296 αντικείμενα από την Παλαιολιθική εποχή μέχρι και τα νεότερα χρόνια και 30 σπήλαια και βραχοσκεπές παρουσιάζονται σε ένα δαιδαλώδες σπήλαιο στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης
Ανάμεσα στα αντικείμενα κι ένας πίθηκος του 6ου π.Χ. αιώνα από τη Θάσο που βρέθηκε στο σπήλαιο της Δρακότρυπας.
Το σπήλαιο βρίσκεται κάτω από την πλαγιά Παναγίας στη Θάσο και η αρχαιολογική έρευνα έδειξε πως ήταν ένα αρχαϊκό ιερό, προέρχεται ένα κεφάλι πιθήκου, το οποίο ήταν σε πλαστικό αγγείο του 6ου π.Χ. αιώνα (αρχαϊκή εποχής), που όμως δεν βρέθηκε.
Πλαστικά αγγεία αποκαλούνται εκείνα που έχουν μια εικονιστική μορφή, όπως κάποιου ζώου, μυθικού τέρατος, ανθρώπου, καρπού κ.ά. και στο άνω άκρο της μορφής συνήθως είναι προσαρμοσμένο το χείλος του αγγείου. Τα πλαστικά αγγεία χρησιμοποιούνταν κυρίως ως δοχεία αρωμάτων και συχνά βρίσκονται σε τάφους ή σε ιερά, στα οποία αφιερώνονταν.
Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής των πλαστικών αγγείων της αρχαϊκής περιόδου αποδίδεται κυρίως σε τρία εργαστήρια παραγωγής, στο κορινθιακό, σε ετρουσκικά εργαστήρια που μιμούνται κορινθιακά πρότυπα και σε εργαστήρια της Ανατολικής Ελλάδας- έχει αναγνωριστεί ένα κέντρο παραγωγής στη Ρόδο και ένα ακόμη στη Μίλητο, αναμφίβολα όμως θα υπήρχαν και άλλα.
Ο Φώτης Γεωργιάδης ανέσκαψε συστηματικά το συγκεκριμένο σπήλαιο, το οποίο ήταν γνωστή αρχαιολογική θέση ήδη από τις έρευνες της Χάιδως Κουκούλη-Χρυσανθάκη το 1972, αλλά τότε δεν ήταν γνωστό πως επρόκειτο για αρχαϊκό ιερό.
Οι ανασκαφές της Εφορείας Παλαιοανθρπολογίας-Σπηλαιολογία την περίοδο 2015-2018, αποκάλυψαν μέσα στη σπηλιά σε κάποιο σημείο, όχι μακριά από την είσοδο, έναν μικρό λιθόκτιστο τοίχο, σχετικά χαμηλού ύψους, που ήταν πάντα ορατός.
«Η αρχική υπόθεση ήταν πως όπως και άλλοι τοίχοι σε σπήλαια, θα ήταν πιθανότατα σχετικά πρόσφατος από κάποια χρήση του σπηλαίου κατά τον 20ό αιώνα, λ.χ. κτηνοτροφική, που είναι και το συνηθέστερο. Από την έναρξη της δεύτερης ανασκαφικής περιόδου είχε γίνει φανερό ότι το σπήλαιο πιθανότατα ήταν ιερό, τουλάχιστον κατά την αρχαϊκή περίοδο κι έτσι επεκτείναμε την ανασκαφή σε μεγαλύτερη έκταση προσπαθώντας να εντοπίσουμε τεκμήρια αυτής της χρήσης», λέει ο κ. Γεωργιάδης και συνεχίζει την αφήγηση:
«Σκάβοντας το 2017 στην περιοχή αυτού του τοίχου, σε ένα σημείο εντοπίστηκαν κάποια χαλάσματά του, που είχαν καταχωθεί από τότε που είχαν καταρρεύσει κι έτσι δεν ήταν ορατά εκ των προτέρων στο δάπεδο του σπηλαίου. Ανάμεσα σε αυτά τα χαλάσματα, βρέθηκε το εν λόγω κεφάλι πιθήκου από πλαστικό αγγείο.
Στη συνέχεια των ερευνών διαπιστώσαμε ότι αυτός ο ταπεινός τοίχος που ήταν πάντα εκεί και περνούσε σχεδόν απαρατήρητος, αποτελούσε κατασκευή της αρχαϊκής περιόδου».
(Με πληροφορίες από Voria.gr)
