Πρωτοσέλιδα

 

 

 

 

Στη χθεσινή συνεδρίαση της ολομέλειας του Ελληνικού Κοινοβουλίου με θέμα τη συνταγματική αναθεώρηση μίλησε η βουλευτής Καβάλας του ΣΥΡΙΖΑ, Τάνια Ελευθεριάδου. Αναφερόμενη στις δημοκρατικές και προοδευτικές προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για ένα σύγχρονο Σύνταγμα, στηλίτευσε την αρνητική στάση της κυβέρνησης, την οποία χαρακτήρισε αποκαλυπτική των προθέσεών της

 

Μάλιστα, σημείωσε ότι «οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας ευνοούν ένα και μόνο πράγμα, την ανάπτυξη ενός ασύδοτου νεοφιλελευθερισμού». Αναφέρθηκε στην άρνηση της ΝΔ να δεχτεί την ίση μισθολογική μεταχείριση των εργαζόμενων, ανεξαρτήτου ηλικίας, αποφεύγοντας ουσιαστικά οποιαδήποτε σκέψη για επαναφορά του ρατσιστικού υποκατώτατου μισθού για τους νέους, τον καθορισμό της εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας και τη συνολική κατοχύρωση επιπέδου ζωής ανάλογα με τις συνθήκες της εποχής και όχι απλής κατοχύρωσης ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.

 

Τέλος, σημείωσε ότι η ΝΔ ευθύνεται αποκλειστικά για την έκπτωση της κορυφαίας κοινοβουλευτικής διαδικασίας, παγιδευμένη στις ιδεολογικές της ιδεοληψίες και τις πολιτικές σκοπιμότητες για ακόμα μία φορά.  

 

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ 

 

 

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούλιο του 2016 ανέλαβε την πρωτοβουλία να ανοίξει τη δημόσια συζήτηση για να φτιαχτεί το πρώτο Σύνταγμα για την Ελλάδα μετά τα μνημόνια, στο όνομα των οποίων καταπατήθηκαν βάναυσα κοινωνικά, εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών.

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σήμερα, έρχεται και απορρίπτει κάθε δημοκρατική και προοδευτική πρόταση που είχε κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη αναθεωρητική διαδικασία, μολονότι κατά την αναθεωρητική συζήτηση είχε αδιαφορήσει για τη δημόσια διαβούλευση. 

Η άρνησή της αυτή είναι αποκαλυπτική και ενδεικτική για την πολιτική που θέλει να ακολουθήσει στην οικονομική, εργασιακή και κοινωνική ζωή του τόπου. Είναι αποκαλυπτική για την αναπτυξιακή στρατηγική της. Οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας ευνοούν ένα και μόνο πράγμα, την ανάπτυξη ενός ασύδοτου νεοφιλελευθερισμού τον οποίο θέλει η Νέα Δημοκρατία να κατοχυρώσει και μέσω του Συντάγματος, κάτι που δυστυχώς δεν θα αργήσει να επιφέρει τις συνέπειές του.

Θα μιλήσω κι εγώ για τη δεύτερη ενότητα που συζητάμε σήμερα, γιατί πιστεύω, όπως είπε και η τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ στα εργασιακά, ότι έχει άμεση αντανάκλαση στην καθημερινότητα των πολιτών, συγκριτικά με όλα τα υπόλοιπα ζητήματα που θα συζητήσουμε στο πλαίσιο της Αναθεώρησης. 

Οι αποφάσεις που θα λάβουμε είναι ικανές να προστατεύσουν εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, εργαζόμενους, ανέργους, ασφαλισμένους και συνταξιούχους και πραγματικά αυτός είναι και ο μοναδικός σκοπός του ΣΥΡΙΖΑ, να τους προστατέψει για τουλάχιστον εννέα έτη από την αυθαιρεσία των πολιτικών επιλογών, είτε αυτή προέρχεται λόγω έξωθεν εντολής είτε λόγω ιδεολογικών πεποιθήσεων και πολιτικών επιλογών των εκάστοτε κυβερνήσεων, όπως, δυστυχώς, η σημερινή.

Και προσέξτε! Δεν πρόκειται ούτε για συνταγματικό πληθωρισμό ούτε για προσπάθεια να δώσουμε συνταγματική βαρύτητα στις πολιτικές επιλογές της παράταξής μας. Προσπαθούμε με τις προτάσεις μας να προστατέψουμε και να διατηρήσουμε την υφιστάμενη κατεύθυνση του Συντάγματος, ακολουθώντας το σκεπτικό του συνταγματικού νομοθέτη και θωρακίζοντας πληρέστερα βασικές αρχές που συστηματικά παραβιάστηκαν, ιδίως την περίοδο του δεύτερου μνημονίου.

