν συγκρούσθηκε κάποιο από αυτά με το άλλο, και μέσα στους αιώνες δεν θα παρακούσουν ποτέ το πρόσταγμά του. Ύστερα, ο Κύριος, έριξε το βλέμμα του επάνω στη γη και την γέμισε με τα αγαθά του. Γέμισε την επιφάνειά της με όλα τα είδη των ζώων και ώρισε τον χρόνο της ζωής τους, αλλά και το τέλος τους και την επιστροφή τους στη γη με τον θάνατό τους» [ Σοφ. Σειράχ 16, 24-30 * Βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης ] .
Ο άγιος και ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ [ 330 – 379 μ.Χ. ], αρχιεπίσκοπος Καισαρείας της Καππαδοκίας, του οποίου και την ιερά μνήμη εορτάζομε σήμερα, γράφει για τον χρόνο που τρέχει και μέσα στον οποίο πρέπει να παρέχωμε την ελεημοσύνη σε αυτούς που έχουν ανάγκη:
«Ο καιρός σε καλεί στην μητέρα των εντολών, την ελεημοσύνη, και να φροντίσης πολύ για να μη χάσης τον καιρό της πανηγύρεως και των εμπορικών συναλλαγών. Διότι ο χρόνος τρέχει και δεν περιμένει αυτόν που αργοπορεί.
Οι ημέρες φεύγουν και προσπερνούν τον οκνηρό, και όπως δεν μπορεί κάποιος να σταματήση το ρεύμα του ποταμού, εκτός εάν κάποιος χρησιμοποιήση το νερό, αφού το ανακόψη κατά την πρώτη συνάντηση και ορμή, έτσι ούτε τον χρόνο, που τρέχει σύμφωνα με την αναγκαστική πορεία, μπορεί να συγκρατήση, ούτε αφού περάση να τον ανακαλέση στα οπίσω, εκτός εάν κάποιος τον προλάβη όταν έρχεται. Και γι’ αυτό να κρατήσης την εντολή σαν να φεύγη και εφάρμοσέ την και αφού την συλλάβης, από παντού άρπαξέ την στην αγκαλιά σου.
Δώσε λίγα για να αποκτήσης πολλά. Να εξαφανίσης την πρωταρχική αμαρτία με την μετάδοση της τροφής. Διότι, όπως ο Αδάμ που παρανόμως έφαγε, μετέδωσε την αμαρτία, έτσι εμείς εξαλείφομε την πονηρή βρώση, εάν θεραπεύσωμε την ανάγκη και την πείνα του αδελφού» [ αγίου Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Ομιλία ΕΠΕ τόμος 7ος , σελ. 152, 26 - 155, 19 ].
Το γεγονός ότι μέσα σε αυτόν τον ευλογημένο χρόνο, που εδημιούργησε ο ΘΕΟΣ για την λειτουργία όλης της κτίσεως, είναι ο καιρός να πράττωμε πράγματα εμείς οι άνθρωποι, τονίζει σε μία επιστολή του και ο άγιος ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ [ 329 - 390 μ.Χ. ], αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως : «Αυτά, πατέρα μου, ποθώ, και συ κάμε την επιθυμία μου.
Ναί, σε παρακαλώ. Αγγίζω τα γένεια σου. Ναί, σε παρακαλώ. Ας κρατήσωμε την ευκαιρία που όταν έρχεται μπορεί να την πιάσης, μα να την ζητής όταν προσπεράση, είναι μάταιο. Καιρός να σπείρης, καιρός να οργώσης την γη, καιρός για τους ναυτικούς να λύσουν τα σχοινιά των πλοίων. Καιρός για τους κυνηγούς να βγούν στα βουνά για αγρίμια. Και για τον πόλεμο πάλι είναι καιρός. Και τα λουλούδια τα γεννά η εποχή της ανοίξεως.
