Αντιμέτωπη με την απαίτηση πρόσθετης χρέωσης βρέθηκε μια κάτοικος στο κέντρο της Καβάλας, όταν επιχείρησε να αγοράσει εισιτήρια για το αστικό λεωφορείο κάνοντας χρήση τραπεζικής κάρτας.
Το περιστατικό καταγράφηκε το βράδυ της Δευτέρας 10 Αυγούστου 2026, σε περίπτερο της πόλης, σύμφωνα με καταγγελία που έφτασε στο KavalaNews.gr. Όπως αναφέρει η πολίτης, τα μηχανήματα αυτόματης έκδοσης δεν λειτουργούσαν και η ίδια ζήτησε να αγοράσει πέντε εισιτήρια προκειμένου να μετακινηθεί.
Ωστόσο, όταν ενημέρωσε τους υπευθύνους του περιπτέρου ότι προτίθεται να πληρώσει ηλεκτρονικά, εκείνοι φέρονται να αρνήθηκαν αρχικά τη συναλλαγή επικαλούμενοι μηδενικό περιθώριο κέρδους. Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει η καταγγέλλουσα, η κατάσταση περιπλέχθηκε όταν οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης απαίτησαν αυξημένο αντίτιμο.
Συγκεκριμένα, την ενημέρωσαν ότι θα χρεωθεί 1.40 ευρώ για κάθε εισιτήριο αντί της αναγραφόμενης τιμής του 1.30 ευρώ, σε περίπτωση που επέμενε στην πληρωμή μέσω POS. Η ίδια απέρριψε τη συγκεκριμένη πρακτική κάνοντας λόγο για κοροϊδία, ενώ αποχώρησε επιλέγοντας να εκδώσει εισιτήριο εντός του λεωφορείου, παρά το υψηλότερο κόστος.
Αυτή η παράνομη πρακτική είτε της άρνησης πώλησης προϊόντων είτε του «καπέλου» στην τιμή ενος προϊόντος οταν η πληρωμή γίνεται με κάρτα, οφείλεται στο ότι πολλά καταστήματα δεν έχουν καταφέρει να βρουν συνεργασία με τράπεζα που να εξασφαλίζει μηδενική προμήθεια στις συναλλαγές με τα POS. Όταν μια συναλλαγή με POS συνοδεύεται με κόστος σχεδόν ίσο ή μερικές φορές μεγαλύτερο από το μικρό κέρδος ενός προϊόντος, κάποιοι ιδιοκτήτες καταστημάτων προσφεύγουν σε αυτή τη συμπεριφορά.
Αντίστοιχα περιστατικά έχουν σημειωθεί σε επιχειρήσεις κατά την πώληση προϊόντων καπνού και εφημερίδων, όπου το κέρδος του μεταπωλητή είναι μηδαμινό.
Τα περιστατικά αυτά έρχονται να θυμίσουν πόσο άνισες και σε πολλές περιπτώσεις καταχρηστικές είναι οι συμβάσεις που επιβάλλουν οι τράπεζες στις επιχειρήσεις για τις συναλλαγές με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμών.
Αναλυτικά η πολίτης ανέφερε τα εξής:
«Χθες το βραδάκι πέρασα από περίπτερο στο κέντρο της Καβάλας, χρειαζόμουν εισιτήρια για το αστικό μιας και η λέσχη είχε κλείσει και όσα αυτόματα μηχανήματα βρήκα, ήταν εκτός λειτουργίας, ζήτησα λοιπόν συγκεκριμένα 5, και είπα ότι θα πληρώσω με κάρτα.
Γύρισε τότε με ύφος ο κύριος μέσα στο περίπτερο και μου είπε: Όχι με καρτούλα..Λέω συγνώμη; Υπέθεσα ότι δεν άκουσα κάτι. Μου ξαναλέει το ίδιο και ρωτάω για ποιο λόγο;
Με το ίδιο ύφος μου απάντησε ότι αν εγώ πληρώσω με κάρτα, τι κέρδος θα έχει αυτός; Εκείνη την ώρα μπήκε και η γυναίκα του μέσα η οποία συμπλήρωσε, ότι αν θέλω να πληρώσω με κάρτα, θα πληρώσω 1.40€ για το καθένα κι όχι 1.30€ όπως αναγράφει επάνω το εισιτήριο.
Της λέω αλήθεια τώρα; Και μου απαντάει πως μέσα στο αστικό κοστίζουν 2€ αν θέλω, εννοείται η όλη συζήτηση έγινε με ειρωνεία οπότε τους είπα ότι προτιμώ να τα δώσω μέσα στο αστικό παρά στους ίδιους. Είναι κρίμα να κοροϊδεύουν τον κόσμο.»