Στο άρθρο 22 παράγραφος 1, συμπληρώσαμε με την πρότασή μας μόνο μία λέξη, τη λέξη «ηλικία». Και είπαμε το εξής: «Όλοι οι εργαζόμενοι ανεξάρτητα από φύλο, ηλικία ή άλλη διάκριση έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας». Την πρότασή μας απέρριψαν η Νέα Δημοκρατία και η Ελληνική Λύση. Για ποιο λόγο το προτείναμε αυτό; Το προτείναμε για να αποφύγουμε να υπάρξουν ξανά στο μέλλον ντροπιαστικές και παντελώς αναιτιολόγητες ρυθμίσεις, όπως ο υποκατώτατος μισθός για τους νέους κάτω των είκοσι πέντε ετών, τον οποίο θέσπισε η Νέα Δημοκρατία το 2012 και ο οποίος οδήγησε σε υποαμειβόμενη εργασία για τους νέους, μολονότι παρέχουν ίση εργασία. 

Προφανώς, η Νέα Δημοκρατία σκοπεύει να επαναφέρει την ντροπιαστική αυτή διάταξη και γι’ αυτό απορρίπτει την πρότασή μας. Τότε η Νέα Δημοκρατία χρησιμοποίησε ως πρόσχημα τη μείωση της πολύ υψηλής ανεργίας και κατέβασε τον μισθό των νέων στα 510,95 ευρώ μεικτά, δηλαδή μείωση 32% σε σχέση με το κατώτατο όριο των 751 ευρώ πριν από τα μνημόνια και χαμηλότερα από το νομοθετημένο με τα μνημονιακά όρια των 586 ευρώ. Το μνημονιακό επιχείρημα ότι θα βοηθήσουμε έτσι τους νέους να ενταχθούν στην αγορά εργασίας, εκ του αποτελέσματος, ήταν αβάσιμο και εξόχως άστοχο, για να μην πω απαράδεκτο, γιατί νομιμοποίησε την εργασιακή εκμετάλλευση των νέων και φυσικά δεν είχε σε καμία περίπτωση τα επιδιωκόμενα σε αριθμούς και ποσοστά αποτελέσματα.

Στο άρθρο 22 παράγραφος 2, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι ο κατώτατος μισθός πρέπει να καθορίζεται από εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας και όχι από τον νόμο, όπως με πράξη Υπουργικού Συμβουλίου ορίστηκε το 2012. Ποιος είναι ο λόγος που δεν δέχεται η Νέα Δημοκρατία την πρόταση αυτή; Φοβάται τις ελεύθερες διαπραγματεύσεις; Επιθυμεί τη δυνατότητα κρατικής παρέμβασης για τον καθορισμό και τη μείωση των μισθών; Και το Κίνημα Αλλαγής το ίδιο; Προφανώς, έχετε σκοπό να επαναλάβετε το δεύτερο μνημόνιο έξω από τα μνημόνια και να μειώσετε με νομοθετική ρύθμιση τους μισθούς, σε αντίθεση με το ήδη υπάρχον άρθρο 22 παράγραφος 2, που ορίζει την επικουρικότητα της κρατικής ρύθμισης.

Στο άρθρο 22 παράγραφος 1, εμείς επιθυμούμε και προτείνουμε να κατοχυρωθεί συνταγματικά και η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης των συλλογικών συμβάσεων, η οποία καταργήθηκε το 2012. Τον Αύγουστο του 2018, αμέσως μόλις βγήκε η χώρα από τα μνημόνια, επαναφέραμε την αρχή αυτή, την οποία καταργήσατε και πάλι ουσιαστικά με τον αναπτυξιακό νόμο. 

Εσείς, βέβαια, δεν το δέχεστε αυτό στις δημόσιες τοποθετήσεις σας και λέτε ότι δεν την καταργήσατε. Τότε, γιατί δεν δέχεστε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ; Είναι προφανές ότι η συνταγματική κατοχύρωση της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης είναι αναγκαία και για την προστασία και τη στήριξη του κόσμου της εργασίας. Η κατοχύρωσή της θα έχει άμεση αποτύπωση στη ζωή και καθημερινότητα δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων.

Το άρθρο 22 παράγραφος 5 αναφέρει τώρα: «Το κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων». Είναι μία γενική και αόριστη διατύπωση που εξαιτίας της επιτράπηκαν πολλές φορές προσβολές του δικαιώματος. Εμείς προτείνουμε το εξής: «Η κοινωνική ασφάλιση αποτελεί δικαίωμα. Το κράτος υποχρεώνεται να εξασφαλίζει αποτελεσματική προστασία έναντι όλων των ασφαλιστικών κινδύνων μέσω ενός ενιαίου, δημόσιου, αναδιανεμητικού συστήματος, καθολικής κάλυψης, που λειτουργεί βάσει των αρχών της αλληλεγγύης και της ανταποδοτικότητας». Τίποτα το φωτογραφικό, καμία πολιτική μεθόδευση. 