Έτσι, είναι καλύτερο να πούμε, ότι και τα λόγια για τους ανθρώπους έχουν τον καιρό τους όταν φουντώνουν θερμότεροι οι πόθοι των ψυχών, και ότι όταν είναι η ψυχή μέσα της χαραγμένη από πολλές εικόνες, ανθούν όμως σε αυτήν μόνον οι ωραίες και φρεσκοζωγραφισμένες απ’ αυτές, και ότι όταν οι νέοι βάζουν την ρίζα της ζωής τους επάνω στη γη, αυτή είναι είτε καλή είτε γεμάτη από μίσος» [ ἁγίου ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Θεολόγου, Ποίημα ΕΠΕ, τόμ. 11ος, σελ. 70, 99 - σελ. 73, 112 ].
Όλοι εμείς οι χριστιανοί, συγχρόνως, μετέχομε στην αιωνία και αθάνατη ζωή του ΧΡΙΣΤΟΥ μας, μέσα στην οποία καταγράφεται και η ιστορία μας. Αυτή η διαδικασία μας οδηγεί κάθε χρόνο όλους εμάς που ζούμε σαν άνθρωποι επάνω στη γη μας, να αντικρύζωμε μαζύ την αρχή μιάς νέας ημέρας, μιάς νέας εβδομάδος, ενός νέου μήνα, ενός νέου έτους, και εν προκειμένω του έτους 2026. Και αυτό σημαίνει ότι είμεθα ακόμη ζωντανοί, με την χάρη και το έλεος του ΘΕΟΥ, για να διορθώνωμε την ζωή μας και να μετανοούμε, πάντοτε ενταγμένοι μέσα στα θεοφόρα και άγια μυστήρια της αγίας και Ορθοδόξου ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ μας.
Οι σκέψεις μου αυτές, απευθύνονται προς όλους και όλες τους χριστιανούς και τις χριστιανές της τοπικής μας Εκκλησίας, της Ιεράς Μητροπόλεως ΦΙΛΙΠΠΩΝ, ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ και ΘΑΣΟΥ, για να μας οδηγήσουν μαζύ στην ελπίδα, στην ομόνοια, στην δικαιοσύνη και στην αγάπη.
Είναι σημαντικό για τον τόπο μας, ότι, εφέτος, συμπληρώνονται εκατό (100) χρόνια από ένα μεγάλο θρησκευτικό γεγονός που έγινε στην πόλη μας, στην ΚΑΒΑΛΑ, τότε, εκείνη την Κυριακή 23 Μαίου του 1926, με την τελετή των Εγκαινίων της καθεδρικής μας Εκκλησίας του αγίου αποστόλου των Εθνών, του ΠΑΥΛΟΥ, που είναι και ο ιδρυτής της.
Τότε, ο μακαριστός προκάτοχός μου, μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κυρός ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ [ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΟΥ] [ 1880 – 1968 μ.Χ. ] ετέλεσε την αρχιερατική Θεία Λειτουργία και τα ΕΓΚΑΙΝΙΑ του καθεδρικού μας ιερού Ναού, με μεγάλη επισημότητα και την συμμετοχή του ιερού Κλήρου και του ευσεβούς λαού, αλλά και με την παρουσία των τότε πολιτικών και στρατιωτικών αρχών του τόπου.
Ήταν ένα γεγονός, το οποίο απετέλεσε για την εκκλησιαστική ζωή του τόπου μας, την επίσημη έναρξη της λειτουργικής ζωής της τοπικής μας Εκκλησίας, μέσα στον ιερό μας αυτό Ναό, που σαν Καθεδρικός, έζησε στιγμές δόξης και τιμής, αλλά και δύσκολες εποχές, που πέρασε ο λαός μας, μέσα στον εικοστό (20ο) αιώνα μ.Χ., και στις οποίες οι πρόγονοί μας, κληρικοί και λαικοί, μαζύ με τους πρόσφυγες των αλησμονήτων πατρίδων μας, ανέδειξαν το μεγαλείο της ψυχής τους, τον ηρωισμό και την ανδρεία για την πίστη και την ελευθερία, αλλά και με τα έργα της αλληλεγγύης, της φιλανθρωπίας και της αγάπης τους, την ελπίδα, την ενότητα και την φιλαδελφία για τους συνανθρώπους μας.
