Το Σάββατο 6 Ιουλίου πραγματοποιήθηκαν τα Εγκαίνια στο Εργαστήρι - εγκατάσταση υφαντικής που δημιούργησε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λιμεναρίων "Το Κάστρο" με την χρηματοδότηση του ΥΠΠΟΑ και την δράση "Μάθε μια τέχνη κι άστηνε.."

 

Σ' αυτή την πραγματικά επιβλητική και εμβληματική εγκατάσταση παντρέψαμε αρμονικά το χθες με το σήμερα.

 

Οι εικαστικοί, υφάντρες Γιώτα Καρβουνιάρη και της Βαρβάρα Μυστίλογλου αφού κατέστησαν λειτουργικούς τους 5 παραδοσιακούς αργαλειούς που συναρμολογήσαμε από τα διάσπαρτα κομμάτια που χρόνια συλλέγουμε πέτυχαν με την εγκατάσταση υφαντών (Woven Installation) που δημιούργησαν την αρμονική μετάβαση στο σήμερα.

 

Έφεραν στην επιφάνεια, ανέβασαν ψηλά, τα υφαντά και έδωσαν φωνή κ λόγο στις υφάντρες που ακούραστα ύφαναν σ' αυτά καημούς, χαρές και ιστορίες ..

 

Απέδειξαν ότι η υφαντική δεν είναι μια τέχνη που χάνεται αλλά μια τέχνη που επιστρέφει με μια νέα διάσταση όπως οι συνθήκες κ ο σημερινός τρόπος ζωής επιβάλλουν.

 

Το ΔΣ δείχνοντας την εκτίμηση, τον απέραντο σεβασμό και την απόλυτη αναγνώριση της αέναης και πολυετούς προσφοράς του στον τόπο μας, κάλεσε τον Παναγιώτη Βαλαβάνη να εγκαινιάσει το Εργαστήρι - Μουσείο Υφαντικής και να κόψει την κορδέλα.

Ο Βαλαβάνης Παναγιώτης είναι το μεγαλύτερο σε ηλικία μέλος του Συλλόγου, ο τελευταίος πρόεδρος της Κοινότητας Λιμεναρίων και είναι ο πρόεδρος που το 1993 με απόφαση της τότε κοινότητας παραχώρησε στο Σύλλογο τον χώρο των Αποθηκών ώστε να στεγαστεί το λαογραφικό Μουσείο.

 

Το Μουσείο Υφαντικής θα είναι ανοιχτό  στο κοινό τους καλοκαιρινούς μήνες παράλληλα με το Λαογραφικό Μουσείο.

 

Θα είναι επισκέψιμο όλο τον χρόνο και  θα λειτουργήσει σαν σχολή υφαντικής από αρχές Οκτωβρίου.

 

Το Εργαστήρι Υφαντικής - Woven Installation

* μαζί με το Λαογραφικό Μουσείο και

* μαζί με το "Ανοιχτό Μουσείο Λιμενάρια + είναι μια ακόμα προσφορά του Συλλόγου στην τοπική κοινωνία, στους επαγγελματίες του τουρισμού και στους χιλιάδες επισκέπτες του νησιού μας.

 

Παραθέτουμε φωτογραφίες καθώς κ την επιστολή των εικαστικών που εμπνεύστηκαν στήνοντας τους αργαλειούς κ ενέπνευσαν στήνοντας την Woven Installation.

 

Εργαστήρι Υφαντικής – Woven Installation

 

ΤΑ ΥΦΑΝΤΑ ΨΗΛΑ

 

Από το μίτο της Αριάδνης και τον αργαλειό στης Πηνελόπης, στο σήμερα, στα υφαντά της Θάσου και τις αποθήκες των μεταλλείων. Μια αόρατη κλωστή ενώνει το χθες με το σήμερα, το παρελθόν με το παρόν και κατευθύνεται προς το

μέλλον οδηγώντας τα βήματα σε καινούριους δρόμους.

Οι αποθήκες του Μεταλλευτικού Συγκροτήματος, έγιναν

 

Αποθήκες ιδεών, μνήμης, δημιουργίας, συνύπαρξης, συνεργασίας, συμμετοχής. Τα εργαλεία και οι τόρνοι δεν υπάρχουν πια. Έδωσαν τη θέση τους σε αργαλειούς νήματα, υφάδια, στημόνια, χτένια και μιτάρια. Έγιναν τόπος για να υφανθούν καινούριες ιστορίες, να ακουστούν νέες φωνές και τραγούδια ,να ειπωθούν λόγια. Να μιλήσουν οι άνθρωποι, να έρθουν κοντά, να δημιουργήσουν αντάμα το αύριο.

 

Το εκατόχρονο στημόνι ξετυλίχθηκε με μεγάλη προσοχή και περισσή συγκίνηση από το αντί του. Ξασπρισμένες οι άκρες του από το χρόνο, ζωντανεύει όσο ανοίγεται, ανεβαίνει ψηλά, απλώνει παντού δυνατό κόκκινο χρώμα. Σαν το κόκκινο που ζωντανεύει τα υφαντά της Θάσου. Το γκριζοπάνι κρυμμένο χρόνια βγήκε ξανά στην επιφάνεια.

 

Αφορμή για ιδέες με σύγχρονα υλικά, παραλλαγές στο σχέδιο και πειραματισμούς. Προσκαλεί καιπροκαλεί νέες και νέους να υφάνουν τα όνειρα τους .

 

Κρεμάστηκαν ψηλά τα υφαντά - ανέπνευσαν, γέμισαν το χώρο με χρώματα, σχήματα, μοτίβα γεωμετρικά και φυτικά, παραστάσεις ανθρώπων, ζώων, όλα σε μια συμφωνία, μια αδιάσπαστη ενότητα. Ένωσαν την ανάσα τους με τις ανάσες των ανθρώπων που πλανήθηκαν στον χώρο, με την ανάσα της υφάντρας που τα ύφανε, σκυμμένη πάνω τους ώρες ατελείωτες.

 

Αιωρούνται μεταξύ γης και ουρανού, δεν έχουν βάρος, δεν έχουν όγκο, γίνονται πανιά, γίνονται φτερά, μας προκαλούν να κοιτάξουμε ψηλά, όπως μας πρέπει, και να πετάξουμε μαζί τους.

 

Επιμέλεια

 

Γιώτα Καρβουνιάρη, Εικαστικός, Υφάντρια

Βαρβάρα Μυστίλογλου, Εικαστικός, Υφάντρια

 

(δελτίο Τύπου)