Το έθιμο της Βαρβάρας αναβιώνει την Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2025 5:30 το απόγευμα, στο πάρκο μπροστά στο πρώην 1ο Δημοτικό σχολείο Χρυσούπολης ο Σύλλογος Μικρασιατών Δήμου Νέστου «Η Αγία Φωτεινή».
Ο σύλλογος υπόσχεται γεύσεις, αρώματα και παραδοσιακή μουσική με στόχο να διατηρηθεί ζωντανή μια παράδοση που περνά από γενιά σε γενιά, να θυμηθούν τις ρίζες τους οι μεγαλύτεροι και οι νεότεροι να γνωρίσουν ένα απ' τα πιο χαρακτηριστικά μικρασιάτικα έθιμα.
Συμμετέχουν:
Η Χορωδία και το Χορευτικό του Συλλόγου Μικρασιατών Ν. Ξάνθης «Αλησμόνητες Πατρίδες»
Ο Θασιακός Σύλλογος Προσφύγων Μικράς Ασίας & Ανατολικής Θράκης «Άγιος Ιωάννης»
Παίζουν οι μουσικοί
Χρήστος Μπαρτζόπουλος (κανονάκι – τραγούδι), Γιώργος Ψάλτης (βιολί – τραγούδι),
Γιάννης Κατσούλης (λαούτο – τραγούδι) και Διαμαντής Μπαρτζόπουλος (κρουστά).
Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να περιηγηθούν στο Χριστουγεννιάτικο Bazaar που ετοίμασε το Εργαστήρι Εικαστικών του Συλλόγου, προσφέροντας χειροποίητες δημιουργίες και γιορτινές προτάσεις δώρων.
Η εκδήλωση συνδιοργανώνεται με τον Δήμο Νέστου
Είσοδος ελεύθερη
Το έθιμο της «Βαρβάρας»
Το έθιμο της «Βαρβάρας» είναι ένα γλυκό πιάτο με βάση το σιτάρι, που φτιάχνεται στην γιορτή της Αγίας Βαρβάρας στις 4 Δεκεμβρίου. Η παρασκευή του σχετίζεται με τη λατρεία της αγίας, η οποία θεωρείται προστάτιδα από ασθένειες όπως η ευλογιά, και γι' αυτό το έθιμο περιλαμβάνει το μοίρασμα του γλυκού για καλό σκοπό.
Σημασία του εθίμου
Σύμφωνα με την παράδοση, η ετοιμασία του γλυκού γινόταν για να "γλυκαθεί" η Αγία Βαρβάρα, ώστε να προστατεύσει τα παιδιά από την ευλογιά, μια ασθένεια που προκαλούσε πολλούς θανάτους.
Οι εκδοχές για το πως ξεκίνησε το έθιμο της Βαρβάρας στη Θράκη είναι πολλές. Υπάρχουν οι απόψεις που λένε ότι σε δύο περιπτώσεις που δηλητηριάστηκε το ψωμί και άλλα τρόφιμα από εχθρούς της χριστιανοσύνης. Από τους Τούρκους. Άλλη αναφέρεται στον πατέρα της Αγίας. Τέλος, η επέμβαση της Αγίας Βαρβάρας ήταν άμεση.
Παρουσιάστηκε στον ύπνο κάποιας γυναίκας και προειδοποίησε τους πιστούς να μην φάνε από το δηλητηριασμένο ψωμί. Έπρεπε να βράσουν σιτάρι και ότι άλλο βρισκόταν στα σπίτια εκείνη την περίοδο. Συνήθως ξηροί καρποί και αποξηραμένα φρούτα. Για να περάσουν τις δύσκολες μέρες του χειμώνα. Έτσι έγινε η πρώτη «Βαρβάρα».
Η πράξη του μοιράσματος του γλυκού συμβολίζει την αλληλεγγύη της κοινότητας απέναντι στον κίνδυνο.
Το έθιμο είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο σε περιοχές όπως η Θράκη και η Ανατολική Μακεδονία και συνδέεται τόσο με την ευλογία της αγίας όσο και με την παραγωγή σιταριού.
