γράφει ο

Κώστας Ευθυμιάδης*

 

Σε πολλά καθημερινά έντυπα της Καβάλας τις ημέρες αυτές σχολιάζεται ιδιαίτερα ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου τη φετινή χρονιά και αντιπαραβάλλεται ο ειρηνικός εορτασμός της με άλλους και κυρίως με εκείνον του 2011.

 

Σχετική αναφορά έκανε και ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Λοβέρδος, αμέσως μετά τη στρατιωτική παρέλαση στη Θεσσαλονίκη, σχολιάζοντας το χαρακτήρα του φετινού εορτασμού και αποδίδοντας την ευδιάκριτη διαφορά στο γεγονός ότι οι πρωταγωνιστές των αντιδράσεων τότε σήμερα… κυβερνούν τη χώρα.

 

Υπό τη συνθήκη αυτή χρειαζόμαστε και άλλη εξήγηση; Ασφαλώς όχι!

 

Μένει παρ’ όλα αυτά κάτι σημαντικό από τον μακρινό απόηχο των πρωτοφανών αντιδράσεων του τότε.

 

Οι μούντζες… σταλμένες από χέρια παρελαυνόντων μαθητών με αποδέκτες την Εκκλησία, το Στρατό, τη Χωροφυλακή, την Κρατική Διοίκηση, την Αυτοδιοίκηση, τη Δικαστική Εξουσία και όλα εκείνα τα πρόσωπα που συναιρούσαν με την παρουσία τους στην εξέδρα των τιμώμενων τους θεσμούς της κοινωνικής δομής, όπως αυτή εξελίχτηκε τα τελευταία 200 περίπου χρόνια της νέας Ελλάδας, στην πραγματικότητα όμως την ελληνική ιστορική παράδοση αιώνων.

 

Θα ξεχάσουν άραγες οι μαθητές εκείνοι την αποδοκιμασία αυτή και θα κατανοήσουν το περιεχόμενο της προσβολής στην οποία πρωταγωνίστησαν, υποκινούμενοι ηθικά από εκείνους που σήμερα κυβερνούν και απολαμβάνουν την εξουσία που τους έδωσε ο ελληνικός λαός;

 

Και το κυριότερο: όταν στη διαδρομή των χρόνων κάποιοι από τους μαθητές του τότε «ευτυχήσουν» να γίνουν πολιτικοί εκφραστές του ελληνικού λαού θα αισθανθούν το δέος της ευθύνης για τη νέα τους θέση στην κοινωνία;

 

Αν ναι, όλοι θα είναι ευτυχείς για τους ηγέτες τους…

 

Και θα τη συνδέσουν με δυσκολίες που καθιστούν τη δημοκρατική εκπροσώπηση του λαού δυσχερή και πάντως όχι πάντοτε ευχάριστη;

 

Αν ναι, όλοι θα διδάσκονται από το βαθμό σοβαρότητας των ηγετών τους…

 

Και θα αποκαταστήσουν ενώπιον της συνειδήσεώς τους και ενώπιον όλων την τραυματισμένη από την παλιά ενέργειά τους αντίληψη για την οφειλόμενη τιμή στους θεσμούς και στα όργανα μιας ευνομούμενης και δημοκρατικά οργανωμένης κοινωνίας;

 

Πολύ πιθανό, αλλά και ευκταίο...

 

Τότε είναι πολύ πιθανό πολλοί να λείπουμε από τη ζωή… όμως και πάλι όχι πολύ απίθανο να συναντήσουμε σε «ασφοδελούς λειμώνας» τον Αχιλλέα και μαζί του να τους διαβούμε, πανευτυχείς και εμείς για τους γιους μας, όπως και εκείνος για την καλή φήμη του γιου του Νεοπτόλεμου, που του μετέφερε στον κάτω κόσμο ο Οδυσσέας.

 

 

*Ο Κώστας Ευθυμιάδης είναι πρόεδρος της ΝΟΔΕ Καβάλας της ΝΔ