γράφει ο

Βασίλης Μυλωνάς

 

Το βαπόρι απ’ την Περσία, πιάστηκε στην Καρυστία,

δεν είχε μέσα χασίσι, αλλά περσικό μπαξίσι.

 

Άπλωσε η μυρωδιά του, στην Ευρώπη και στο ΝΑΤΟ

και ευθύς οι Αμερικάνοι, βγάζουν τρομερό φιρμάνι.

 

Τρέξτε Έλληνες μ@λ@κες, διορθώστε τις ατάκες,

είναι στους δικούς σας χώρους, πιάστε αυτούς τους λαθρεμπόρους!

 

Κι εμείς στέλνουμε δυό πλοία, για να πάρουμε τη λεία

κι εσείς το προσωπικό τους, το τρίτο… μακρύτερό τους!

 

Μπαμ, οι Έλληνες ακούνε, γιατί μόν’ αυτό μπορούνε,

δε χαλάνε την καρδιά τους, γιατί νοιώθουνε παιδιά τους.

 

Έτσι, οι Αμερικάνοι, παίρνουν ακριβό χαρμάνι,

εκατό χιλιάδες τόνοι και ουδείς τους το χρεώνει.

 

Όλα αυτά στη θάλασσά μας κι έτσι βγήκε τ’ όνομά μας

και οι Ιρανοί λυσσάνε, ράμματα μάς μελετάνε.

 

Εκεί κάτω στην Περσία, βρίσκουν δυό δικά μας πλοία,

δύο βαρυφορτωμένα και ακριβοπληρωμένα.

 

Στέλνουν τα ελικόπτερά τους, με οπλισμό και η φρουρά τους.

-Όλοι σας παραδοθείτε, μην τυχόν και κουνηθείτε!

 

«Τούτοι οι μπάτσοι που ’ρθαν τώρα, τι γυρεύουν τέτοια ώρα;

Ήρθαν για να μας ρεστάρουν, τα καράβια να μας πάρουν!»

 

Και τους πιάνουν και τους στέλνουν, τα τηλέφωνα τους παίρνουν

και κρατούν τα δύο πλοία, για να γίνει φασαρία.

 

Τότε βγαίνουμε, οι ξύπνοι και φωνάζουμε με λύπη,

αυτό είναι πειρατεία και δε φταίει η Καρυστία!

 

Εμείς πιάσαμε το πλοίο, γιατί είχε…καυτό φορτίο,

νόμιμα είναι τα δικά μας και ελέγξτε τα χαρτιά μας!

 

Μα, οι Πέρσες δε χαρίζουν κι απ΄ αυτά δεν χαμπαρίζουν

και μας λένε Ινδιάνους, δούλοι στους Αμερικάνους.

 

Ναι, παιδιά, αυτή η ιστορία, γίνεται με την Περσία,

ό,τι πουν οι Αμερικάνοι, η κυβέρνηση το κάνει.

 

Κάνουμε τον τεμενά μας και ας βρούμε τον μπελά μας

κι ύστερα αυτοί…δηλώσεις κι εσύ Έλληνα ας ματώσεις.

 

Πρώτα όλα παλικαρίσια κι ύστερα ποιούν τη νήσσα,

μια ζωή αυτά μας κάνουν και κορόιδα όλο μας πιάνουν.

 

Τώρα για τον απατό τους, δέρνουμε και τον εχθρό τους

και με φίλους, για άλλων ζάρια, γίναμε μαλλιά κουβάρια.

 

Μέχρι τώρα το «παιχνίδι», το κερδίζουν άλλοι ήδη,

Έλληνες-Ιράν, στο πλοίο, στο ημίχρονο ένα:δύο.

 

Μα, ο διαιτητής κερδίζει, που…τα πέναλτι σφυρίζει,

ήταν πέναλτι ή όχι, να σφυρίζει πάντα το ’χει.

 

Και απ’ τον καβγά των άλλων, κάνει τζίρο αυτός μεγάλον

και πατάει επί πτωμάτων, για χατίρι των χρημάτων.

 

Δε θυμάμαι πόσα χρόνια, με το Ιράν είχαμε ομόνοια,

τώρα για άλλους θα βριστούμε και θα μαλλιοτραβηχτούμε.

 

Και η ανέμη όλο γυρίζει και ο μύθος συνεχίζει,

ο Σολτς μάς έβαλε στο χέρι, τη δουλειά κι αυτός την ξέρει.

 

Αλλαγή στα τανκς μεγάλη, τον ποπό του έξω να βγάλει,

τα δικά μας για Ουκρανία, άλλα εδώ από Γερμανία.

 

Δείτε εδώ παπατζηλίκια, μέσα στα…αρματολίκια,

βάζουν τον τρελό να βγάλει, κάστανα απ’ το μαγκάλι.

 

Τα δικά του δεν τα στέλνει, γιατί λέει μέρος δεν παίρνει,

παίρνουμε εμείς οι μάγκες και οι χρήσιμοι οι βλάκες.

 

Πείτε κι ένα ΟΧΙ δούλοι, ρεζιλέψατε το Σούλι,

γίνεστε πάντα…μεζέδες, κοτζαμπάσηδες, ναι, ναι δες!