Το νομικό πλαίσιο γύρω από την αποδοχή καρτών
Με την επέκταση της καθολικής υποχρεωτικότητας των ηλεκτρονικών συναλλαγών, το τοπίο στην αγορά έχει ξεκαθαρίσει απόλυτα όσον αφορά τα δικαιώματα των καταναλωτών και τις υποχρεώσεις των επαγγελματιών.
Μία από τις πιο συχνές παρανοήσεις ή πρακτικές που παρατηρούνται αφορά την άρνηση εξυπηρέτησης.
Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, καμία επιχείρηση λιανικής που πραγματοποιεί συναλλαγές με καταναλωτές δεν δικαιούται να αρνηθεί την πληρωμή με κάρτα.
Ακόμη και σε περιπτώσεις προϊόντων με εξαιρετικά χαμηλό περιθώριο κέρδους, όπως είναι τα καπνικά προϊόντα, οι εφημερίδες ή τα εισιτήρια, η επιχείρηση είναι υποχρεωμένη να διαθέτει τερματικό POS και να δέχεται το πλαστικό χρήμα. Οποιαδήποτε άρνηση από την πλευρά του εμπόρου συνιστά ευθεία παράβαση του νόμου και επισύρει αυστηρά διοικητικά πρόστιμα.
Η πρακτική των επιπλέον χρεώσεων στο ταμείο
Ένα άλλο φαινόμενο που συχνά προκαλεί προστριβές μεταξύ καταναλωτών και καταστηματαρχών είναι η απόπειρα μετακύλισης του κόστους της συναλλαγής. Ο νόμος είναι ρητός ως προς αυτό, απαγορεύοντας αυστηρά τη χρέωση υψηλότερης τιμής στην περίπτωση που ο πελάτης επιλέξει να εξοφλήσει μέσω POS. Βάσει της σχετικής ευρωπαϊκής οδηγίας για τις υπηρεσίες πληρωμών που έχει ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο, η πρακτική της επιπλέον χρέωσης είναι εντελώς παράνομη για τις συνήθεις καταναλωτικές πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες.
Ο καταναλωτής οφείλει σε κάθε περίπτωση να καταβάλει ακριβώς την αναγραφόμενη τιμή του προϊόντος, ανεξάρτητα από τον τρόπο πληρωμής που θα επιλέξει να χρησιμοποιήσει στο ταμείο.
Αναζητώντας λύσεις για μηδενικές προμήθειες
Παρά την αυστηρότητα του νόμου για την προστασία του καταναλωτή, το πρόβλημα των επιχειρήσεων παραμένει υπαρκτό και πιεστικό. Σε προϊόντα όπου το κέρδος περιορίζεται σε ελάχιστα λεπτά, η προμήθεια του τερματικού μπορεί να εκμηδενίσει το κέρδος ή ακόμη και να καταστήσει τη συναλλαγή ζημιογόνα.
Αν και η έννοια της εντελώς μηδενικής προμήθειας από τις παραδοσιακές συστημικές τράπεζες δεν υφίσταται στην πράξη, λόγω των λειτουργικών εξόδων των δικτύων και των εκκαθαριστών, η αγορά και η πολιτεία έχουν διαμορφώσει εναλλακτικές διεξόδους.
Εταιρείες χρηματοοικονομικής τεχνολογίας προσφέρουν προγράμματα αντιστάθμισης, όπου η προμήθεια του POS μπορεί να φτάσει πρακτικά στο μηδέν εάν ο επαγγελματίας χρησιμοποιεί την εταιρική κάρτα του παρόχου για να πληρώνει τα δικά του πάγια έξοδα.
Παράλληλα, έχουν υπάρξει νομοθετικές παρεμβάσεις για την επιβολή πλαφόν και τη σημαντική μείωση των προμηθειών για μικρές συναλλαγές στους επαγγελματίες της μικρής λιανικής, προκειμένου αυτές να καταστούν βιώσιμες.
Τέλος, η καθολική πλέον αποδοχή πληρωμών μέσω του συστήματος άμεσων πληρωμών IRIS έρχεται να παρακάμψει τα διεθνή δίκτυα των καρτών, μεταφέροντας τα χρήματα άμεσα μεταξύ τραπεζικών λογαριασμών με χρεώσεις εξαιρετικά χαμηλές έως και μηδενικές για τους επαγγελματίες, δίνοντας μια σημαντική ανάσα στα σημεία πώλησης αγαθών μικρού κέρδους.
