Η Αμερικανίδα συγγραφέας, δημοσιογράφος και πολιτική ακτιβίστρια Γκλόρια Στάινεμ, η γυναίκα που οι υποστηρικτές της θεωρούν ότι άλλαξε το φεμινιστικό κίνημα στις Ηνωμένες Πολιτείες, άφησε την τελευταία της πνοή την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026 σε ηλικία 92 ετών.
Το ίδρυμά της ανακοίνωσε τον θάνατό της μέσω του Instagram, ρίχνοντας την αυλαία σε μια πορεία πέντε δεκαετιών με επίκεντρο τον αγώνα για την έμφυλη ισότητα.
Ως συνιδρύτρια και σύμβουλος έκδοσης του περιοδικού Ms, η Γκλόρια Στάινεμ αναδείχθηκε σε πρωτοπόρο του κινήματος από τα τέλη της δεκαετίας του 1960.
Η ζωή της μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 2020 μέσα από την ταινία «Οι Γκλόριες», την οποία σκηνοθέτησε η Τζούλι Τέιμορ βασιζόμενη στην αυτοβιογραφία «Η Ζωή μου στον Δρόμο». Επίσης, αποτέλεσε το κεντρικό πρόσωπο στο θεατρικό έργο «Γκλόρια: Μια Ζωή» του 2018, καθώς και στο ντοκιμαντέρ «Γκλόρια: Με τα Δικά της Λόγια» που προβλήθηκε το 2011 από το δίκτυο HBO.
Η ίδια περιέγραφε τον εαυτό της ως εργολάβο για κοινωνική αλλαγή. Το 2015 δήλωσε στο περιοδικό New Yorker πως επιθυμούσε να αποδώσει δικαιοσύνη για τις γυναίκες, τονίζοντας ότι η ενδυνάμωσή τους περνά μέσα από την ακρόαση των προσωπικών τους ιστοριών.
Το 1971 ίδρυσε το Εθνικό Πολιτικό Κονκλάβιο Γυναικών μαζί με τις πρώην βουλευτές Μπέλα Αμπζάγκ και Σίρλεϊ Τσίσολμ, αλλά και τη συγγραφέα Μπέτι Φρίνταν, της οποίας το βιβλίο «Το Γυναικείο Μυστήριο» είχε ήδη πυροδοτήσει το δεύτερο κύμα του φεμινισμού. Η δράση της επεκτάθηκε με την ίδρυση οργανώσεων όπως η Συμμαχία Συνδικαλιστριών Γυναικών, το Κέντρο Μέσων Ενημέρωσης Γυναικών, η οργάνωση Ψηφοφόροι για την Επιλογή και το Ίδρυμα Ms Για τις Γυναίκες.
Ο πρώην πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα αναγνώρισε την προσφορά της το 2013, απονέμοντάς της το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, την υψηλότερη πολιτική τιμητική διάκριση της χώρας.
Διατηρώντας το χαρακτηριστικό της στιλ με τα μακριά μαλλιά, τη χωρίστρα στη μέση και τα γυαλιά aviator, η Γκλόρια Στάινεμ υποστήριζε ανοιχτά ότι ο φεμινισμός πρέπει να συμπεριλαμβάνει γυναίκες κάθε φυλής. Μάλιστα, παραδεχόταν πως έμαθε τον φεμινισμό κυρίως από τις μαύρες γυναίκες.
Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1934 στο Τολέδο της πολιτείας του Οχάιο, ως η μικρότερη από δύο κόρες ενός περιοδεύοντος εμπόρου αντικών. Λόγω των συνεχών μετακομίσεων, δεν παρακολούθησε τακτικά το σχολείο μέχρι την πρώτη τάξη του γυμνασίου.
Μετά το διαζύγιο των γονιών της όταν ήταν 11 ετών, ανέλαβε τη φροντίδα της μητέρας της που έπασχε από κατάθλιψη. Αυτή η πρώιμη ευθύνη διαμόρφωσε τις απόψεις της για τον γάμο, τον οποίο θεωρούσε θεσμό που στερεί επιλογές από τις γυναίκες, δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως δεν ήθελε να καταλήξει να φροντίζει κάποιον άλλο.
Αποφοιτώντας από το Smith College, ξεκίνησε την καριέρα της ως ανεξάρτητη δημοσιογράφος. Το 1963 εργάστηκε μυστικά ως κουνελάκι του Playboy για 11 ημέρες, προκειμένου να γράψει ένα ρεπορτάζ για το περιοδικό Show. Η έρευνά της αποκάλυψε τις χαμηλές αμοιβές και τη σεξιστική μεταχείριση, αποτελώντας αργότερα τη βάση για τηλεοπτική ταινία με την Κίρστι Άλεϊ.
Το 1968 συμμετείχε στην ίδρυση του περιοδικού New York. Το περιοδικό Ms, που συνίδρυσε το 1971, έφερε στο προσκήνιο θέματα όπως η άμβλωση, ο σεξισμός και η ενδοοικογενειακή βία.
Παρά την κριτική της απέναντι στον γάμο, η Γκλόρια Στάινεμ παντρεύτηκε στα 66 της χρόνια τον Νοτιοαφρικανό επιχειρηματία Ντέιβιντ Μπέιλ, πατέρα του ηθοποιού Κρίστιαν Μπέιλ. Ο γάμος αυτός, όπως δήλωσε, απέδειξε την ικανότητα των γυναικών να επιλέγουν αυτό που θεωρούν σωστό, προτού ο Ντέιβιντ Μπέιλ φύγει από τη ζωή το 2003.
Διατήρησε την επαγγελματική της δραστηριότητα μέχρι την ένατη δεκαετία της ζωής της, υπογράφοντας βιβλία για τη Μέριλιν Μονρόε και την προσωπική ανάπτυξη, ενώ συμμετείχε στην παραγωγή και παρουσίαση ντοκιμαντέρ για την παιδική κακοποίηση και τη βία κατά των γυναικών.
Όπως ανέφερε η συγγραφέας Κάρολιν Χάιμπρουν στη βιογραφία της, η Γκλόρια Στάινεμ υπήρξε για τους μελετητές της η πεμπτουσία της γυναικείας επανάστασης.
