«Μόνο που το λες συγκινούμαι και ανατριχιάζω». Η φράση αυτή είναι ενδεικτική αναφορικά με την ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ποδοσφαιριστής Γιάννης Καζαντζίδης αλλά και ολόκληρη η Καβάλα όταν ακούει για την τραγωδία των Τεμπών και τον Ιορδάνη Αδαμάκη, ο οποίος είναι ένα από τα 57 θύματα.
Ο παίκτης του ΑΟΚ δεν ήταν απλώς συμπαίκτης με τον αδικοχαμένο Αδαμάκη αλλά κάτι παραπάνω, κάτι που ο πρώτος το κουβαλάει μέσα του σαν φάρο ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. «Να ήξερες πόσο σε αγαπούσε...», του λέει ακόμη και σήμερα ο πατέρας του.
«Ως αθλητές και πάνω απ' όλα άνθρωποι, είμαστε υποχρεωμένοι να βρισκόμαστε στις εκδηλώσεις μνήμης πανελληνίως. Ήταν ένα πλήγμα για όλη την κοινωνία και πρέπει από τη μεριά μας να βάλουμε ένα λιθαράκι αλλαγής. Σου μιλάω τώρα και συγκινούμαι, ανατριχιάζω μόνο που ακούω για τον Ιορδάνη. Πέρα από συμπαίκτες ήμασταν και φίλοι. Δεν θα ξεχάσω το διάστημα που ήταν να επιλέξει αν πάει στη Σπάρτη ή θα επέστρεφε στην Καβάλα. ''Έλα εδώ πέρα, θα κάνουμε παρέα'', του είπα αλλά προτίμησε τη Σπάρτη. Μόλις έμαθα ότι υπήρχε περίπτωση να είναι στο τρένο μου κόπηκαν τα πόδια...», ανέφερε αρχικά ο 29χρονος αμυντικός για να προσθέσει:
«Το συμβάν αυτό επηρέασε όλη την ομάδα, πήγαμε τότε στην κηδεία σαν ΑΟ Καβάλα. Έχω μία όμορφη σχέση με τον πατέρα του, μου λέει ότι ο Ιορδάνης με αγαπούσε, έλεγε το όνομά μου και είμαι ευγνώμων που τον είχα φίλο. Πέρσι στο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ Κρηστώνης υψώσαμε ένα πανό στη μνήμη του και έτυχε να βάλω γκολ. Πήγα κατευθείαν στον πάγκο και ύψωσα τη φανέλα με τ' όνομά του, ήταν πολύ σημαντικό για μένα. Μετά μίλησα με τον μπαμπά του και επανέλαβε τα ίδια λόγια, ''να ήξερες πόσο σε άκουγε και σ' αγαπούσε"...».
Πηγή:Voria.gr