Πιστεύω πως συμφωνούμε όλοι ότι όλες οι ανωτέρω αρχές απορρέουν από τον θεσμό της κοινωνικής ασφάλισης. Για ποιο λόγο απορρίπτετε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ; Και το Κίνημα Αλλαγής συμφωνεί; Δεν επιθυμεί και το Κίνημα Αλλαγής να προστατεύσει τον δημόσιο χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος;

Στο άρθρο 22 παράγραφος 2, έχουμε τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία. Έχουμε μιλήσει πολύ γι’ αυτά σε προηγούμενες συνεδριάσεις. Η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία προστατεύεται από το Σύνταγμα ήδη. Με το δεύτερο μνημόνιο την καταργήσατε. Το ΣτΕ έκρινε την κατάργηση αντισυνταγματική. Με το αναπτυξιακό νομοσχέδιο εμείς λέμε ότι την καταργήσατε ουσιαστικά. Εσείς αυτό δεν το δέχεστε, λέτε ότι συνεχίζει να ισχύει, και γι’ αυτό το λόγο απορρίψατε την ένσταση αντισυνταγματικότητας του ΣΥΡΙΖΑ. Επομένως, γιατί δεν την κατοχυρώνετε περαιτέρω και συνταγματικά; Γιατί δεν έρχεστε να θωρακίσουμε μαζί τη δυνατότητα αυτή που έχουν οι εργαζόμενοι; 

Στο άρθρο 21 παράγραφος 1, προτείνετε να προστεθεί εδάφιο ότι «το κράτος μεριμνά για τη διασφάλιση συνθηκών αξιοπρεπούς διαβίωσης όλων των πολιτών μέσω ενός συστήματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος», τελεία. Εμείς προτείνουμε ότι «το κράτος εγγυάται, μέσω καθολικών κοινωνικών υπηρεσιών και εισοδηματικών ενισχύσεων, αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για όλους». Αυτό που εισάγει η Νέα Δημοκρατία είναι η έννοια του εισοδήματος και μόνο. 

Το θέμα ακριβώς, όμως, δεν είναι το εισόδημα, είναι το όριο, το επίπεδο διαβίωσης, το οποίο πρέπει να εγγυηθούμε. Ακόμα κι αν κάποιος λαμβάνει το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, αλλά δεν έχει πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας ή σε άλλες κρίσιμες υπηρεσίες, δεν κατοχυρώνει ένα επίπεδο ζωής αντίστοιχο με τις ανάγκες της εποχής. Δεν μπορώ πραγματικά να αντιληφθώ για ποιο λόγο δεν γίνεται δεκτή η συγκεκριμένη πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα διασφαλίσει η Νέα Δημοκρατία καθολικές κοινωνικές υπηρεσίες για όλους; 

Επίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει να προστεθεί παράγραφος 7, το περιεχόμενο της οποίας να λέει: «Βασικά κοινωνικά αγαθά, όπως το νερό και η ηλεκτρική ενέργεια και τα δίκτυα διανομής τους υπόκεινται σε καθεστώς δημόσιας υπηρεσίας και τελούν σε δημόσιο έλεγχο». 

Μας δείξετε τις προθέσεις σας. Θα ιδιωτικοποιήσετε τη ΔΕΗ. Ελπίζω να μη γίνει το ίδιο και με το νερό. Εγώ το μόνο που σας θυμίζω είναι η απόφαση του ΣτΕ με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική η ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ και η μεταβίβαση στο ΤΑΙΠΕΔ και των τελευταίων μετοχών της.

Σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες και παρά την αντίθετη, δήθεν προοδευτική, ρητορική της, η Νέα Δημοκρατία στις περισσότερες περιπτώσεις στοιχήθηκε και με τις ακραία συντηρητικές θέσεις της Ελληνικής Λύσης. Αρνήθηκε να ψηφίσει την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για απαγόρευση διάκρισης λόγω φύλου ή σεξουαλικού προσανατολισμού.

Αυτό που λείπει από τις προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας είναι η ουσιαστική συζήτηση, με δεδομένα τα διδάγματα της εκτεταμένης μνημονιακής περιόδου και των νέων απειλών για τα κοινωνικά και για τα πολιτικά δικαιώματα. Δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία ευθύνεται αποκλειστικά για την έκπτωση της κορυφαίας κοινοβουλευτικής διαδικασίας, παγιδευμένη στις ιδεολογικές της ιδεοληψίες και τις πολιτικές σκοπιμότητες για ακόμα μία φορά.