Η Μητρόπολη Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου με ανακοίνωση της, ενημερώνει για το μήνυμα της Εκκλησίας αυτή την Κυριακή (22/03).
H Μητρόπολη αναφέρει τα εξής:
«Το ανθρώπινο γένος, μετά την πτώση των πρωτοπλάστων, ήταν υποδουλωμένο στην αμαρτία και τον θάνατο.
Ο Θεός ήθελε να μας σώσει, γι' αυτό, όπως μας εξηγεί ο Μέγας Αθανάσιος, ο Υιός και Λόγος του Θεού «έλαβεν εαυτώ σώμα το δυνάμενον αποθανείν, ίνα ως ίδιον αντί πάντων αυτό προσενέγκη». Έλαβε για τον Εαυτό Του σώμα που θα ήταν δυνατόν να πεθάνει, ώστε να το προσφέρει ως αντιπρόσωπος όλων για τη σωτηρία τους.
Έγινε λοιπόν άνθρωπος, έγινε όμοιος μ' εμάς, έζησε τη ζωή μας και «πέπονθεν αυτός πειρασθείς»· υπέστη και ο Ίδιος πειρασμούς και θλίψεις χωρίς να αμαρτήσει.
Τα γνώριζε ως Θεός· τα γνώρισε και ως άνθρωπος· και «μετά πολλής προθυμίας ορέξει χείρα, συμπαθής έσται», ερμηνεύει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
Με πολλή προθυμία θ' απλώσει το χέρι Του για να βοηθήσει τους δοκιμαζομένους, γνωρίζει να συμπονά.
Ο Κύριος λοιπόν με την ενανθρώπηση και τη θυσία Του έγινε όντως «ελεήμων και πιστός αρχιερεύς», δηλαδή Αρχιερεύς σπλαχνικός και άξιος, ώστε να στηρίζει κανείς την ελπίδα της σωτηρίας του σ' Εκείνον.
Έγινε άνθρωπος, έγινε ένας από εμάς· μας καταλαβαίνει, αλλά και η θυσία Του έγινε για λογαριασμό όλων μας. Δεν έπαυσε όμως να είναι και Θεός, και γι' αυτό η θυσία Του έχει άπειρη αξία και η μεσιτεία Του ασύγκριτη ισχύ.
Πόση θερμή ευγνωμοσύνη οφείλουμε στον Λυτρωτή μας, που μας απάλλαξε από την αιώνια καταδίκη! Δεν πρέπει να περνά ημέρα της ζωής μας κατά την οποία να μην αναπέμπουμε ευχαριστίες προς τον Κύριο για την Ενανθρώπηση και το σωτήριο Πάθος Του!
Άλλωστε στη θεία Λειτουργία αυτό ακριβώς κάνουμε: Προσφέρουμε την αναίμακτη θυσία ευχαριστώντας τον Θεό για όλες μεν τις ευεργεσίες Του, ιδιαιτέρως όμως για τη θεία Ενανθρώπηση, τη Σταύρωση αλλά και όλα όσα έγιναν για να σωθεί ο άνθρωπος.
Οφείλουμε όμως αυτή την ευγνωμοσύνη να την εκδηλώνουμε στην πράξη με τον αγώνα και την προσεκτική ζωή μας.
Αν ο Κύριός μας υπέστη τόσα για να εξαλείψει την αμαρτία, είναι δυνατόν ο πιστός Χριστιανός να παίζει με την αμαρτία, να συσχηματίζεται με τον κόσμο η να παραμελεί τη μετάνοιά του; Ας μην προδώσουμε τέτοια αγάπη, ας σεβαστούμε τη φρικτή θυσία Του.
Και ας καταφεύγουμε στον ευσπλαχνικό Αρχιερέα μας, ο Οποίος «δύναται τοις πειραζομένοις βοηθήσαι». «Δύναται»· μπορεί.
Όμως αν δεν καταφύγουμε σ' Εκείνον εν μετανοία, αν δεν Του δώσουμε το δικαίωμα, δεν μπορεί από μόνος Του να μας σώσει, διότι σέβεται την ελευθερία μας. Να καταφεύγουμε λοιπόν σ' Εκείνον με δυνατή πίστη, με ακλόνητη ελπίδα· διότι είναι «ο μόνος φιλάνθρωπος».
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ. Ν. Θ. ιερομόναχος Χρυσόστομος Μουστακλής