Συνθέτει και ψάλλει ο υμνογράφος της Εκκλησίας μας με γλαφυρότητα για την αξία και την λειτουργική τιμή, αλλά και για το πνευματικό νόημα των ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ ενός ορθοδόξου χριστιανικού Ναού : «Το να τιμάμε τα εγκαίνια είναι παλαιός νόμος και καλώς υφίσταται. Περισσότερο μάλιστα πρέπει να τιμώνται με εγκαίνια και τα νέα πράγματα.
Και όπως λέγει ο Ησαΐας, εισέρχονται στη νέα κτίση οι ειδωλολάτρες που κατοικούν σε νησιά με το να αναγνωρίζουν τον αληθινό Θεό. Και από αυτά τα νησιά των ειδωλολατρικών εθνών αναδεικνύονται εκκλησίες, και παραλαμβάνουν θυσιαστήρια του αληθινού Θεού. Γι’ αυτό και εμείς τα παρόντα εγκαίνια να τα πανηγυρίσωμε πνευματικά» [ τροπάριο του εσπερινού 13ης Σεπτεμβρίου ].
Εύχομαι τα εκατό χρόνια από τα ΕΓΚΑΙΝΙΑ του ιστορικού μας ιερού Καθεδρικού Ναού του αγίου ΠΑΥΛΟΥ, κατά την περίοδο των οποίων, τελεσιουργήθηκαν άπειρες φορές τα ιερά και άγια μυστήρια, με πρώτο την Θεία Λειτουργία, όπως, επίσης, και οι ιερές αγιαστικές και λοιπές ιερές τελετές της αγίας μας Εκκλησίας, για πλήθη ορθοδόξων χριστιανών αδελφών μας, να αποτελούν πηγή δυνάμεως, ελπίδος, προσευχής, μετανοίας, αγάπης, φιλανθρωπίας, συγγνώμης, και πνευματικής προόδου, για την σωτηρία όλων.
Για τους πνευματικούς αυτούς και ωραίους δρόμους της ανακαινίσεως στη ζωή μας γράφει ο απόστολος ΠΑΥΛΟΣ : «Γι’ αυτό, λοιπόν, δεν χάνομε το θάρρός μας. Μπορεί εξωτερικά να βαδίζωμε στο θάνατο, εσωτερικά, όμως, μέρα με την ημέρα, η ζωή μας ανανεώνεται. Γιατί, κάθε τι που ασκεί προσωρινά μία ελαφριά πίεση επάνω μας, μας προετοιμάζει για ολοένα και μεγαλύτερο πλούτο αιώνιας δόξας. Δεν στοχεύομε σε αυτά που φαίνονται αλλά σε αυτά που δεν φαίνονται. Επειδή όσα φαίνονται είναι πρόσκαιρα, ενώ όσα δεν φαίνονται είναι αιώνια» [ B’ Κορ. 4, 16-18 ].
Είθε, όλοι οι πρόγονοί μας που μας μετέφεραν όλα αυτά τα ιερά και τα όσια από τις ιερές παραδόσεις μας και την ιστορική μας αλήθεια, μαζύ με τους πνευματικούς μας πατέρες και αδελφούς να είναι αναπαυμένοι εκεί στον ουράνιο κόσμο που βρίσκονται οι ψυχές τους, και η μνήμη τους να είναι αιωνία.
Καλή και ευλογημένη χρονιά. Με εγκάρδιες πατρικές ευχές και ευλογίες Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Ο ΦΙΛΙΠΠΩΝ, ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ & ΘΑΣΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΣ.»
